فرهیختگان/ «امت برگزیده» عنوان یادداشت روز در روزنامه فرهیختگان به قلم علی ملکی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

خیابان هنوز از بمب و موشک جلوتر است؛ یعنی اگر بمب و موشکی است، در امتداد این خیابان است که بر سر دشمن آمریکایی - صهیونیستی آوار می‌شود. مردم ایران خوب می‌دانستند که روز قدس امسال با سال‌های گذشته تفاوت دارد. آن‌ها می‌دانستند در شرایطی به خیابان می‌آیند که منطقه درگیر جنگ است و هر لحظه احتمال وقوع حادثه‌ای تازه وجود دارد. می‌دانستند تهدید‌ها واقعی است و خون کودکان بی‌گناه به مذاق دشمن خوش آمده است. با این حال، بی‌توجهی به ترس را ادامه دادند و صبح آخرین جمعه ماه رمضان، همان‌طور که در شب‌های پس از آغاز جنگ ایستادگی کرده بودند، بار دیگر به خیابان‌ها آمدند. در چنین فضایی، هدف دشمن دیگر ایجاد شکاف میان مردم و حاکمیت نبود. در روز قدس دشمن آمده تا از مردم انتقام بگیرد؛ مردمی که 14 روز ایستادند و حدود 14 میلیارد تسلیحات آمریکایی و احتمالاً همین میزان تسلیحات صهیونیستی را بی‌اثر کردند. این بمب‌ها، موشک‌ها و پهپاد‌ها، ساختمان‌ها را ویران کرده‌اند و خون‌های پاک را ریخته‌اند؛ اما هنوز اراده‌ها پابرجایند. برآیند نظام محاسباتی معیوب آن‌ها این بود که فشار نظامی و تهدید امنیتی می‌تواند مردم را از خیابان‌ها دور کند؛ اما مگر حکومت آن‌ها را به خیابان آورده بود که با بمب و موشک از آن فاصله بگیرند؟ آنچه در راهپیمایی امسال دیده شد، اقدامی قاطع برای خنثی کردن این سناریو بود. با وجود تهدیدات امنیتی و تلاش دشمن برای ترور مقامات رده‌بالا، دیروز مسئولان ارشد کشور نیز در میان جمعیت حاضر شدند تا پروژه‌های دشمن یکی پس از دیگری ناکام شود. این حضور برای بسیاری از مردم، نوعی ایستادن در برابر جنگی بود که آن را صرفاً محدود به مرز‌های ایران نمی‌بینند. در نگاه آن‌ها، مسئله فقط دفاع از یک کشور نیست؛ بلکه ایستادن در برابر الگویی از ظلم و سلطه است که پیش‌ازاین ملت‌های دیگری نیز با آن روبه‌رو شده‌اند. در واقع ایرانیان دیروز نه برای ایران که برای جهان به میدان آمدند.

سوخت‌رسانی در خیابان

بسیاری از استراتژیست‌های نظامی معتقد بودند که با حملات هوایی نمی‌توان حکومتی را سرنگون کرد. طراحی دشمن مبتنی بر ترور رهبر انقلاب بود. آن‌ها تصور می‌کردند با این ترور، جمعیت راهی خیابان خواهد شد و جمهوری اسلامی سقوط خواهد کرد. حضور مردم در خیابان این دسیسه را در نطفه ناکام گذاشت. از همین رو در روز‌های اخیر تهدیداتی از سوی ائتلاف دشمن علیه ایست‌های بازرسی مردمی مطرح شد و حتی برخی حملات نیز علیه این مکان‌ها صورت گرفت. اگر چه همچون ترور رهبر انقلاب، این طراحی هم در جغرافیای ایران بی‌معناست؛ اما دشمن آمریکایی - صهیونیستی پس از ناکامی در تغییر حکومت، به هر ریسمانی آویزان خواهد شد. مردم ایران اما با آگاهی کامل نسبت به این موضوع، از همان روز‌های ابتدایی جنگ کف خیابان حاضر شدند و اجازه هیچ‌گونه تحرک ضدملی را به دشمن و عوامل میدانی آن ندادند. بااین‌حال آمریکا متوقف نشد و به سراغ سناریو‌های بعدی از جمله تهدید مستقیم علیه نیرو‌های حافظ امنیت رفت. بااین‌همه مردم همچنان صحنه را ذره‌ای از وجود خود خالی نکردند. پس از اولین پیام آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای، رهبر انقلاب اسلامی و دعوت از مردم برای حضور پرشور در راهپیمایی روز قدس، ایالات متحده یکی از وحشیانه‌ترین عملیات‌های خود در نقاطی از تهران و اطراف آن را ترتیب داد تا مردم را از این حضور در مراسم روز قدس باز دارد. 
جدا از کف خیابان، در میدان هم خبر‌های خوبی مخابره شد. ساعاتی پیش‌ازاین حملات، سنتکام اعلام کرد که یک فروند هواپیمای سوخت‌رسان آمریکایی در غرب عراق سقوط کرده و سپس مقاومت عراق اعلام کرد که با سلاحی مناسب این هواپیمای مهاجم را هدف قرار داده و تمام خدمه آن کشته شده‌اند. بااین‌حال رسانه‌ها از صدمه دیدن یک سوخت‌رسان دیگر و فرود در خاک سرزمین‌های اشغالی خبر دادند. چند ساعت پس از سقوط سوخت‌رسان آمریکایی در غرب عراق، سوخت‌رسان‌های ایرانی در قلب ایران به خیابان آمدند و هرچه اتاق جنگ اپستینی رشته بود را پنبه کردند.

شهیده قدس

حوالی ساعت 12 و 15 دقیقه ظهر، انفجار شدیدی در محدوده راهپیمایی روز قدس رخ داد و با وجود برخاستن ستون دود و احتمال حمله مجدد، مردم حتی یک قدم هم به عقب بازنگشتند. در عوض، مشت‌ها گره‌خورده‌تر شد و اولین واکنش مردم فریاد پر از خشم «الله اکبر» بود. رسانه‌های فارسی‌زبان بلافاصله کار خود را شروع کردند و مدعی شدند که یک موضع وابسته به حاکمیت هدف قرار گرفته و هیچ تلفات غیرنظامی نداشته است. کمی بعد اما تصاویری از شهادت یک خانم در همان محدوده منتشر شد. به گفته شاهدان، او با یک پرچم ایران تنها گوشه خیابان ایستاده بوده که موشک‌های اسرائیل داغش را بر دل ایران گذاشتند.

رئیس دستگاه قضا کف میدان

غلامحسین محسنی‌اژه‌ای، رئیس قوه قضائیه نیز از جمله مقاماتی بود که شجاعت میدانی او در روز قدس به تصویر کشیده شد. درحالی‌که وی در مسیر راهپیمایی در حال گفت‌وگو با یک خبرنگار بود، حمله در فاصله‌ای نزدیک صورت گرفت، اما او بدون هیچ‌گونه تغییر حالت یا ترک صحنه، به مصاحبه خود ادامه داد تا نشان دهد اراده مسئولان در کنار مردم سست نمی‌شود. وی پس از این مراسم، در پیامی رسمی این حضور را یک «حماسه خیبری» نامید که معادلات را به نفع جبهه حق تغییر داد. اژه‌ای معتقد است که حضور بی‌دریغ و میلیونی مردم، علاوه بر ایجاد قوت قلب برای فلسطینیان مقتدر، قدرت نیرو‌های مسلح ایران را در میدان نبرد با متجاوزان آمریکایی و صهیونیستی مضاعف کرده است. او در پیام خود تأکید کرد که حتی حملات ددمنشانه و از سر استیصال متجاوزان به مسیر‌های راهپیمایی، ذره‌ای خلل در عزم راسخ ملت ایجاد نکرد.

مشت مسئولان

علاوه بر پزشکیان، اژه‌ای و لاریجانی، مقامات دیگر نیز در خیابان حاضر شدند تا معلوم شود این خیابان است که تعیین‌کننده جنگ خواهد بود. سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه کشورمان که تاکنون دوره پرفشاری از دیپلماسی را پشت سر گذاشته، در راهپیمایی دوشادوش مردم قدم برداشت. محمد مخبر، مشاور و دستیار رهبر شهید انقلاب نیز در میانه حمله دشمن به محدوده راهپیمایی حضور داشت و با مشت گره‌کرده شعار می‌داد. سیدعلی مدنی‌زاده، وزیر اقتصاد نیز با فرزند خردسالش به میدان مبارزه با فاصله‌گذاری میان مسئولان و مردم آمد. یکی از تصاویری که بسیار مورد توجه کاربران قرار گرفت، قابی بود که در آن علیرضا زاکانی، شهردار تهران و سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی را با مشت گره‌کرده علیه حمله آمریکایی - صهیونی به کشورمان به تصویر می‌کشید. آیت‌الله صادق آملی‌لاریجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز علیه دشمن مشترک تهران و قدس در راهپیمایی حضور پیدا کرد. احمدرضا رادان، فرمانده کل انتظامی کشور، اسکندر مؤمنی، وزیر کشور و فرزانه صادق مالواجرد، وزیر راه و شهرسازی نیز از جمله مسئولانی بودند که خود را به راهپیمایی روز قدس رساندند.

قدس و شیراز ندارد؛ دشمن یکی است

ارزیابی دستگاه اطلاعاتی دشمن این بود که با اقدامات جنگی انجام شده، راهپیمایی امسال حداقل به شکوه گذشته برگزار نخواهد شد و بازوان پروپاگاندایش خواهند توانست از تصویر عدم حضور مردم برای پروژه‌های ضدایرانی استفاده کنند. اینجا هم مردم نه‌تنها حضور پیدا کردند بلکه به گواه شواهد عینی و تصاویر میدانی، راهپیمایی روز قدس امسال بسیار پرشورتر و متکثرتر برگزار شد. اگر سال‌های گذشته بسیاری هنوز به درک دقیقی از این موضوع نرسیده بودند که دشمن قدس، دشمن تهران و مشهد و اصفهان و شیراز نیز است، حالا محاسبات غلط آمریکایی - صهیونی آن طیفِ دور از تحولات تاریخی را نیز به درک کاملی از محور حقیقی شرارت علیه جهان رسانده که با حضورشان در خیابان، علیه دشمن مشترک جهان شعار می‌دهند.

به یاد میناب

در راهپیمایی روز قدس، هیچ قدمی بدون خشم به قدم بعدی متصل نمی‌شد. یک جا‌هایی اما صحنه‌هایی به نمایش درمی‌آمد که این خشم را با غم و اشک ترکیب می‌کرد: مراسم‌های نمادین تشییع شهدای میناب و دختربچه‌ها و پسربچه‌هایی که با کوله‌های مدرسه خود آمده بودند. همان بی‌گناهانی که روز اول هفته‌شان را با بمب و موشک آغاز کردند و پدران و مادران جوانشان اکنون چیزی جز خونخواهی نمی‌خواهند.

میخ آخر بر تابوب اپستینیست‌ها

یکی از ماندگارترین کار‌های نمایشی راهپیمایی روز گذشته را هنرمندان وقت‌شناس با تابوت و میخ و پرچم آمریکا رقم زدند. این تابوت در میانه راه مردم قرار گرفته بود و هرکسی که رد می‌شد یک میخ بر این تابوت نمادین می‌کوبید. طبق نظرسنجی‌های مختلفی صورت‌گرفته از ابتدای جنگ در جامعه داخلی آمریکا، اکثر مردم این کشور ورود آمریکا به جنگ با ایران را کاری بیهوده می‌دانند که زندگی آن‌ها را دشوارتر می‌کند. اکثر شرکت‌کنندگان آمریکایی در این نظرسنجی‌ها معتقدند که سربازان آمریکایی برخلاف ادعا‌های مقامات دولت ترامپ، برای دفاع از ایالات متحده وارد کارزار خاورمیانه نشده‌‌اند و در واقع قربانی هوس‌های ترامپ و نتانیاهو شده‌اند. بلافاصله پس از اعلام رسمی فرماندهی مرکزی آمریکا درباره فقط هفت سرباز کشته‌شده آمریکایی، موج جدیدی از اعتراضات داخلی علیه جنگ‌افروزی‌های ترامپ در ایالات متحده آغاز شد. بااین‌حال با توجه به حجم آتش ایران در پایگاه‌های آمریکا در منطقه، روشن است که تعداد تروریست‌های کشته‌شده آمریکایی در خاورمیانه بسیار بیشتر از اعداد رسمی اعلامی است. در مثالی تازه، با سقوط سوخت‌رسان آمریکایی در عراق حداقل 6 نفر از خدمه آن کشته‌شده‌اند که آمریکا تا این لحظه حتی این مورد واضح را نیز اعلام نکرده است تا فشار اجتماعی مردمش را سرکوب کند. بااین‌حال روز گذشته پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا با گستاخی اعلام کرد که «ما مأموریت خود را انجام می‌دهیم، بدون توجه به آنچه مردم می‌گویند!»

رئیس‌جمهور بی‌تشریفات

در روز‌های گذشته رسانه‌های دشمن، تصویر مقامات ایرانی را که باید ترور شوند، منتشر کرده بودند. با این وجود مسئولان ایرانی در میانه جنگ بدون توجه به این تهدید‌ها، به میدان آمددند. مسعود پزشکیان رئیس‌جمهور بدون تشریفات در میان مردم حاضر شد و با آن‌ها عکس یادگاری گرفت. ویدئوی کوتاهی از این حرکت شجاعانه رئیس‌جمهور منتشر شده که مورد توجه رسانه‌های خارجی قرار گرفته است. آن‌ها این ویدئو را با سخنرانی‌های دیگر رهبران جهان مقایسه کرده‌اند که در شرایط بدون تهدید، سطح بالای حفاظتی برایشان اعمال شده و در ایران، رئیس‌جمهور کشور در شرایط جنگی با این فرم از حضور در خیابان، مایه دلگرمی مردمش می‌شود. این در حالی است که پیش‌تر، پیت هگزت، وزیر جنگ آمریکا مدعی شده بود «رهبران ایران به زیر زمین رفته‌اند و از ترس پنهان شده‌اند.»

حیرت صهیونیست‌ها از حضور لاریجانی

علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی نیز در مراسم روز قدس، در میان جمعیت حاضر شد تا همبستگی حاکمیت با مردم را به نمایش بگذارد. او در واکنش به انفجار‌ها و حملات رژیم صهیونیستی در محدوده خیابان انقلاب، صراحتاً بیان کرد که این اقدامات نشانه بارز «کم آوردن» و درماندگی دشمن است. لاریجانی با اشاره به سیاست‌های خصمانه ایالات متحده، برای چندمین بار تأکید کرد که مقامات آمریکایی همچون ترامپ، فاقد درک صحیح از رشادت و اراده قوی ملت ایران هستند. او در ادامه گفت که تجربه نشان داده هر چه فشار آمریکا بر این ملت بیشتر شود، اراده مردم برای ایستادگی مستحکم‌تر می‌شود. حضور شجاعانه لاریجانی در این مراسم، مورد توجه ویژه رسانه‌های بین‌المللی و کاربران صهیونیست واقع شد.

41 سال پیش هم همه بودند

راهپیمایی روز قدس امسال به‌نوعی یادآور واقعه ۲۴ اسفند ۱۳۶۳ بود. در آن دوران، کشور تحت فشار‌های شدید ناشی از جنگ شهر‌ها بود و صدام صراحتاً تهدید کرده بود که نماز جمعه آخر سال تهران را هدف قرار خواهد داد. با وجود این تهدیدات و رعب‌آفرینی منافقین، مردم تهران نه‌تنها صحنه را خالی نکردند، بلکه برخلاف معمولِ جمعه‌های آخر سال، پرشورتر از همیشه و همراه با کودکان خردسال خود به محل نماز جمعه رفتند. 
در آن روز تاریخی، درحالی‌که پدافند‌های هوایی روی پشت‌بام‌های اطراف دانشگاه تهران مستقر بودند، نماز جمعه به امامت آیت‌الله خامنه‌ای آغاز شد.
 رأس ساعت 12:29، درست در میانه ایراد خطبه‌ها، انفجار مهیبی فضای دانشگاه را لرزاند. عاملان تروریست که نتوانسته بودند از گیت‌های بازرسی عبور کنند، مواد منفجره را در یک زیرانداز تعبیه کرده و در زمین چمن دانشگاه تهران جاسازی کرده بودند. شدت انفجار به قدری بود که قطعات پیکر مطهر شهدا به اطراف و حتی روی درختان و سقف‌های مجاور پرتاب شد. در این فاجعه بیش از ده تن از نمازگزاران شهید و بیش از ۸۰ نفر مجروح شدند. 
اما آنچه این واقعه را به یک حماسه تبدیل کرد، واکنش بی‌نظیر خطیب نماز جمعه و مردم بود. با وجود صدای سهمگین و موج انفجار، آیت‌الله خامنه‌ای بدون کمترین تزلزل یا قطع کردن سخن، با صلابت سابق خطبه‌خوانی را ادامه دادند. مردم نیز به جای فرار، با مشت‌های گره‌کرده فریاد «الله اکبر» سر دادند و با شعار «شهادت افتخار ماست»، ثابت کردند که از مرگ هراسی ندارند. آمریکایی‌ها فرصت‌های زیادی داشته‌اند که جامعه ایرانی را درست بشناسند؛ اما از آن استفاده نکرده‌اند. 24 اسفند 63 اولینش نبوده و 22امین روز‌های دی، بهمن و اسفند نیز آخرینشان نخواهد بود.