این تفنگ غول‌پیکر فولادی، پیستونی پرسرعت با ۳ کیلوگرم باروت را شلیک می‌کند. با کاسته شدن از سرعت پیستون در لوله تفنگ، پیستون با فشرده کردن گاز هیدروژن در حین حرکت، وارد بخش مخروطی شکلی می‌شود که در یک فضای فلزی، گاز را قبل از انفجار، تجزیه می‌کند. این شلیک، جسم پرتاب شونده را با سرعت ۲۵ هزار کیلومتر بر ساعت، به سمت یک محفظه خلاء شلیک می‌کند که در آن به یک هدف سوخت همجوشی هسته‌ای برخورد کرده و موقتا شرایطی را ایجاد می‌کند که در آن هسته‌ها می‌توانند با هم همجوشی کنند.

طبق اعلام شرکت First Light Fusion ، این تفنگ در طول مدت ده ماه و با هزینه‌ای در حدود ۱.۲۷ میلیون دلار راه‌اندازی، طراحی و ساخته شده است و هیچ چیزی مشابه با این تفنگ در دنیا وجود ندارد.

همجوشی هسته‌های اتمی، همان فرآیندی است که به خورشید نیرو می‌دهد و محققان بیش از صد سال است که به دنبال بازآفرینی این امر در کره زمین هستند؛ چرا که این واکنش، انرژی به مراتب بیشتری نسبت به سوخت‌های فسیلی ایجاد کرده، بدون آنکه کربن یا محصولات جانبی رادیواکتیو تولید و منتشر کند.

در عین حال، سوخت موردنیاز برای واکنش که معمولا ایزوتوپ‌های هیدروژن دوتریم و تریتیوم است را می‌توان به صورت مصنوعی تولید کرد؛ بدین‌ترتیب به‌سان قدرت همجوشی، اگر بتوانیم آن را مهار کنیم، نه تنها دستاوردی سالم و تمیز، بلکه فراوان در اختیار خواهد بود.

رویکرد شرکت First Light Fusion (که به‌عنوان همجوشی اینرسی شناخته می‌شود)، دستاوردی است که فاصله زیادی تا رایج‌ترین و پیچیده‌ترین رویکرد توکامک دارد که در آن گاز پلاسما با استفاده از آهنرباهای بزرگ به گردش در آمده و کار می‌کند. نیک هاوکر، مدیرعامل این شرکت بر این باور است که این رویکرد می‌تواند روند بازی را به طور کلی تغییر دهد. او در گفتگو با نیوزویک گفته:« من توکامک‌ها را به‌عنوان رویکردی پیشرو در زمینه همجوشی مغناطیسی توصیف می‌کنم. علم فیزیک کاملا شفاف است و به خوبی همه چیز مشخص شده است.»