بسیاری از مردم برای رسیدن به مقاصد مختلف خود به سیستم موقعیت یاب جهانی (GPS) متکی هستند؛ اما یک مطالعه جدید نشان داده است که استفاده مداوم از این فناوری ممکن است یک مهارت ذهنی مهم را مختل کند.

مجله ایتالیایی "فوکوس" نوشت که اتکا به "GPS" همیشه خوب نیست؛ زیرا اتکا به حافظه در هنگام پیمایش بین جاده‌ها باعث کارآمدتر شدن سیستم مغز ما می‌شود و بالعکس.

این مجله بیان کرد که کاهش استفاده از "GPS" در تربیت حس جهت یابی و بهبود حافظه فضایی، یعنی توانایی پردازش اطلاعات مربوط به محیط اطراف و ایجاد نقشه ذهنی مکان‌ها مفید است.

اثبات این نظریه از طریق مطالعه انجام شده توسط دانشگاه مک مستر در کانادا به دست آمد که در آن افراد بین ۱۸ تا ۸۷ سال را با درجات مختلف از نظر توانایی آن‌ها در شناسایی جهت‌ها مقایسه کرد.

شرکت‌کنندگان در طول یک آزمایش تمرین هایی را انجام دادند که در آن هر یک از آن‌ها در یک جنگل یا در شهری بدون مسیر از پیش تعیین‌شده حرکت می‌کردند؛ اما از یک سری نقاط عبور می‌کردند تا فقط با استفاده از یک قطب نما و یک نقشه به مقصد برسند.

مشخص شد که شرکت‌کنندگان مسن‌تر و با تجربه‌تر، پس از توسعه حافظه فضایی بیشتر، می‌توانند از طریق نقشه ذهنی، بیشتر از جوانان به توانایی‌های ذهنی خود تکیه کنند.

مطالعه‌ای که توسط دانشگاه لیون و دانشگاه کالج لندن انجام شده است نیز همین ایده را تایید می‌کند. بزرگ شدن در حومه شهر یا در شهری با نقشه پیچیده، حس جهت را در ساکنان آن در مقایسه با افرادی که در مراکز شهری متولد شده اند، توسعه می‌دهد.