ایرنا/ امروز، سرزمین سرسبز مازندران، همچون همیشه، پهنای آغوش خود را به روی هموطنانی گشوده است که در پی حوادث ناگوار، مجبور به ترک خانه‌ و کاشانه خویش شده‌اند.

این عزیزان، که امروز در جوار سواحل زیبای خزر و دامنه‌های سرسبز البرز سکنی گزیده‌اند، نه مسافرند و نه گردشگر. بار سنگین تجربه‌های تلخ، آنان را به این دیار کشانده است. لذا، نیازمند واژگانی هستیم که شأن و کرامت انسانی‌شان را پاس بدارد و عمق همدلی جامعه میزبان را منعکس کند.
‌در این میان، عبارت «میهمانان اضطراری» بیش از هر واژه دیگری، گویای وضعیت این عزیزان و رویکردی است که باید در قبالشان اتخاذ کرد. این عنوان، هم فوریت و ناگزیریِ حضورشان را بیان می‌کند و هم بر ماهیت میهمان بودن و نیازشان به پذیرایی و حمایت تأکید دارد.

«میهمان اضطراری» یعنی کسی که در شرایطی خارج از اراده و اختیار خود، نیازمند سرپناه و حمایت است و جامعه میزبان، با قلبی گشاده و دستی یاری‌رسان، به استقبال او آمده است.
‌مردم استان مازندران، که همواره به مهمان‌نوازی زبانزد بوده‌اند، امروز در آزمونی دیگر، جلوه‌ای از این خصلت نیکو را به نمایش می‌گذارند. فعالان حوزه گردشگری، اعم از صاحبان اقامتگاه‌ها، رستوران‌ها، واحدهای پذیرایی و تمام دست‌اندرکاران این صنعت، نقشی حیاتی در ایجاد فضایی امن و دلگرم‌کننده برای این «میهمانان اضطراری» ایفا می‌کنند.
‌اقامتگاه‌ها و هتل‌ها: با رویکردی انسانی و درک شرایط، آمادگی خود را برای پذیرش این عزیزان با تسهیلات ویژه اعلام دارند. حتی اگر ظرفیت کامل ندارید، راه‌های خلاقانه برای کمک، مانند معرفی گزینه‌های جایگزین یا ارائه خدمات مشاوره، ارزشمند است.
فعالان حوزه پذیرایی و رستوران‌داری: ارائه غذاهای گرم و مغذی با طعم خانگی، لبخند مهربانی که همراه غذا تقدیم می‌شود، و ایجاد فضایی دوستانه، می‌تواند تسکینی بر دل‌های نگران باشد.

تمام کسب‌وکارهای محلی: از نانوایی‌ها گرفته تا فروشگاه‌های کوچک، هر کمکی، هرچند اندک، در این شرایط، معنای بزرگی پیدا می‌کند. شاید ارائه تخفیف‌های ناچیز، یا مساعدت در تأمین مایحتاج اولیه، لبخندی را بر لبان خانواده‌ای بنشاند.
جامعه محلی: بیش از هر چیز، یک کلام دلگرم‌کننده، یک نگاه مهربان، و نشان دادن این پیام که «ما در کنار شما هستیم»، می‌تواند بار سنگین اضطرار را برای این «میهمانان» سبک‌تر کند.