آگاهی نو/ متن پیش رو در «آگاهی نو» منتشر شده و انتشار آن در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست.

بخشی از مصاحبه عباس آخوندی، وزیر راه دولت روحانی با «آگاهی نو» در ادامه آمده است.

«... به آقای دانش جعفری(وزیر اقتصاد دولت احمدی نژاد) گفتم که من به شما علاقه مند هستم و گرنه هیچ علاقه ای برای همکاری با این دولت ندارم، بنابراین برای دفاع از این لایحه در هیچ یک از جلسات دولت و کمیسیون‌های دولت شرکت نمی‌کنم؛ چون اساسا هیچ تعهدی به رئیس دولت آن زمان نداشتم افزون بر این ایشان هم می‌دانستند که اگر شرکت می‌کردم ممکن بود مطالبی بگویم که با توجه به مواضع سیاسی رئیس و اعضای دولت و پیش داوری منفی ای که نسبت - و من نسبت به آنها داشتم فرایند رسیدگی به لایحه لطمه ببیند ایشان پذیرفت و گفتند خودم بلد هستم از لایحه دفاع کنم.

آقای دانش جعفری نظرش این بود که لایحه به سرعت تنظیم شود و تا فضای سیاسی پیرو ابلاغیه رهبری آماده است به دولت پیشنهاد شود. شاید یکی از دلیل‌های عمده دعوت از من هم نیز همین موضوع بود که با ادبیات سیاست گذاری ملی و حقوق اداری آشنا بودم و نیاز به بررسی‌های طولانی نداشتم و می‌توانستم کار را در مدت زمان کوتاهی جمع کنم به ایشان گفتم اگر موافق باشید ما قبل از ارسال لایحه به دولت موضوع را در مرکز پژوهشهای مجلس با مدیران و کارشناسان ارشد آنجا بحث کنیم تا بعدها در مجلس با موانع کمتری روبه رو باشیم ایشان بسیار استقبال کردند. لذا، به محض این که من متن را تهیه کردم، پیش نویس را به صورت غیر رسمی در اختیار آقای احمد توکلی که در آن روزگاران رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس بود قرار دادم متعاقب آن ۱۳ جلسه دو تا سه ساعته در مرکز پژوهش‌ها برای توجیه و بحث و بررسی پیرامون این لایحه برگزار شد ایشان هم افزون بر کارشناسان مرکز از گروهی از کارشناسان و متخصصان بیرون مرکز نیز دعوت به عمل آورده بود. در هر صورت جلسات سخت و نفس گیری بود. تقریبا در تمامی جلسات آقای احمد توکلی شخصا حضور داشتند. در نتیجه یکسری اصلاحات را هم پذیرفتیم و متوجه شدیم که با چه فضایی روبه رو خواهیم شد. در نهایت لایحه را نهایی کردم و به آقای دانش جعفری دادم ایشان هم با تغییرات کمی آن را به دولت تقدیم کرد. فکر می کنم که آذرماه ۱۳۸۵ بود. آنقدر که من خاطرم هست به دلیل عجله ای که برای تصویبش داشتند، لایحه در کمیسیون‌های دولت نرفت و یکسره در صحن دولت مورد بررسی قرار گرفت. در همان ایام یکی دوبار از آقای دانش جعفری روند بررسی لایحه را جویا شدم و گفتند خوب پیش می رود. ولی گویا به یکباره متوقف می شود. اجمال موضوع را آقای دانش جعفری به من گفت. لیکن تفصیلی تر آن را از یکی مدیران آن زمان سازمان خصوصی سازی که در جلسه دولت به عنوان کارشناس حضور داشته به طور مستقیم و یکی دیگر از کارشناسان مورد مشورت نهادهای عمومی با واسطه شنیدم داستان از این قرار بوده که برخی از نهادهای عمومی غیر دولتی که در لایحه پیشنهادی به شدت محدود می‌شدند از موضوع مطلع می‌شوند و درصدد برمی‌ایند که به نحوی جلوی تصویب لایحه را در دولت بگیرند. لذا با توجه به شناختی که از شخصیت رئیس دولت داشته اند به او میگویند آیا شما میدانید که این لایحه را چه کسی تهیه کرده و چه خط فکریای را تعقیب می‌کند؟ آقای دانش جعفری آنها پاسخ داده اند خیر فلانی تهیه کرده است. به محض اینکه رئیس جمهور وقت متوجه این موضوع می شود، تصمیم می گیرد به رغم این که گویا بیش از ۳۵ ماده از لایحه در دولت بررسی و تصویب شده بوده است همه آنها را ملغی و ادامه بررسی را به کمیسیونی زیر نظر معاون اول وقت آقای پرویز داودی احاله کند و مقرر می‌دارد که مصوبه آن کمیسیون مصوبه دولت باشد و عینا به مجلس تقدیم شود. طرفه آن که در بررسی مواد اولیه لایحه که جان مایه لایحه بودند ایشان از جهت‌گیری اساسی آن چیزی متوجه نشده اند. به هر روی گویا در جلسه هیئت وزیران به آقای دانش جعفری تندی می‌کند و جریان رسیدگی به لایحه را به شرحی که گفتم تغییر می‌دهد. در نتیجه لایحه مورد اشاره، یکبار در آن کمیسیون از اساس تغییر می‌کند و یکبار دیگر در مجلس و نهایتا از حیز انتفاع ساقط می‌شود. این آن نکته ای بود که من ندیده بودم و تصور می‌کردم که با توجه به هماهنگی های انجام شده کار به درستی به پیش خواهد رفت.»