ورزش 3/ هشداری دوباره برای فوتبال ایتالیا. سنگین‌ترین شکست تاریخ آتالانتا در رقابت‌های اروایی رقم خورد.
 یک سیلی محکم و از جهاتی غیرمنتظره که امشب در ورزشگاه «نیو بالانس آرنا» مقابل بایرن مونیخی به ثبت رسید که فراتر از واقعیت، بی‌نقص به نظر می‌رسید؛ تیمی که تنها لغزشش، دریافت گل در دقایق پایانی توسط پاشالیچ بود. 
باوارایی‌ها فارغ از این جزئیات، در طول تمام دقایق بازی هر کاری که خواستند انجام دادند و نتیجه نهایی ۱-۶، حالا به سنگین‌ترین باخت تاریخ آتالانتا در اروپا تبدیل شده است.
از نظر میزان تفاضل گل، این نتیجه با شکست قبلی که به ۳ نوامبر ۲۰۲۰ بازمی‌گردد، برابری می‌کند؛ جایی که آتالانتا در برگامو با نتیجه ۵-۰ مغلوب لیورپول شد (با هت‌تریک دیوگو ژوتا و گل‌های صلاح و مانه). اما فراتر از این آمار تاریخی، آنچه جلب توجه می‌کند، تفاوت فاحش کیفیت دو تیم است.
موضوعی که البته پیش‌تر هم مشخص بود، اما ماجرا به اینجا ختم نمی‌شود؛ شدت بازی، پویایی و ایده‌های تاکتیکی، هر چه بگوییم کم گفته‌ایم. بایرن مونیخ از تمام جنبه‌ها مانند یک غلطکِ جاده‌صاف‌کن عمل کرد و متأسفانه بار دیگر محدودیت‌های عظیم فوتبال ایتالیا را به رخ کشید.
زیرا اگرچه شکست در این دیدار تا حد زیادی قابل پیش‌بینی بود، اما وقوع یک فاجعه ورزشی در این ابعاد، به سختی قابل تصور بود. به‌ویژه از این جهت که بایرن در مقابل تیمی قرار داشت که احتمالاً «اروپایی‌ترین» تیم سری آ محسوب می‌شود؛ تیمی که تنها نماینده ایتالیا در مرحله حذفی لیگ قهرمانان است. 
آتالانتا تیمی است که در ایتالیا بارها ثابت کرده توانایی پیروزی بر هر حریفی را دارد و تا به اینجای کار در اروپا نیز درخشان بوده (برای تأیید، از دورتموند بپرسید). اما اگر با بالا رفتن سطح مسابقات، نتایج این‌گونه رقم می‌خورند، پس زمان آن رسیده که علامت سوال بزرگی ایجاد شود؛ البته نه درباره آتالانتا، بلکه قطعاً درباره کل ساختار و سیستم فوتبال ایتالیا.