خبرآنلاین/مجموعه «ایران من» این روزها در شبکه نمایش خانگی عرضه شده است؛ ۲۰ مستند کوتاه که هر کدام از زاویه‌ای متفاوت به جنگ ۱۲ روزه و مقاومت در برابر تجاوز رژیم صهیونیستی نگاه کرده‌اند؛ از کیان ۴ ساله که تنها بازمانده یک خانواده است تا پیرزنی که دل از مزار پسر شهیدش نمی‌کند.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ایسنا نوشت: شاید برای بسیاری از ما که روزهای پایانی سال را پشت سر می‌گذاریم، ۱۱ روز جنگ در ذهن‌ها با انبوهی از اخبار، هشدارها و تصاویر هوایی گره خورده باشد، اما کمتر فرصت کرده‌ایم از پشت دوربین مستندسازان به عمق آنچه بر مردم و شهرها گذشت، نگاه کنیم.

مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی حالا مجموعه «ایران من» را راهی شبکه نمایش خانگی کرده است؛ ۲۰ مستند کوتاه که از سه‌شنبه (۱۹ اسفندماه) در پلتفرم‌های داخلی در دسترس مخاطبان قرار گرفته و هر یک روایتی انسانی، شاعرانه یا بی‌پیرایه از روزهای نفس‌گیر جنگ ارائه می‌دهند.

در ادامه نگاهی داریم به تمام ۲۰ مستند این مجموعه:

آرش در قلمروی ما (فرهاد ورهرام)

این مستند با نگاهی تجربی و استفاده از المان‌های انتزاعی، روزها و شب‌های تهران در هجوم دشمن را به تصویر کشیده و تصاویری از مزار شاعر آرش کمانگیر در قبرستان مرکزی وین، ساخت و نصب مجسمه آرش و ... روایت می‌کند.

برای کیان (سارا طالبیان)

نیمه‌شب پنج‌شنبه (۲۴ خرداد)، ساختمان سرو اساتید در حمله موشکی هدف قرار گرفت. بهنام، همسرش و نوزادشان رایان جان باختند. کیان ۴ ساله تنها بازمانده شد با ۶۰٪ سوختگی. پدربزرگ و مادربزرگش تلاش می‌کنند زندگی عادی را به او بازگردانند، در حالی که هنوز از مرگ والدینش بی‌اطلاع است.

بهرام یشت (حسن نقاشی)

جنگ دوازده روزه بهانه‌ای می‌شود برای بازخوانی روایت نبرد شاپور، شهریار ساسانی و والرین پادشاه متجاوز به ایران زمین.

پرده آبی (پیام تبریزیان)

پیام تبریزیان در تازه‌ترین اثر خود سراغ روایتی انسانی از دل جنگ رفته؛ فیلمی برگرفته از ماجرایی واقعی که شهادت یک دانشمند هسته‌ای و خانواده‌اش را دستمایه پرداختی شاعرانه و درعین‌حال تلخ قرار داده است.

پشت چراغ قرمز (مهدی باقری)

مستندی با موضوع حمله اسرائیل به میدان تجریش است.

تا قبل از نتانیاهو من آشغال‌ترین آدم دنیا بودم (آریان عطارپور)

راوی در دوران جنگ تهران مانده و از زندگی مردم در شهرک محل زندگی‌اش فیلمبرداری می‌کند، همین‌طور شهرک بغلی که از نظر فرهنگی کمی متفاوت‌تر است. همزمان جنگ را بهانه قرار داده و با عشق گذشته‌ی زندگی خود وارد مکالمه می‌شود.

حالا منم از جنگ قصه دارم (سعید فرجی)

پس از حمله اسرائیل به ایران، فاطمه دولت‌آبادی، عکاس ایرانی که تجربه عکاسی در افغانستان و لبنان را دارد، در تهران شروع به عکاسی کرده و در موقعیت‌های مختلفی از این جنگ قرار می‌گیرد. این مستند کوتاه زندگی در آن دوازده روز را روایت می‌کند.

راش (نیما مهدیان)

مستندی با روایتی جذاب، متاثر از فضای موجود، حال و هوای شهر تهران و محله‌های اطراف زمان حمله اسرائیل به ایران را ثبت می‌کند.

زخم و آینه (مهدی اسدی)

انعکاس دوازده شب زندگی پراسترس مردم در خانه از طریق تصاویر موبایلی.

سرخ پوش (بابک بهداد)

این مستند پیرامون عملیات امدادونجات و جان‌فشانی‌های گروه امدادگر است که در طی جنگ ۱۲روزه، نامشان در صدر گروه‌های امداد و نجات شهر تهران قرار گرفت و تصاویر به‌یادماندنی از ایثار آتش‌نشانان در صحنه تاریخی ایران به یادگار مانده است.

کوه راستین (حدیث جان‌بزرگی)

مستندی کوتاه درباره کودکانی که در یک روستا در استان لرستان و در مجاورت یک منطقه نظامی و قرارگاه موشکی زندگی می‌کنند. منطقه‌ای که در ایام جنگ ۱۲روزه مورد حمله قرار گرفت. این بچه‌ها برخلاف متولدان دهه پنجاه و شصت که جنگ هشت‌ساله را تجربه کرده بودند، پیش از این هیچ‌گاه حملات موشکی را از نزدیک لمس نکرده بودند.

نجوای چیزها (علی همراز)

کارگردان در این مستند کوتاه به اشیا هویت بخشیده و از طریق آنها به داستان زندگی شخصیت‌ها ورود کرده است؛ خانه‌ای که از بین رفته، یادگارهای خاک‌گرفته پدر، راه‌پله‌ای که بر اثر انفجار مسدود شده، حیاطی که دیگر نیست، گوشواره‌هایی که جفت نیستند و صدای خنده‌هایی که در سایه جنگ گم شده است.

آلبوم‌های بی‌صدا (علی تک‌روستا)

چند روز بعد از حمله، یکی از دوستان قدیمی کارگردان در حمله موشکی به شهادت رسید. او باخبر شد دخترش فردای شهادت به دنیا آمده و با هماهنگی خانواده شهید، بلافاصله برای ثبت حال و هوای آن روزها مراجعه کرد. این مستند از نگاه پسر بزرگ شهید که ۱۲ساله است و حالا مرد خانه شده، روایت می‌شود.

آن سوی درختان (محسن سخا)

این فیلم به زندگی پیرزنی می‌پردازد که در نزدیکی یک سایت هسته‌ای مهم زندگی می‌کند. او در شرایط جنگ با پیامی روبرو می‌شود که بهتر است برای امنیت بیشتر روستا را ترک کند، اما دلبستگی‌های عاطفی و خاطرات زندگی، به‌خصوص یادگارهای فرزند شهیدش، مانع جدایی او می‌شوند. نگاه فیلم شاعرانه است و زندگی این پیرزن را با ظرافت و حس انسانی روایت می‌کند.

تنها کنار هم (الهام آقالری)

این مستند به بررسی تنش‌های درونی یک خانواده در بحبوحه جنگ ۱۲ روزه پرداخته است. «تنها کنار هم» در ۱۲ دقیقه، روایتگر زندگی زنی نابینا و چالش‌های خانوادگی او در بستر بحرانی جنگ است.

خانه پدری (مرتضی جذاب)

پرتره استاد عبدالحسین منوچهری، استاد فیزیک هسته‌ای دانشگاه شهید بهشتی، از نگاه دختر سوگوارش که از کانادا برای تشییع پدر شهیدش بازگشته است.

سکانس آخر (معصومه کیانی)

این مستند یک گزارش ساده و بدون پیچیدگی روایی و فرمی است. فیلمساز تلاش کرده حال و هوای محیط، شهر و آموزشگاه و احوال شخصیت‌ها را ثبت کند و به همین دلیل، به واقعیت وفادار بوده است.

نفس سرد (مژگان صیادی)

مستندی درباره سگ‌های هلال احمر که در جریان حمله اسرائیل به ایران، همراه نیروهای امدادی بودند.

نه به کودک‌کشی (محمد جعفری)

این مستند درباره یک نقاش است که در ایام جنگ، نقاشی دیواری می‌کشید.

یک طرح ساده (کتایون جهانگیری)

مستندساز در این اثر معتقد است آنچه او را در جنگ ۱۲ روزه تحت‌تأثیر قرار داده، رفتار مردم در دل بحران بوده است.