ورزش 3/تجاوز مشترک آمریکا و اسرائیل علیه ایران موجب تعطیلی لیگ برتر شده و حالا یکی از پلن هایی که برای فصل آینده مطرح است برگزاری لیگ برتر با حضور 18 تیم است.
فوتبال هم از جنگ متضرر شده است، به طوریکه همه مسابقات تعطیل شده و بازیکنان و مربیان خارجی ایران را ترک کرده اند و ادامه برگزاری مسابقات با توجه به شرایط کشور در هاله ای از ابهام قرار دارد. در این کش و قوس یکی از پلن هایی که برای فصل آینده لیگ برتر مطرح شده برگزاری مسابقات لیگ برتر با حضور 18 تیم است. اینکه مسابقات لیگ برتر در همین جای کار متوقف شود اما مسابقات لیگ یک به صورت قبلی یا متمرکز ادامه یابد و تکلیف دو تیم صعود کننده از لیگ یک به لیگ برتر مشخص شود.

آنچه که اکنون و در این برهه از زمان و در این شرایط می توان گفت این است که برای فوتبال و آینده تصمیم احساسی و عجولانه ممنوع. فوتبال ایران پیش تر به وضوح نشان داد، از نظر فنی حائز شرایط لازم برای برگزاری مسابقات با حضور 18 تیم نیست. به واقع فوتبال ایران از نظر فنی و حتی امکانات سخت افزاری ونرم افزاری نمی تواند پذیرای مسابقات لیگ برتر با حضور 18 تیم باشد. تا جایی همان هایی که روی برگزاری مسابقات لیگ برتر با حضور 18 تیم تاکید داشتند، رای دادند بهتر است مسابقات لیگ برتر با حضور 16 تیم برگزار شود و حتی برخی اذعان کردند، بهتر است بازی های لیگ برتر با حضور 14 تیم برگزار شود که این سخن هم چندان بیراه نیست. کافی است به سطح فنی مسابقات لیگ برتر در فصل جاری بیاندازیم: استقلال با 41 امتیاز از 22 بازی در صدر جدول رده بندی لیگ برتر قرار دارد. میانگین کسب امتیاز این تیم از هر بازی 1.86 است. در حالی که در گذشته بارها و بارها شنیده ایم که در فوتبال ایران تیم قهرمان باید از هر بازی 2 امتیاز کسب کند.

معضل دیگر در برگزاری بازی های لیگ برتر با حضور 18 تیم امکانات سخت افزاری و نرم افزاری است که در شرایط مطلوبی قرار ندارد. در فصل جاری دیدیم با قرار گرفتن استادیوم آزادی در چرخه ی بازسازی تیم های استقلال و پرسپولیس دو قطب اصلی فوتبال کشور برای برگزاری مسابقات خانگی خود دچار مشکلات عدیده ای شدند. استقلال مجبور شد تعدادی از بازی های خانگی خود را در یزد برگزار کند. موضوعی که اعتراض تیم چادر ملو را به همراه داشت و معتقد بود این حضور کیفیت چمن استادیوم شهید نصیری یزد را پایین آورده است. از سویی حضور 18 تیم در لیگ برتر موجب فشردگی بیش از اندازه ی بازی ها خواهد شد. حتی تقویم بازی ها با حضور 16 تیم هم این قدر فشرده است که گاهی تیم ها مجبور می شوند در فاصله 5 روز  و حتی کمتر برگزار کننده بازی های لیگ برتر یا جام حذفی باشند و این در شرایطی است که تیم های باشگاهی فاقد امکانات ریکاوری تیم های اروپایی هستند و از سویی فاصله شهرها در ایران و پروازهای متعددی که تیم ها انجام می دهند، گاهی حتی فرصت ریکاوری را هم از تیم ها می گیرد.

در گذشته و بنا به شرایط کم تصمیمات غلط در فوتبال ایران گرفته نشد. مثل قانون سقف قرارداد که موجب پرداخت های غیر متعارف و زیر میزی شده بود. یا منع حضور گلرهای خارجی در لیگ برتر که افزایش بی رویه دستمزد دروازه بان های خارجی را به همراه داشت. یا همان 18 تیمی کردن لیگ برتر. هر تصمیمی که در فوتبال گرفته می شود، باید مبتنی بر پژوهش و مطالعه و از همه مهمتر ظرفیت های فوتبال کشور باشد و شرایط سخت هم نباید موجب تصمیم غلط شود که آینده فوتبال را به چالش بکشد و شرایط به گونه ای پیش رو که روی اشتباه خود تاکید و از آن برگردیم.

قطعا کشور از این روزهای سخت با سربلندی عبور خواهد کرد و دوباره همه چیز به شرایط عادی باز خواهد گشت و فوتبال هم از این قاعده مستثنی نخواهد بود و التیام این فوتبال در آینده تنها ادامه آن خواهد بود. همان طور که در روزهای سخت کرونا فوتبال نفس کشید و به حیات خود ادامه داد از جنگ هم عبور خواهد کرد و بار دیگر موجب شادی اهالی اش خواهد شد. لیگ 18 تیمی به سود فوتبال باشگاهی نیست همان طور که خیلی ها بر این باورند وزارت ورزش و جوانان و فدراسیون فوتبال به جای انصراف تیم ملی از جام جهانی باید طی مذاکرات با فیفا کشور میزبان تیم ملی را تغییر دهد، چون این حضور حق تیم ملی و فوتبال کشور است و فوتبال همانند زندگی است و حتی در روزهای سخت هم  باید ادامه داشته باشد.