اما آیا در مورد اعضای خانواده هم استفاده از این عناوین رسمی مهم است؟ برخی پدر و مادرها ترجیح می دهند فرزندشان آن ها را «مامان» و «بابا» صدا کند اما برخی هم هستند که معتقدند تا زمانی که احترام و ادب در رفتار و کردار فرزندشان مشهود باشد، ایرادی ندارد که او با نام کوچک شان آن ها را صدا بزند.

در ادامه می خواهیم ببینیم چرا بعضی بچه ها پدر و مادر خود را به اسم کوچک صدا می زنند.

۱- کودکان امروزی اخلاق و عقاید متفاوتی دارند

اختلاف نظر زیادی میان نسل های مختلف درباره ی موضوع احترام به بزرگ ترها وجود دارد. درست است که رعایت ادب و احترام به آموزش های پدر و مادر به فرزند یا فرهنگ بستگی دارد، اما عوامل بیرونی، شرایط را اندکی تغییر داده است.

ما هنوز هم شاهد احترام به بزرگ ترها هستیم، اما شیوه ی انجام آن دیگر به شکل سابق نیست. بچه ها حالا می توانند به بزرگ ترها نزدیک شوند و با آن ها آزادانه صحبت کنند، عقاید خود را در میان بگذارند، گفتگو کنند و به شکلی هدفمند معاشرت کنند، امری که قبلاً چندان معمول نبود. علاوه بر این، حالا بچه ها احساس می کنند احترام را می توان از طریق عمل و نه صرفاً با کلام نشان داد.

۲- به دنبال یک رابطه ی خودمانی و دوستانه میان خود و والدین شان هستند

برخی بچه ها به این دلیل تصمیم به صدا کردن پدر و مادر خود با نام کوچک شان می گیرند که می خواهند یک رابطه ی کمتر رسمی با آن ها داشته باشند. از آنجایی که می توانند دوستان نزدیک خود را با نام کوچک صدا بزنند، یعنی کسانی که می توانند همه چیز را با آن ها درمیان بگذارند، تصور می کنند اولین قدم برای داشتن یک رابطه ی دوستانه با پدر و مادر خود هم همین کار است.

۳- تقلید می کنند

فرزندتان ممکن است به این خاطر شما را با نام کوچک صدا می زند که این چیزی است که در خانه شاهد آن بوده است. به گفته ی برخی متخصصان، بچه ها می بینند که پدر و مادر و دیگر بزرگ ترها همدیگر را با نام کوچک صدا می زنند و دل شان می خواهد از آن ها تقلید کنند.

آن ها سعی می کنند به شما بفهمانند که هر آنچه در اطراف شان رخ می دهد را به خاطر می سپارند. بنابراین صدا کردن همسر خود با نام کوچک در مقابل بچه ها هم ممکن است آن ها را به انجام این کار سوق دهد.

۴- با دنیای بزرگسالی آشنا می شوند

این مورد در کنار رفتار تقلیدآمیزی که بچه ها اغلب دارند، قرار می گیرد. آن ها بر اساس مشاهدات خود، در رفتاری بزرگسالانه دیگران را با نام کوچک شان صدا می زنند، امری که به آن ها کمک می کند زودتر بزرگ و مانند الگوهای خود یعنی پدر و مادرشان شوند. آن ها می خواهند با پیروی از همه ی اصول به سرعت بزرگ شوند و از دید آن ها صدا کردن بزرگ ترها با نام کوچک شان، یکی از این اصول است.

برخی پدر و مادرها از این موضوع لذت می برند

بعضی پدر و مادرها با آنکه خود متعلق به دورانی هستند که صدا کردن والدین با نام کوچک یک تابو بود، اما خود از این موضوع لذت می برند. برخی با نقش پدری یا مادری خود درگیر هستند و به همین دلیل خطاب نشدن با کلمه ی مامان یا بابا برای آن ها خوشایندتر است. گویی این موضوع فشار یک پدر یا مادر بی نقص بودن برای فرزند خود را از دوش آن ها برمی دارد.