ورزش 3/بودو گلیمت بار دیگر عملکرد درخشانی را در لیگ قهرمانان اروپا به نمایش گذاشت و به شگفتی واقعی این مسابقات تبدیل شد.
پس از پیروزی ۰-۳ مقابل اسپورتینگ لیسبون در مرحله یک‌ هشتم رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا خبری از جشن‌های دیوانه‌وار نبود. این پیروزی برای بودو گلیمت اتفاقی عادی تلقی شد، همان‌طور که باید باشد. ظاهرا ماجرا بیش از حد عادی شده است.

پس از پنجمین پیروزی متوالی در معتبرترین تورنمنت باشگاهی جهان، به‌ راحتی می‌توان این برد را کم‌اهمیت‌تر از پیروزی مقابل تیم‌هایی مانند منچسترسیتی، اتلتیکو مادرید و حتی دو بار شکست دادن اینتر دانست. از یک نظر این دیدگاه درست است اما از جهتی دیگر کاملاً اشتباه است. اگر با نگاه معمول نروژی به موضوع نگاه کنیم، اسپورتینگ حریفی قدرتمند است اما کاری که گلیمت انجام می‌دهد اصلاً معمولی نیست.

نقطه شروع کمی نگران‌کننده بود. این مسابقه فقط یک چالش فوتبالی نبود، بلکه از نظر ذهنی هم اهمیت داشت. آیا بازیکنان گلیمت پس از این همه شب بزرگ در مدت کوتاه ممکن بود کمی اشباع شده باشند؟ چنین احساسی کاملاً انسانی بود اما این تیم شبیه یک ماشین است، بازیکنانش فقط یک چیز می‌شناسند: عطش برای پیروزی. به همین دلیل نتیجه به یکی از بزرگ‌ترین شب‌های تاریخ ورزشگاه آسپمیرا تبدیل شد، در کنار برد ۱-۶ مقابل رم، پیروزی ۲-۳ برابر پورتو و برد ۰-۲ مقابل لاتزیو، هرچند کمی پایین‌تر از بردهای ۱-۳ مقابل منچسترسیتی و اینتر.

اسپورتینگ در میان ۳۶ تیم حاضر در مرحله گروهی این فصل لیگ قهرمانان رتبه هفتم را کسب کرده بود و پرتغالی‌ها پیش از سفر به شمال نروژ کاملاً هشدار گرفته بودند. اما این هم فایده‌ای نداشت. گلیمت کار خودش را بیش از حد خوب انجام می‌دهد. کیتیِل کنوتسن پیش از مسابقه به TV2 گفته بود: «امیدوارم آنها از زمین بازی کمی بیشتر از آنچه تصور می‌کنند غافلگیر شوند چون این موضوع اهمیت دارد و ما باید از آن استفاده کنیم.»

به نظر می‌رسد آرزویش برآورده شد. اسپورتینگ انگار نمی‌دانست چه چیزی به آنها ضربه زد. ترکیب‌ها، دوندگی‌ها، پاس‌ها... همه چیز بسیار سنگین و سریع بود، به‌ خصوص روی چمن مصنوعی فوق‌ سریع این ورزشگاه که گلیمت در پنج سال اخیر در رقابت‌های اروپایی ۲۱ پیروزی در ۳۱ مسابقه به دست آورده است (بدون احتساب بازی‌های مقدماتی).

پاتریک برگ پیش از پایان نیمه اول در میانه میدان نمایش فوق‌العاده‌ای داشت، در حالی که ینس پتر هاوگه با حرکات تکنیکی‌اش هر بار که توپ را می‌گرفت خطر ایجاد می‌کرد. کاسپر هوگ نیز به مهاجمی کامل در تیمی تبدیل شده که خودش هم اکنون یک تیم کامل است. پس از چند دقیقه ابتدایی پرتنش، هاوگه و هاکون اوین هر کدام فرصت‌های خوبی داشتند. اسپورتینگ تلاش کرد سرعت بازی را کاهش دهد اما گلیمت آن را بالا برد. سپس کاسپر هوگ با یک پاس عالی توپ را برای سوندر برونستاد فت در محوطه جریمه فرستاد.

پنالتی‌ای که گرفته شد شاید کمی آسان به دست آمد اما پنالتی‌ای که او به گل تبدیل کرد ارزش زیادی داشت. شش ماه اخیر برای برونستاد فت داستانی شبیه افسانه بوده است. زمانی به نظر می‌رسید در آستانه جدایی از این تیم قرار دارد و اغلب روی نیمکت می‌نشست. سپس در اولین مسابقه لیگ قهرمانان مقابل اسلاویا پراگ تنها ۱۵ دقیقه فرصت بازی پیدا کرد، با یک گل رؤیایی تساوی را نجات داد، قرارداد جدیدی امضا کرد و از آن زمان دیگر هرگز از روی نیمکت شروع نکرده است. او همچنین در شکل‌گیری حمله‌ای دیگر نقش داشت که با کمی شانس به اوله دیدریک بلومبرگ رسید. اما ضربه پایانی اصلاً تصادفی نبود. او با یک ضربه ظریف با داخل پا گل دوم را به ثمر رساند.

نیمه دوم کمی آشفته‌تر بود. گلیمت با نفرات زیاد رو به جلو حمله می‌کرد و در عقب زمین کنترل کمتری داشت. حتی هاوگه چند بار توپ را از دست داد و به اسپورتینگ فرصت ضدحمله داد. شرایط می‌توانست خطرناک شود اما در این مقطع ظاهراً هیچ چیز علیه گلیمت پیش نمی‌رود. در نهایت هاوگه در سمت چپ با یک حرکت فریبنده آزاد شد و سانتری ارسال کرد که کاسپر هوگ با جنگندگی آن را از خط دروازه عبور داد.

به این ترتیب گلیمت هفته آینده با شرایطی فوق‌العاده راهی پرتغال خواهد شد اما انتظار نداشته باشید که کتیل کنوتسن از نزدیک بودن تیمش به مرحله یک‌ چهارم نهایی صحبت کند. او هرگز درباره نتیجه حرف نمی‌زند. در عوض از «یادگیری» می‌گوید و همان جمله کلیشه‌ای فوتبال را تکرار می‌کند: هدف این است که گلیمت در اروپا رقابتی باشد.

حالا دیگر لازم نیست دوباره آن را بگوید. پاسخ را همه می‌دانند. گلیمت دیگر چیز زیادی برای اثبات کردن ندارد.