اکو ایران/ متن پیش رو در اکو ایران منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

اروپا در تنگنای جنگ میان ایران و آمریکا گرفتار شده است.

 از آغاز جنگ میان ایران و آمریکا و اسرائیل این سوال اساسی به وجود آمده که اروپا احتمالا چه نقشی در این نبرد خواهد داشت. از یک سو اروپا در معرض فشار داخلی برای جلوگیری از ورود به یک جنگ دیگر است و از سوی دیگر نقش اساسی پایگاه های نظامی آنها برای حمله به ایران در رسانه‌ها عیان بوده است. به نظر می‌رسد آنها توان ایستادگی در برابر ترامپ را ندارند و از سوی دیگر از خطرات گسترش و تداوم جنگ به خوبی آگاه هستند.

به جنگ نمی‌رویم!
به نوشته نیویورک‌تایمز، ظاهرا باوجود اینکه رهبران اروپایی تمایلی به جنگ ندارند، ناخواسته به مبارزات نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران کشیده می‌شوند. فرانسه، ایتالیا و بریتانیا در حال حمایت نظامی هستند در حالی که خود را از درگیری دور می‌کنند. رهبران سیاسی اروپایی با واکنش‌های شدید داخلی و چالش‌های دیپلماتیک مواجه‌اند، که بین حمایت از عملیات‌های ایالات‌متحده و اجتناب از درگیری بیشتر گرفتار شده‌اند. در همین حال، کشورهای اروپایی نیز برای مدیریت تنش‌های منطقه‌ای مانند تلاش‌های فرانسه در لبنان تلاش می‌کنند. به نظر می رسد که اروپا از برلین تا لندن ناچار به کشیده شدن در نبردی هستند که تمایلی برای حضور در آن را ندارند.

 تنش‌ها در شکاف رو به رشد بین کلمات رهبران اروپایی و دستوراتی که به فرماندهان نظامی خود می‌دهند تا کشتی‌های جنگی, هواپیماها و دیگر تجهیزات جنگی را به خاورمیانه بفرستند مشهود است. امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، روز پنج شنبه در رسانه‌های اجتماعی گفت: ما در جنگ نیستیم. جورجیا ملونی، نخست‌وزیر ایتالیا همان روز گفت: ما نمی‌خواهیم به جنگ برویم. نخست‌وزیر بریتانیا، کی‌یر استارمر، هم روز دوشنبه در پارلمان گفت: ما به حملات تهاجمی آمریکا و اسرائیل ملحق نمی‌شویم.

باتلاق جنگ خاورمیانه و تنگنای اروپا
به نوشته این روزنامه، در واقع، اروپا گرفتار یک معضل عمیق شده‌است.

از یک سو, رهبران اروپایی باید از شهروندان خود که در منطقه گرفتار شده‌اند محافظت کنند، به پیمان‌های دفاعی با کشورهای عربی احترام بگذارند و در برخی موارد به ایالات‌متحده اجازه دهند تا از پایگاه‌های نظامی خود استفاده کند. 

از سوی دیگر، آن‌ها باید از نمایش آشکار حمایت از اقدامات آمریکا اجتناب کنند تا از واکنش شدید نظامی از سوی ایران و همچنین پیامدهای انتخاباتی از سوی مردم ناآرام خود که نگران جلوگیری از باتلاق جنگ خاورمیانه دیگر هستند، جلوگیری کنند.

پارادوکس در عمل و نظر
برای مثال، مکرون در پاسخ به یک زن جوان که در اینستاگرام از او خواست از جنگ دور شود تا بتواند در صلح زندگی کند، گفت: "من نگرانی شما را درک می‌کنم, اما می‌خواهم خیلی واضح باشم, شما اصلا به جنگ نخواهید رفت". با این حال, فرانسه پس از حمله هواپیماهای بدون سرنشین به پایگاه دریایی فرانسه در ابوظبی, واکنش نشان داد. و مکرون دستور اعزام ناو هواپیمابر شارل دو گل به دریای مدیترانه شرقی را صادر کرده است, جایی که می‌تواند در تلاش به رهبری فرانسه برای باز نگه داشتن مسیرهای کشتیرانی استراتژیک شرکت کند.

در ایتالیا ملونی با استقرار نیروهای دفاع هوایی در کشورهای خلیج‌فارس برای دفاع از آن‌ها در برابر موشک‌های و پهپادها موافقت کرد. ایتالیا همچنین به هواپیماهای آمریکایی اجازه داده‌است تا از پایگاه‌های خود استفاده کنند، اگرچه ملونی تاکید کرد که این پایگاه برای حمایت لجستیکی است نه عملیات‌های تهاجمی. با این حال، حتی این حمایت محدود ملونی را در موقعیت پیچیده‌ای در برابر رای دهندگان ایتالیایی قرار داده‌است. ترامپ که با دقت رابطه خود را با او برقرار کرده بود، در ایتالیا بسیار منفور است. رویکرد مشتاقانه او اکنون می‌تواند دولت او را تهدید کند که با رفراندوم اصلاح قضایی در اواخر این ماه مواجه است که می‌تواند این فرصت را از دست بدهد.

ترامپ و اجبار زیاد
در بریتانیا، استارمر با این انتقاد روبرو است که او خیلی به سمت حمایت از عملیات خم شده‌است. از سوی دیگر، روابط سردی میان دو کشور به وجود آمده است. این سرما حتی پس از اینکه استارمر جت‌های تایفون, کشتی‌ها و سیستم‌های ضد هواپیماهای بدون سرنشین را اعزام کرد برداشته نشده است.  فردریک مرتس صدراعظم آلمان, پس از اینکه روز سه‌شنبه کنار ترامپ در دفتر بیضی‌شکل نشست و به گزارش او در مورد مبارزات نظامی گوش داد، به وخامت اوضاع اروپا پرداخت.

مرتس گفت: "ما نمی‌دانیم که آیا این طرح کار خواهد کرد یا خیر و اینکه آیا حملات نظامی از خارج باعث تغییر سیاسی از داخل خواهد شد. این طرح بدون خطر نیست و ما هم باید عواقب آن را تحمل کنیم. با وجود ابراز این تردیدها, مرتس در خانه با واکنش شدید مواجه شده‌است، تا حدی به این دلیل که وقتی ترامپ، استارمر و پدرو سانچز نخست‌وزیر اسپانیا را مورد انتقاد قرار داد که هر دوی آن‌ها دسترسی هواپیماهای آمریکایی به پایگاه‌های کشورهایشان را تکذیب کرده بودند. مرتس بعدا گفت که او برای صرف ناهار با ترامپ در مورد آنها صحبت کرده است.

یک تئاتر از بازیگران بی اختیار
برای رهبران اروپا، هیچ راه کاملی برای پیوند زدن بین درخواست های ترامپ و محدود کردن فریادهای داخلی وجود ندارد. یک هفته بعد از جنگ بریتانیا به آرامی حمایت نظامی قابل‌توجهی از ایالات‌متحده را فراهم کرده‌است. اما این امر نتوانسته است نخست وزیر این کشور را از خشم ترامپ دور نگه دارد، شاید به این دلیل که نخست‌وزیر، که در مورد انتقاد در خانه محتاط است، نتوانسته میان حمایت خصوصی و تایید عمومی تطابق ایجاد کند. پیتر مشاور سابق امنیت ملی بریتانیا گفت: ما کار بسیار بیشتری از آلمانی‌ها انجام داده‌ایم, اگرچه مرتس در دفتر بیضی‌شکل فریاد می‌زند. این رهبران همگی در حال اقدام با مهارت هستند و این مهارت حتی برای استارمر بالاتر است.

 رهبران اروپا باید در مورد توانایی خود در تغییر مسیر جنگ واقع‌بین باشند. ترامپ پیش از این با آن‌ها مشورت نکرده بود و در هر صورت در مورد اهداف خود ثابت‌قدم نبوده است. همچنین ترامپ احتمالا با عواملی مانند قیمت نفت, بازارهای مالی و احساسات درون پایگاه سیاسی خود هدایت می‌شود. برخی کشورها که در تئاتر اصلی مبارزه به حاشیه رانده شده‌اند، بر مناطقی تمرکز دارند که منافع ویژه‌ای دارند. فرانسه تلاش کرده‌است تا لبنان, یک کشور تحت‌الحمایه سابق فرانسه، از جنگ دور شود.

فرانسه لبنان و مسئله اسرائیل
روز پنجشنبه , فرانسه گفت که به نیروهای مسلح لبنان وسایل نقلیه زرهی حمل و نقل برای کمک به مبارزه با حزب‌الله تامین خواهد کرد. مکرون موضوع لبنان را در تماس تلفنی با ترامپ مطرح کرد و در تماس با رهبران منطقه‌ای, خواهان آتش‌بس شد. مکرون در رسانه‌های اجتماعی گفت: همه چیز باید برای جلوگیری از این کشور که به فرانسه نزدیک است، انجام شود تا یک‌بار دیگر به جنگ کشیده نشود. 

مارک لئونارد , مدیر شورای روابط خارجی اروپا گفت: آن‌ها باید این کار را انجام دهند چون آن‌ها به عنوان سیاست‌مدار انتخاب شده‌اند. تظاهر به این که شما هیچ کنترلی بر امور ندارید چیزی نیست که با مردم اروپا خوب پیش برود. آن‌ها هم اکنون بی‌قرار و ناامید هستند.

در حالی که رهبران اروپایی در آغاز جنگ صدای کمی داشتند, تحلیلگران گفتند که ممکن است با ادامه جنگ احساس جسارت بیشتری بکنند.  توماس رایت, یکی از اعضای ارشد موسسه بروکینگز که مدیر ارشد برنامه‌ریزی استراتژیک در شورای امنیت ملی بود گفت:‌ "اگر کار بالا بگیرد و شما شاهد سیل مهاجرت پناهندگان باشید, تاثیر زیادی بر اروپا خواهد داشت. آیا آن‌ها با دولت درگیر خواهند شد تا آگاهی ترامپ از این سناریو را افزایش دهند و از آن اجتناب کنند؟"