آخرین خبر/امشب حس و حال تازه‌ای توی خونه‌ها پیچیده. همه دور سفره هفت‌سین جمع شدن و منتظر هستن تا سال نو شروع بشه. من همیشه تو لحظه سال تحویل چشم‌هام رو می‌بندم و با خودم فکر می‌کنم برای سال جدید چه آرزوهایی دارم تا از خدای مهربون بخوام. 

راستش سال ۱۴۰۴ خبرهای تلخ و شیرین داشت. بعضی خبرها باعث می‌شد دل ما بچه‌ها بگیره. تو سال جدید جای بعضی‌ها بین ما خالیه؛ مثل رایان کوچولو، همون نوزادی که تو جنگ ۱۲ روزه شهید شد. یا بچه‌های میناب که دیگه کنار خانواده‌هاشون سال نو رو نمی‌بینن. وقتی بهشون فکر می‌کنم، دلم می‌خواد از تهِ دل برای همه مردم کشورم دعا کنم.

از خدای مهربون می‌خوام آدم‌های بدی که خنده رو از لب خیلی از ایرانی‌ها گرفتن، به سزای کارشون برسن و دیگه نتونن دل مردم رو ناراحت کنن. از خدا می‌خوام به مامان‌باباها کمک کنه بیشتر لبخند بزنن. دلم می‌خواد همه بچه‌ها با خیال راحت بازی کنن، درس بخونن و رویاهای قشنگ داشته باشن.

من هم از خدا می‌خوام کمکم کنه خوب درس بخونم تا وقتی بزرگ شدم بتونم برای کشورم کارهای بزرگی انجام بدم. امیدوارم بهار امسال با خودش خبرهای خوب برای ایران و ایرانی بیاره و سال ۱۴۰۵ سال لبخندهای بیشتر باشه.