برخی از بانوان هم در این میان راه آسان‌تر را انتخاب می‌کنند و به طور کل قید فرزندآوری را می‌زنند. در صورتی که اگر برای بانوان خانه‌دار برای تشویق فرزندآوری حقوق و بیمه‌ای تعریف شود، هیچ زنی به خاطر کار بیرون از خانه فرزندآوری را به تاخیر نمی‌اندازد و چه بسا دنبال کار بیرون از خانه هم نرود و شاید در روند ازدواج دختران نیز تسریع ایجاد شود.

در همین راستا می دانیم که «بانوان زیادی در کشورمان زندگی می‌کنند که به دلیل بدسرپرستی اداره زندگی را به عهده دارند و بعضا تعدادی از آنها سواد کافی برای کار در مشاغل دولتی را ندارند و این یعنی دولت باید به فکر این قشر آسیب پذیر جامعه باشد.»

به همین منظور به سراغ «مرضیه دو دانگه»  رفته‌ایم تا جزئیات مطالبه زنان خانه دار را از زبان او بازگو کنیم. این خانم خانه‌دار از شهرستان دزفول به ما می‌گوید: «بسیاری از بانوان هستند که همسرشان کار درست و حسابی ندارد و مجبور هستند با وجود اینکه چند بچه قد و نیم قد دارند، کار کنند تا منبع درآمدی داشته باشند و این موضوع به تربیت فرزند و خانواده آسیب خیلی زیادی می‌زند. اگر بانوی خانه دار به خصوص بانوانی که مادر هستند، حقوقی داشته باشد با خیال راحت و بدون دغدغه مالی به فرزندپروری و فرزندآوری می‌پردازند و مسئله جمعیتی کشور هم حل می‌شود.» 

وی همچنین با اشاره به بانوان شهرستان دزفول، می‌گوید:« اینجا برخی از مردها شغل درست و درمانی ندارند و آن دسته از بانوانی که همسرشان کار نمی‌کنند، از صبح به سرکار می‌روند و کشاورزی می‌کنند و بعضا بچه‌ها را در داخل خانه تنها می‌گذارند و در مدتی که مشغول کار هستند خبری از فرزندشان ندارند. در صورتی که اگر این مادر داخل خانه منبعی درآمدی داشته باشد، دیگر نگرانی بابت کار نکردن همسر یا کم بودن حقوق همسرشان ندارند و به وظیفه مهم مادری و همسرداری‌اش می‌پردازد». 

وی با اشاره به اینکه خیلی از همشهری‌هایش من به دلیل دغدغه مالی و کار کردن از فرزندآوری جلوگیری می‌کنند، می‌گوید: حتی یکی از همسایگان ما مجبور شد، فرزند کوچکش را با خودش به سرکار یعنی در زمین کشاورزی ببرد و ماشین کشاورزی که مشغول شخم زدن بودن فرزند او را زیر گرفت و فرزندش فوت کرد. درحالی که اگر این مادر حقوقی داشت و داخل خانه می‌ماند و حالا فرزندش زنده بود.»