ورزش 3/مراکش در حال نفوذ در تمام جنبه‌های فوتبال اسپانیاست: بازیکنان، مربیان و برای رسیدن به فینال جام جهانی، همه چیز را تحت کنترل دارد.
تلفن ربیع تکاسه مدام زنگ می‌خورد؛ امروز، دیروز و تقریباً در تمام این دهه گذشته. او در سال ۲۰۱۴ به مادرید نقل مکان کرد و پایتخت اسپانیا را به مرکز اصلی فعالیت‌هایش تبدیل کرده است. از همین‌جا با بازیکنان تماس می‌گیرد، به دیدارشان می‌رود و آن‌ها را متقاعد می‌کند که از تنگه عبور کنند و «به خانه» یعنی مراکش بازگردند. 
او رئیس بخش استعدادیابی فدراسیون این کشور آفریقایی است و یکی از عوامل اصلی بازگشت فوتبالی اشرف، براهیم یا عبده به شمار می‌رود؛ بازیکنانی که واقعیت فوتبالی تیم ملی مراکش را دگرگون کرده‌اند. 

واقعیتی که در مجتمع ورزشی محمد ششم، مرکز عملیات ورزشی کشور، می‌خواهند آن را با کمک استعدادهای بیشتری از اسپانیا به سطحی بالاتر ببرند: آن‌ها آندرس اینیستا را بررسی کردند، به ژابی آلونسو فکر کردند، همچنان بر ژاوی هرناندز اصرار دارند و تیاگو پیتارچ را می‌خواهند.
تکاسه قانع نمی‌شود، همان‌طور که فوزی لقجع، رئیس فدراسیون، و محمد ششم هم قانع نیستند. پادشاه در همه تحرکات کشور نقش کلیدی دارد، از جمله در تلاشی که هدفش «گرفتن» فینال جام جهانی ۲۰۳۰ از اسپانیا و انتقال آن به کازابلانکا است؛ شهری که در آن در حال ساخت بزرگ‌ترین ورزشگاه جهان با ظرفیت ۱۱۵ هزار نفر هستند. 
شریکی که در ظاهر ضعیف‌تر در پرونده میزبانی به نظر می‌رسد، چندین سال است در داخل فیفا برای افزایش هرچه بیشتر نفوذ خود نخ‌ها را حرکت می‌دهد و دوستی میان محمد ششم، اینفانتینو و ولیعهد عربستان اکنون با روابط خوب اسپانیا با سعودی‌ها رقابت می‌کند.

وضعیت پیتارش
آخرین تلاش رباط به یک استعداد جوان مربوط می‌شود. مراکش با دقت آینده تیاگو پیتارش، بازیکن مد روز رئال مادرید، را دنبال می‌کند. این بازیکن جوان که در فوئنلابرادا به دنیا آمده، در آخرین جام جهانی زیر ۲۰ سال با اسپانیا بازی کرد و به نظر می‌رسد تصمیم دارد در اسپانیا پیشرفت کند، اما ریشه مراکشی او (پدربزرگش اهل الحسیمه است) در رباط و شبکه استعدادیابان آن کشور زنگ خطر را به صدا درآورده و آن‌ها از نزدیک او را زیر نظر گرفته‌اند؛ هم او و هم بسیاری دیگر را، با حضور در هر اردوی تیم‌های پایه در شهر فوتبال.
در لاس روزاس برنامه این است که پیتارش با آرامش در رده‌های مختلف تیم‌های پایه اسپانیا پیش برود و دعوت به تیم زیر ۲۱ سال در ماه مارس گام منطقی بعدی پس از حضورش در جام جهانی زیر ۲۰ سال باشد. اما در مراکش همه چیز بسیار سریع‌تر و وسوسه‌کننده‌تر پیش می‌رود. بعید است دلا فوئنته جرأت کند او را برای جام جهانی تابستان امسال دعوت کند و در مراکش، با این حال، کسی این احتمال را رد نمی‌کند اگر در این ماه‌ها در رئال مادرید تداوم حضور داشته باشد.

منابع نزدیک به فدراسیون آفریقایی به ال‌موندو می‌گویند: «او کاملاً در پروژه ما جا می‌گیرد» و اذعان می‌کنند که «عامل احساسی» همیشه کمک می‌کند. چند روز پیش ابقار، مدافع بین‌المللی ختافه، در گفت‌وگویی با ال موندو گفته بود مهم نیست در اسپانیا به دنیا آمده باشی، مراکش در خون توست». 
همین عامل احساسی با ستاره‌های فعلی (حکیمی و براهیم) و همچنین با جوانانی که در اسپانیا به دنیا آمده بودند و در رده‌های پایه فدراسیون اسپانیا بازی کرده بودند مؤثر بوده و وقتی بزرگ‌تر شدند به تیم ملی «خانوادگی» خود رفتند.
«نه» اینیستا
و آن‌ها فقط پاهای فوتبالیست‌هایی که در اسپانیا متولد شده‌اند را نمی‌خواهند، بلکه اسطوره‌های آن‌ها را هم می‌خواهند. ماجرای آندرس اینیستا جالب است. زننده گلی که تنها قهرمانی جهان اسپانیا را رقم زد در سال ۲۰۲۴ بازنشسته شد و از آن زمان در کنار گرفتن مدرک مربیگری در پروژه‌های مختلف ورزشی و غیرورزشی فعالیت کرده است. در همین مقطع پیشنهاد مراکش مطرح شد؛ آن‌ها می‌خواستند او مدیر ورزشی باشد. او را به فینال جام ملت‌های آفریقا دعوت کردند و اختیارات کامل به او پیشنهاد دادند و حتی چهار جلسه حضوری برای بررسی وضعیت برگزار شد، اما در نهایت این اسپانیایی پیشنهاد را رد کرد، هرچند خبر پذیرش آن منتشر شده بود، زیرا او می‌خواهد مربی شود
وضعیت نیمکت متفاوت است. همان‌طور که این روزنامه دریافته، مراکش به ژابی آلونسو و خورخه سامپائولی علاقه نشان داد و هرچند محمد اوهبی، قهرمان جام جهانی زیر ۲۰ سال، را به عنوان جانشین ولید رکراکی در نظر گرفته‌اند، مردی که در رباط می‌خواهند ژاوی هرناندز است.
فدراسیون مراکش چندین بار با این مربی کاتالان که بدون تیم است دیدار کرده و او به آن‌ها گفته ترجیح می‌دهد پس از جام جهانی کار را آغاز کند، زیرا فشار در کشور برای رقابت تابستانی پس از نیمه‌نهایی سال ۲۰۲۲ و شکست در فینال جام ملت‌های آفریقا در زمستان امسال بسیار زیاد است. با این حال، این پروژه برای او جذاب است.
در رباط، اسپانیایی‌های جدیدی که برسند با خورخه ویلدا، سرمربی فعلی تیم ملی زنان و مربی سابق فدراسیون اسپانیا، روبه‌رو خواهند شد. نمونه‌ای دیگر از اینکه چگونه مراکش در حال گسترش بازوهای خود در تمام سطوح فوتبال اسپانیا است؛ همه چیز را زیر نظر دارند، در زمین، روی نیمکت و در دفترها.