فارس/با ادامه درگیری در جبهه لبنان، نشانه‌های شکل‌گیری یک معادله بازدارندگی جدید در میدان دیده می‌شود؛ جایی که مقاومت با تاکتیک‌های دفاعی–هجومی و عملیات چندسطحی، تلاش دارد ابتکار عمل را از ارتش اسرائیل بگیرد.
گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس، در سایه تشدید درگیری‌های نظامی میان حزب‌الله و اسرائیل، جبهه جنوبی لبنان شاهد تحولات میدانی مهمی است که از ماهیت یک نبرد پیچیده و چندلایه حکایت دارد. 
در این نبرد، مقاومت لبنان تلاش می‌کند با ترکیبی از دفاع مستحکم و حملات حساب‌شده، مانع از دستیابی اسرائیل به هرگونه دستاورد میدانی شود و همزمان معادلات بازدارندگی تازه‌ای فراتر از چارچوب درگیری‌های سنتی ایجاد کند. در نتیجه، این جبهه دیگر صرفاً صحنه تبادل آتش محدود نیست، بلکه به میدان نبردی تبدیل شده که عملیات زمینی، آتش پشتیبانی و فعالیت‌های اطلاعاتی در قالب یک راهبرد منسجم در آن درهم تنیده شده‌اند.
در این چارچوب، مقاومت با مدیریت نوعی جنگ دفاعی–هجومی انعطاف‌پذیر، همزمان دو هدف را دنبال می‌کند؛ از یک سو خطوط مقدم را تقویت کرده و مانع هرگونه نفوذ زمینی نیروهای اسرائیلی می‌شود و از سوی دیگر با حملات دقیق، مواضع نظامی و مراکز پشتیبانی لجستیکی اسرائیل را در عمق جبهه شمالی هدف قرار می‌دهد. 
این رویکرد موجب شده است مناطق شهرک‌نشین در شمال فلسطین اشغالی تا عمق حیفا به کانون فشار دائمی بر ارتش اسرائیل تبدیل شوند و نوعی «محاصره آتش» شکل گیرد که آزادی عمل نیروهای اسرائیلی را محدود می‌کند.
در مقابل، اسرائیل می‌کوشد با بهره‌گیری از راهبرد «سلاح‌های ترکیبی» میدان نبرد را مدیریت کند؛ راهبردی که در آن جنگنده‌ها، پهپادها، توپخانه سنگین و حتی پشتیبانی دریایی به صورت همزمان به کار گرفته می‌شوند. هدف توزیع فشار در چند محور عملیاتی است، هرچند گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد این تاکتیک تاکنون نتوانسته رخنه‌ای جدی در خطوط دفاعی مقاومت ایجاد کند.

انسجام ساختار فرماندهی
از منظر عملیاتی نیز مقاومت توانسته انسجام بالایی در ساختار فرماندهی و کنترل خود حفظ کند. برتری اطلاعاتی نقش مهمی در شناسایی زودهنگام تلاش‌های نفوذ نیروهای اسرائیلی ایفا کرده است؛ چنان‌که در محورهای عیترون و میس‌الجبل، واحدهای رصد و شناسایی توانستند پیش از اجرای عملیات، تحرکات نیروهای مهاجم را کشف کرده و عنصر غافلگیری را از آن‌ها بگیرند.
در سطح تاکتیکی نیز واحدهای نخبه مقاومت از شیوه‌هایی مانند کمین‌های چندمرحله‌ای و درگیری مستقیم استفاده کرده‌اند. در برخی محورهای مرزی، درگیری‌ها به نبرد نزدیک با استفاده از سلاح‌های سبک و راکت‌های ضدزره کشیده شد و پس از دفع پیشروی نیروهای اسرائیلی، مواضع تجمع آن‌ها در عقب جبهه با موشک‌های هدایت‌شونده هدف قرار گرفت تا امکان سازماندهی مجدد یا انتقال مجروحان کاهش یابد.
در عرصه جنگ آتش نیز یگان‌های موشکی و پهپادی مقاومت با استفاده از شلیک‌های مرحله‌ای و به‌کارگیری پهپادهای تهاجمی تلاش کرده‌اند سامانه‌های دفاع هوایی اسرائیل را با حجم بالای اهداف همزمان مواجه کنند. این تاکتیک، احتمال عبور برخی پهپادها از سد دفاعی را افزایش می‌دهد. همچنین هدف قرار دادن برخی تأسیسات و پایگاه‌های نظامی در عمق شمال فلسطین اشغالی پیامی آشکار درباره تداوم توانمندی موشکی مقاومت محسوب می‌شود.
مجموع این تحولات نشان می‌دهد راهبرد «شوک و ارعاب» که اسرائیل با حملات گسترده هوایی در لبنان دنبال می‌کرد، نتوانسته ساختار نظامی مقاومت را تضعیف کند. در مقابل، به نظر می‌رسد معادله‌ای تازه در حال شکل‌گیری است که بر هدف قرار دادن مراکز نظامی در برابر حملات اسرائیل به مناطق غیرنظامی استوار است.

با توجه به شرایط میدانی، گزینه تهاجم زمینی گسترده برای ارتش اسرائیل همچنان پرریسک ارزیابی می‌شود. نیروهای مستقر در مرز تاکنون موفق به عبور از نخستین لایه دفاعی نشده‌اند و هر تلاش برای پیشروی با واکنش سریع و خسارات مستقیم مواجه شده است؛ موضوعی که می‌تواند هرگونه عملیات زمینی بزرگ را به قمار پرهزینه‌ای برای نیروهای نخبه اسرائیلی تبدیل کند.
نکته قابل توجه اینکه ورود حزب‌الله به جنگ نه تنها موجب حیرت محافل اسرائیلی شده بلکه حتی برای برخی دوستان مقاومت در منطقه نیز دور از انتظار بود. رژیم اشغالگر طی ماههای گذشته بارها مدعی شده بود توان رزمی حزب‌الله را به طور کامل از بین برده است؛ از سوی دیگر حزب‌الله تحت فشار بالایی از سوی جریان سیاسی غربگرای مستقر در بیروت قرار دارد و در این شرایط تصمیم ورود به جنگ برای بسیاری غیر قابل پیش‌بینی بود.
نکته عجیب‌تر اینکه رزمندگان حزب‌الله در جنوب رود لیتانی جایی که به زعم اسرائیل و آمریکا به طور کامل از حضور حزب‌الله پاکسازی شده بود، در حال نبرد هستند.