ایرنا/ در میان غبار جنگی که آسمان ایران را فرا گرفته، شیراز، شهر شعر و عرفان، امروز آخرین جمعه ماه مبارک رمضان میزبان راهپیمایی باشکوه روز قدس بود، اما این بار، چیزی فراتر از همبستگی و فریاد لبیک به آرمان قدس شریف در این راهپیمایی موج می‌زد؛ حماسه‌ای از میدان‌داری نسل جوان، نوجوانانی که با چشمان مصمم و دلهایی مملو از ایمان، خود را در قلب این اجتماع پرشور قرار داده بودند و با مشت‌های گره کرده و فریادهای هماهنگ بر سر دشمنان این خاک مقدس مادری فرود آوردند.

از ساعات اولیه صبح امروز جمعه ۲۲ اسفند ماه ۱۴۰۴ خیابان‌ها مملو از خانواده‌هایی بودند که با کودکان و نوجوانانشان، با دستان پر از پرچم و شعار نوشته، خود را به میدان امام حسین(ع) شیراز رسانده بودند.

کودکان خردسال، با نگاهی معصوم و دستان کوچکی که پرچم فلسطین را در دست داشتند، نمادی از امید و آینده‌ای روشن بودند.

نوجوانان و جوانان، با شور و هیجان، در صفوف راهپیمایان خود را نشان می‌دادند، گویی آتش ایمان در وجودشان شعله‌ور بود.

اما آنچه این راهپیمایی را به یک رویداد بی‌نظیر تبدیل کرد، میدان‌داری نوجوانان و جوانان دهه هشتاد و نودی بود.

این نسل، با وجود تفاوت در سلیقه و پوشش، با یک هدف مشترک در میدان آمده بودند: فریاد زدن «مرگ بر اسرائیل» و اعلام همبستگی با مردم مظلوم فلسطین.

برخی از آن‌ها، با صدایی رسا، حتی پشت تریبون‌ها شعار می‌دادند و دیگران، با تکرار این شعارها توسط مردم، هم‌صدا با امت اسلامی، پیام خود را به گوش جهانیان می‌رساندند.