ایسنا/ناسا عکسی را از آزمایش‌های جدید نمونه اولیه ماه‌نورد خود منتشر کرده است که آن را در حال حرکت کردن روی شیب‌های تند نشان می‌دهد.

 به نقل از ناسا، ماه‌نورد «وایپر»(VIPER) ناسا اخیرا یک دوره موفقیت‌آمیز دیگر از آزمایش‌های دقیق را تکمیل کرده است که برای بررسی توانایی آن در بیرون آمدن از کاوشگر «گریفین»(Griffin) شرکت آمریکایی «آستروبوتیک»(Astrobotic) و راندن روی سطح ماه انجام شده‌اند. این عملیات چند ساعته که خروج نامیده می‌شود، یکی از حیاتی‌ترین و پیچیده‌ترین بخش‌های ماموریت ۱۰۰ روزه اولین ماه‌نورد رباتیک ناسا است. اگر رمپ‌های بیرونی وایپر بسیار شیب‌دار باشند یا به دلیل زمین ناهموار کج شوند، این عملیات ممکن است دشوارتر باشد.

آزمایش‌های اخیر که با استفاده از نمونه‌های اولیه ماه‌نورد وایپر و کاوشگر گریفین صورت گرفته‌اند، در «مرکز پژوهش ایمز»(NASA Ames) ناسا انجام شدند. آزمایش‌ها به گونه‌ای طراحی شده بودند که سیستم‌های وایپر را به حداکثر ظرفیت برسانند تا اطمینان حاصل شود که ماه‌نورد در طول مأموریت علمی خود، مطابق انتظار عمل می‌کند. مهندسان با راندن نمونه اولیه وایپر موسوم به «MGRU۳» روی یک سطح شیب‌دار، به درک بهتری از عملکرد ماه‌نورد در شرایط عادی و غیرعادی دست یافتند.

هندسه رمپ‌های فرودگر قمری به گونه‌ای طراحی شده است که بسته به شکل سطح کوه مسطح قمری «Mons Mouton» هنگام رسیدن فرودگر، متفاوت باشد. با توجه به زمین اطراف فرودگر، زاویه رمپ‌ها ممکن است شیب‌دار باشد و این خطر را ایجاد ‌کند که ماه‌نورد، قدرت کشش و لغزش را از دست بدهد یا ممکن است یک سطح نسبت به سطح دیگر شیب‌دارتر باشد که در این صورت، گروه عملیات نیاز دارد که وایپر بی‌درنگ این شرایط را جبران کند.

«جاسپر ولف»(Jasper Wolfe)، سرپرست آزمایش خروج وایپر در مرکز پژوهش ایمز گفت: ما با کمک این مجموعه آزمایش‌ها، همه مواردی را که ممکن است محدودکننده خروج وایپر در ماه باشند، آزمایش کرده‌ایم. این آزمایش‌ها شامل بدترین شرایط بودند؛ از جمله سرعت بالا با استفاده از شیب‌دارترین و ترسناک‌ترین رمپ‌ها و حرکت کردن در ناهموارترین رمپ‌ها با ترکیب پیچیدن.

در عکس منتشر شده از آزمایش‌ها، یک لحظه‌ مهم دیده می‌شود که بر رابط فیزیکی بین ماه‌نورد و فرودگر متمرکز شده است. ویژگی‌های حیاتی این آزمایش‌ها شامل نرم‌افزاری بود که به ‌طور ویژه، خروج وایپر و تغییر اجزای فیزیکی ماه‌نورد و رمپ‌های فرودگر را کنترل می‌کند. گروه آزمایش، شرایط را به دقت بررسی کردند تا مطمئن شوند که MGRU۳ فاصله کافی دارد و رمپ‌ها را به ‌درستی به کار برده‌اند.

ولف ادامه داد: ما این موارد آزمایشی را با MGRU۳ تأیید کردیم تا مطمئن شویم که وایپر می‌تواند عملیات مورد نظر را روی ماه انجام دهد.

تکمیل کردن این آزمایش‌ها به این معناست که حتی اگر وایپر در یک نقطه‌ ناملایم فرود بیاید، احتمالا می‌تواند با موفقیت از فرودگر خارج شود و یک گام بزرگ را به سوی پرواز بردارد.

ولف افزود: با وایپر، ما کارهای اولیه زیادی را انجام می‌دهیم. رسیدن به این نقطه عطف، بسیار هیجان‌انگیز است.