ایرنا/ گذر حافظ امسال صحنه گردهمایی گسترده شهروندانی بود که نوروز ۱۴۰۵ را نه در خانه‌ها، بلکه در خیابان‌ها و معابر عمومی آغاز کردند؛ حضوری که فضای فرهنگی و تاریخی پیرامون آرامگاه حافظ را به نمادی از همبستگی و امید در روزهای دشوار اخیر بدل کرد.

سال تحویل امسال در شیراز در حالی در گذر حافظ و در مجاورت آرامگاه لسان‌الغیب برگزار شد که شهروندان با وجود روزهای پرتنش اخیر ناشی از جنگ رمضان، خیابان‌ها را برای گرامیداشت نوروز و لحظه تحویل سال برگزیدند و آیین سال تحویل را به شکلی جمعی و متفاوت در فضای شهری برپا کردند.

شیرازی ها سال جدید را با گرامیداشت یاد و خاطره رهبر شهید و شهدای جنگ رمضان از جمله شهدای میناب، لامرد و لارستان آغاز کردند.

سلام نظامی شیرازی ها در لحظه تحویل سال
در شبی که گذر حافظ به کانون حضور مردم تبدیل شده بود، شهروندان شیراز در میانه روزهای پراضطراب اخیر، لحظه تحویل سال را با گردهمایی مردمی، روشنایی‌های ساده و همدلی کم‌نظیر در فضای عمومی تجربه کردند.

سال تحویل ۱۴۰۵ در شیراز امسال در فضایی متفاوت و کم‌سابقه رقم خورد؛ شبی که گذر حافظ، در مجاورت آرامگاه لسان‌الغیب، به یکی از اصلی‌ترین نقاط گردهمایی شهروندانی تبدیل شد که در میانه روزهای پرتنش اخیر، آیین نوروز را خارج از خانه‌ها و در فضاهای عمومی گرامی داشتند.

در حالی که شهر طی نزدیک به ۲۰ روز گذشته زیر سایه شرایط ویژه جنگ تحمیلی رمضان قرار داشت، خیابان‌های مرکزی شیراز به‌ویژه از ساعات پایانی روز آخر سال، جمعیتی را به خود دید که ترجیح دادند لحظه تحول سال را در کنار یکدیگر و در محیطی عمومی تجربه کنند؛ بسیاری از حاضران می‌گفتند که حضور در کنار مردم برایشان حس آرامش و همدلی بیشتری در این روزهای دشوار ایجاد می‌کند.

تجمع‌هاب مردمی آغاز سال نو و مراسم سال تحویل در تمامی میدان ها از جمله میدان شهدا ، میدان معلم ، موکب عزیزم حسین بلوار چمران، میدان حضرت ولیعصر و ... نیز برپا شد.

گذر حافظ از نخستین ساعات عصر امروز جمعه با چیدمان‌های مردمی هفت سین، روشنایی‌های دست‌ساز و نمادهایی از آیین نوروزی شکل‌وشمایلی تازه به خود گرفت.

خانواده‌ها، جوانان و سالمندان در کنار هم ایستاده بودند و در حالی که باریکه‌های نور چراغ‌های شهری بر کاشی‌های فیروزه‌ای آرامگاه حافظ می‌تابید، لحظه تحویل سال را با خواندن شعر، دعا و آرزوهای مشترک برای سالی آرام‌تر و امیدوارانه‌تر آغاز کردند

عده زیادی از شهروندان که از آغاز روزهای پرتنش جنگ رمضان به‌طور مستمر در سطح شهر حضور داشته‌اند، می‌گفتند که برایشان مهم است نوروز را همچون نشانه‌ای از پیوستگی زندگی و امید حفظ کنند، حتی اگر شرایط پیرامون با سال‌های گذشته متفاوت باشد.

بسیاری بر این باور بودند که ماندن در جمع، نوعی همراهی و دلگرمی جمعی در برابر فشارهای روزهای گذشته ایجاد می‌کند و فضا را برای وطن فروشان داخلی تنگ خواهد کرد.

به‌رغم فضای متفاوت، حال‌وهوای نوروزی در گوشه و کنار شهر دیده می‌شد؛ از کودکان که سفره‌های کوچک هفت‌سین در دست داشتند تا هنرمندان محلی که با سازهای سنتی ملایم، بر صمیمیت فضا می‌افزودند.

برخی نیز با نصب شمع، عکس‌های یادبود رهبر معظم انقلاب و نوشته‌های کوتاه، تلاش داشتند یاد شهدایی را که طی روزهای اخیر به شهادت رسیدند گرامی بدارند.

لحظه تحویل سال، سکوتی کوتاه در میان جمعیت برقرار شد و سپس زمزمه‌های تبریک، احوالپرسی‌های صمیمانه و اشعار حماسی، فضای گذر حافظ را فرا گرفت.

شهروندان پس از لحظه تحویل، همچنان در محل ماندند؛ برخی سفره‌های تدارک‌دیده را جمع کردند و برخی دیگر در کنار آرامگاه حافظ به خواندن غزلیات مشغول شدند تا دقایقی از تحویل سال را با یاد شاعر شهر خود پیوند بزنند.

سال تحویل ۱۴۰۵ برای شیراز، سال تحویلی بود با ترکیبی از همبستگی اجتماعی، آیین‌های دیرینه و تلاش مردم برای حفظ پیوندهای فرهنگی؛ آیینی که این‌بار نه در خانه‌ها، که در خیابان‌ها و معابر عمومی معنا پیدا کرد.

خانواده‌های که سال تحویل خود را در گذر حافظ گذراندند بعد از اذان مغرب نماز جماعت به پا کردند و بعد نیز سفره‌های افطاری خود را در معابر و پارک های شهر پهن کرده و بصورت جمعی آخرین روزه ماه مبارک رمضان را افطار کردند.