دنیای اقتصاد/متن پیش رو در «دنیای اقتصاد» منتشر شده و انتشارش در «آخرین خبر» به معنای تایید آن نیست

هنگامی که چین به‌طور ناگهانی قرنطینه‌ها و سایر اقدامات احتیاطی خود را در دسامبر گذشته برچید، مقامات پکن و بسیاری از سرمایه‌گذاران انتظار داشتند که اقتصاد به ریل بازگردد؛ اما چنین نشد. سرمایه‌گذاری در چین در بهار امسال پس از هجوم فعالیت‌ها در اواخر زمستان راکد شده است. صادرات در حال کاهش است. پروژه‌های مسکن جدید کمتر و کمتری شروع می‌شود. قیمت‌ها در حال کاهش است. از هر پنج جوان بیش از یک نفر بیکار است.
 
چین در چند سال گذشته، زمانی که اقتصادش دچار مشکل شد، راه‌حل‌های زیادی را امتحان کرد، مانند استقراض سنگین برای پرداخت هزینه جاده‌ها و خطوط ریلی. این کشور مبالغ هنگفتی را برای آزمایش و قرنطینه در جریان همه‌گیری هزینه کرد. اینها کار را برای سیاستگذاران دشوار کرده و باعث شده نگران بدهی‌ها باشند.  «لوئیز لو»، اقتصاددان و متخصص مسائل چین در دفتر آکسفورد اکونومیکس در سنگاپور می‌گوید: «این خطر وجود دارد که مقامات در پشت منحنی در تحریک اقتصاد هستند، اما راه‌حل سریعی وجود ندارد.» چین پس از نزدیک شدن به دوره‌ای سه‌ساله در مبارزه با کووید، باید اقتصاد خود را اصلاح کند؛ تصمیمی که بسیاری از شرکت‌ها را بر آن داشت تا زنجیره تامین خود را به جای دیگری تغییر دهند. توقف بهبود اقتصادی چین باعث شده است که تنها چند دسته از هزینه‌ها مانند سفر و غذای رستوران‌ها به‌شدت رشد کنند.

«یین یانلین»، معاون سابق کمیسیون عالی سیاستگذاری اقتصادی حزب کمونیست چین گفت: «از آوریل تا مه و تاکنون، اقتصاد تغییرات غیرمنتظره قابل توجهی را تجربه کرده است تا جایی که برخی افراد معتقدند قضاوت‌های اولیه ممکن است بیش از حد خوش‌بینانه باشند.» نیویورک‌تایمز در بخش دیگری از گزارش خود می‌افزاید، مصرف‌کنندگان پول نقد احتکار می‌کنند و سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری در شرکت‌های چینی محتاط هستند. سرمایه‌گذاری خصوصی در سال جاری نسبت به سال۲۰۲۲ تاکنون کاهش یافته است. مسکن همچنان در بحران است. همزمان با این تحول، شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین هم با آنتونی جی.بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده دیدار کرد.

 این دیدار در راستای تلاش دو کشور برای کاهش تنش‌های دیپلماتیک و هموار کردن راه برای گفت‌وگوهای اقتصادی در سطح بالاست. چنین بحث‌هایی می‌تواند گسترش اخیر تحریم‌ها و اقدامات متقابل را کاهش دهد. افزون بر این، نگرانی‌هایی در سطح جهان وجود دارد دال بر اینکه دو کشور ممکن است دچار برخوردهای نظامی با یکدیگر شوند. بنابراین، برای احتراز از چنین پیامدی، این دیدارها لازم است تا از سردی در روابط دو کشور کاسته شود.  دیدار ۳۵دقیقه‌ای میان «شی- بلینکن» این سیگنال را به جهان میفرستد که دو کشور مایل نیستند روابطشان بر اساس «خصومت آشکار نظامی» تعریف شود. آنها می‌دانند و می‌پذیرند که رقابت و البته تلاش‌های دیپلماتیکشان تاثیرات عظیمی در دنیا دارد. رهبران چین و آمریکا مدت‌هاست از سوی رهبران دنیا تحت فشارند تا از شدت مواضع خصمانه خود بکاهند.