سیناپرس/ نتایج یک مطالعه جدید نشان می دهد: طی چند سال گذشته اختلال غذا خوردن در بین دختران جوان به طور چشمگیری تشدید شده است. به نظر می رسد این موضوع با قرنطینه و شرایط ناشی از همه گیری کرونا مرتبط باشد.

 محققان بریتانیایی افزایش ۴۲ درصدی تشخیص اختلال غذا خوردن را در میان دختران ۱۳ تا ۱۶ ساله در طول بحران کرونا شناسایی کردند. همچنین در این بازه زمانی موارد خودآزاری نیز ۳۸ درصد افزایش داشته است.

بررسی های انجام شده نشان می دهدک این روند در بین دختران ۱۷ تا ۱۹ سال نیز البته به میزان کمتر، مشاهده شد. یافته های این تیم مطالعاتی به شواهد فزاینده ای افزود: قرنطینه را با بدتر شدن سلامت روان نوجوانان مرتبط می کند. در حالی که دلایل دقیق افزایش این آمار هنوز نامشخص است، الکس ترافورد، نویسنده اصلی این مطالعه و دانشجوی دکترا در دانشگاه منچستر، بر اهمیت شناسایی زودهنگام مشکلات سلامت روان در میان جوانان و دسترسی به موقع به درمان به منظور جلوگیری از تشدید مشکلات موجود تاکید می کند.

این محقق همچنین دسترسی کافی به پزشکان عمومی و خدمات بهداشت روان برای پاسخگویی به تقاضا های روزافزون جوانانی که به دنبال کمک هستند، را لازم و حیاتی می داند. بر اساس مطالعات انجام شده، محرک های احتمالی تشدید اختلالات غذاخوردن در بین دختران جوان عبارتند از انزوا، فقدان ساختار، و تشدید اضطراب.

نوجوانان همچنین با فشار رسانه های اجتماعی برای داشتن وزن مناسب در طول قرنطینه مواجه بودند. متاسفانه نوجوانان مبتلا به اختلالات خوردن نسبت به جمعیت عمومی در معرض خطر بیشتری برای خودکشی هستند و این موضوع آنها را در زمره افرادی قرار می دهد که بیشتر تحت تأثیر بیماری های کشنده سلامت روان قرار دارند.

 شرایطی مانند بی اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی و پرخوری اغلب ناشی از نارضایتی از بدن و تمایل به کاهش وزن است. مطالعات نشان می دهد که تا ۱۰ درصد از افراد در طول زندگی خود دچار اختلالات خوردن می شوند و یک مطالعه جدید تخمین می زند که از هر پنج نوجوان یک نفر ممکن است با رفتارهای غذایی نابسامان دست و پنجه نرم کند.

به گفته ترافورد، آسیب به خود و اختلالات خوردن اغلب نشان دهنده پریشانی روانی زمینه ای است و به عنوان مکانیسم های مقابله ای عمل می کند. باید توجه داشت که هر دو شکل آسیب شناسی روانی معمولاً در دوران نوجوانی یا اوایل بزرگسالی ظاهر می شوند و در بین دختران شایع تر از پسران هستند. عوامل خطر مشترک شامل تجربه رویدادهای آسیب زا و ویژگی های روانشناختی خاص و سبک های شناختی است.

این تیم مطالعاتی داده‌های ۱۸۸۱ پژوهش عمومی را در سراسر بریتانیا شامل اطلاعات بیش از ۹ میلیون فرد بین ۱۰ تا ۲۴ سال، تجزیه و تحلیل کرد. آن ها دریافتند که بروز مشاهده شده تشخیص اختلالات غذا خوردن در دختران به طور قابل توجهی بالاتر از حد انتظار بر اساس روندهای قبلی است.

این رشد آماری تا حد زیادی به افزایش موارد در بین دختران ۱۳ تا ۱۶ سال و به میزان کمتر در بین گروه سنی ۱۷ تا ۱۹ سال مربوط می شود. میزان مشاهده شده خودآزاری در دختران ۱۳ تا ۱۶ ساله نیز فراتر از حد انتظار بود.

ترافورد افزایش اختلالات خوردن و خودآزاری در بین دختران نوجوان را به عنوان پیامد درازمدت بیماری همه گیر که نیازمند توجه است، برجسته می کند. نویسنده این مطالعه خواستار اقدامات کافی و موثر برای شناسایی زودهنگام مشکلات سلامت روان، دسترسی به موقع به درمان ها، افزایش خدمات و حمایت مداوم از سوی پزشکان و خدمات سلامت روان برای کاهش مشکلات بالقوه درازمدت نسل جوان است.

در نهایت، ترافورد خاطرنشان می کند در حالی که هیچ افزایشی در میزان بروز اختلالات خوردن در میان پسران مشاهده نشد، تاکید کرد که مشکلات آنها ممکن است در سایر اختلالات ظاهر شود.

شرح کامل این مطالعه در آخرین شماره مجله تخصصی The Lancet Child & Adolescent Health منتشر شده است.