تسنیم/ سرمربی تیم ملی گلبال به عنوان یک آتش‌نشان روایت‌های تلخی از حضور در مناطق آسیب دیده در جنگ اخیر بیان کرد. 

بهمن دوستی سرمربی تیم ملی گلبال ایران که همراه در تیم کشورمان در رویدادهای مهمی همچون بازی‌های پاراآسیایی و پارالمپیک نیز حضور داشته، این روزها و در جریان حمله ناجوانمردانه دشمن آمریکایی -صهیونیستی به ایران به عنوان یک آتش‌نشان فعالیت می‌کند.
وی در گفت‌وگو با خبرگزاری تسنیم اظهار داشت: 23 سال است که که به عنوان یک آتش‌نشان با افتخار خدمت می‌کنم. هم این شغل و هم‌ سرمربیگری گلبال، هر دو کمک کردن به خلق خدا است. زمانی که مسابقات برگزار می‌شود، در شغل مربیگری به کشورم خدمت می‌کنم، الان هم در این شرایط جنگی که کشور به من نیاز دارد، به عنوان یک آتش‌نشان در خدمت هستم. نیت هر دو بخش یکسان است اما خب به هر حال شرایط متفاوتی بر آنها حاکم است.
دوستی ادامه داد: دو هفته است که خانه نرفته‌ام و تا آخر نیز حضور خواهم داشت. امیدوارم پایان خوشی برای کشورم رقم بخورد و همراه با پیروزی باشد. 
سرمربی تیم ملی گلبال درباره آسیب‌های جسمی در طول این جنگ عنوان کرد: در یکی از عملیات‌ها دو تا از دنده‌هایم شکست و مرا به بیمارستان بردند اما درخواست ترخیص دادم و پس از چند ساعت بیرون آمدم، چون نمی‌توانستم بی‌خیال کمک بشوم و باید به مردم و کشورم به عنوان یک آتش‌نشان کمک می‌کردم. نه تنها من، بلکه بسیاری از آتش‌نشانان دیگر نیز این شرایط را داشتند و با وجود مصدومیت استراحت نمی‌کردند. 
دوستی گفت: نه فقط من، بلکه سایر همکارانم در طول این دو هفته به خانه‌های خود نرفته‌ایم. همه می‌دانیم سخت است اما این‌گونه می‌توانیم کمک کنیم. 
وی درباره برخی اتفاقات رخ داده تصریح کرد: واقعاً صحنه‌های وحشتناکی در این مدت دیده‌ام. در یکی از انفجارها در خیابان کارگر، نزدیک به 10 پیکر از جمله کودکان و زنان در زیر آوار بودند که یکی یکی و با سختی از زیر هزاران تن آوار بیرون می‌آوردیم. سختی بیرون آوردن و قرار دادن در کاورهای مخصوص یک طرف اما سخت‌ترین قسمت تماشای وداع خانواده‌‌های‌شان با آنها بود که صحنه‌های تلخی را رقم می‌زد. در یک عملیات دیگر نیز یک یخچال بر روی پای یک کودک دو ساله افتاده بود که کار سختی برای بیرون آوردنش داشتیم.
سرمربی آتش‌نشان تیم ملی گلبال ادامه داد: از اینگونه صحنه‌ها بسیار وجود دارد. اینکه یک پیکر را از زیر آوار بیرون می‌آوریم و تحویل خانواده می‌دهیم، بسیار مهم و ارزشمند است، چون آنها ساعت‌ها می‌ایستند تا فقط پیکر بی‌جان عزیزان‌شان را ببینند و وداع کنند و فقط همین خواسته را از ما داشته‌اند.
دوستی گفت: نزدیک به پنج هزار آتش‌نشان در تهران فعالیت دارند. همه ما به عنوان سربازان ایمنی پایتخت، تمام قد ایستاده‌ایم و جان خود را کف دست‌مان گرفته‌ایم تا مردم آرامش داشته باشند و این آرامش، هدف نهایی همه ما است.