سیناپرس/ دیدن یک آبشار قرمز چیزی نیست که انتظار داشته باشید در مناظر یخی قطب جنوب ببینید، اما این دقیقاً همان چیزی است که از پای یخچال تیلور بیرون می ریزد. اکنون تیمی از دانشمندان ادعا می‌ کنند که راز دیرینه آب‌های قرمز رنگ آبشار خون قطب جنوب را حل کرده‌ اند.
این منظره عجیب و به ظاهر وحشتناک برای اولین بار در سال ۱۹۱۱ توسط زمین شناس توماس گریفیث تیلور کشف شد که آن را به جلبک های قرمز نسبت داد. تنها نیم قرن بعد بود که مشخص شد؛ رنگ زرشکی ناشی از نمک های آهن است. جالب‌تر از همه، آب در ابتدا شفاف است، اما بلافاصله پس از بیرون آمدن از یخ قرمز می ‌شود، زیرا آهن برای اولین بار پس از گذشت هزاره‌ها در معرض هوا اکسید می ‌شود.

اکنون یک مطالعه جدید نمونه هایی از آب را بررسی کرده و دریافته است که آهن به شکل غیرمنتظره ای ظاهر می شود. این ماده از نظر فنی یک ماده معدنی نیست، در عوض به شکل نانوکره‌هایی است که ۱۰۰ برابر کوچک‌تر از گلبول‌های قرمز خون انسان است.
کن لیوی (Ken Livi) پژوهشگر این مطالعه گفت: به محض اینکه به تصاویر میکروسکوپ نگاه کردم، متوجه شدم که این نانوکره‌های کوچک وجود داشته و غنی از آهن هستند و علاوه بر آهن، عناصر مختلف زیادی مانند سیلیکون، کلسیم، آلومینیوم، سدیم در خود دارند که همه آنها متفاوت هستند.به گزارش سیناپرس، برای اینکه اتم ها یک ماده معدنی باشند، باید در یک ساختار بسیار خاص و کریستالی چیده شوند. این نانوکره‌ها کریستالی نیستند، بنابراین روش‌هایی که قبلاً برای بررسی جامدات استفاده می ‌شد، آنها را شناسایی نکرد.
لیوی افزود: این یافته پیامدهایی فراتر از قطب جنوب و حتی فراتر از زمین دارد. زندگی می‌ تواند در سیارات دیگر در شرایطی مشابه وجود داشته باشد، اما ما ممکن است تجهیزات مناسبی را برای شناسایی آن ارسال نکنیم.

لیوی در خاتمه گفت: مطالعات ما نشان داد که تجزیه و تحلیل انجام شده توسط خودروهای مریخ نورد در تعیین ماهیت واقعی مواد محیطی در سطوح سیاره ناقص است. این امر به ویژه در مورد سیارات سردتری مانند مریخ صادق است، جایی که مواد تشکیل شده ممکن است در اندازه نانو و غیر کریستالی باشند. در نتیجه، روش های ما برای شناسایی این مواد ناکافی است. برای درک واقعی ماهیت سطوح سیارات سنگی، یک میکروسکوپ الکترونی عبوری ضروری است، اما در حال حاضر امکان قرار دادن آن در مریخ وجود ندارد.
شرح کامل این تحقیق در مجله تخصصی Frontiers in Astronomy and Space Sciences منتشر شده است.