اگر چرخی در بازار و مراکز خرید بزنید و به دنبال یک مانتو شلوار مناسب و در شأن و شخصیت بانوی مسلمان ایرانی باشید، تعداد زیادی از آن را نمی‌بینید و گزینه‌های کمی را پیش رو خواهید داشت، گویی به دنبال سوزن در انبار کاه می‌گردید، همین قدر سخت و همین قدر دشوار. اکثر مانتوهای بازار یا جلو باز است یا کوتاه. البته برخی از تولید کنندگان منت بر سر ما می‌گذارند و برخی از مانتوها را با قزن به جای دکمه به خورد بازار می‌دهند. از شلوارهای کوتاه و تنگ هم نگوییم دیگر که تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!

عدم تولید و جلوگیری از عرضه لباس‌هایی که موجب پوشش نامناسب افراد در جامعه می شود. با توجه به اینکه اکثر خانواده ها لباس خود را به صورت آماده تهیه می‌کنند. به طور مثال مانتوها و لباس‌های کوتاه و شلوارهایی که قد آنها کمتر از ۹۰ سانت است و به وفور در بازار موجود است.

به همین منظور به سراغ «زهرا خانزاده» رفته‌ایم تا جزئیات این مطالبه را از زبان خود او بازگو کنیم. این خانم که خودش دارای دو دختر جوان است از مشهد به ما می‌گوید: «پوششی که در جامعه می‌بینیم، انتخاب خودِ بانوان کشورمان نیست و اکثر خانم‌ها خودشان هم از پوشش‌شان رضایت ندارند، اما چون لباسی که در شأن و شخصیت‌شان باشد را پیدا نمی‌کنند، هرچه در بازار باشد را می‌خرند. همچنین جوانان‌مان هرچه که مُد باشد و در بازار موجود بود را استفاده می‌کنند.» 

*بانوان کم حجاب از نبودن لباس مناسب گله دارند

خانزاده با ذکر این نکته که «بیشتر لباس‌هایم را به خیاط می‌دهم تا یک چیز آبرومندانه بدوزم و بپوشم، می‌گوید: «مانتوهای امروزی یا کوتاه است یا جلو باز.  من ساکن مشهد مقدس هستم. هنگامی برای زیارت به حرم امام رضا (ع) می‌روم، با دیدن شلوارهای کوتاه و مانتوهای جلوباز بانوان خجالت می‌کشم، چراکه شلوارها به قدری کوتاه است که با وجود اینکه برخی خانم‌ها چادر می‌پوشند، باز هم پاهایشان معلوم است. وقتی با این بانوان صحبت می‌کنم، آن‌ها هم گله می‌کنند و می‌گویند که بازار همین است و لباس دیگری نیست که بخریم. مشکل از ریشه باید درمان شود و لباس‌های جلف از تولید کننده و مرکز تولید توزیع نشود. در این صورت دیگر لازم نیست که در بازار تذکر بدهیم یا جلوگیری کنیم از خرید یا فروش این لباس ها. فروشنده‌ها هم می‌گویند که لباسی جر این لباس‌های جلف نیست که برای فروش فروش بیاوریم.» 

*هزینه دوخت لباس بسیار بالاست

این مخاطب فارس من، با اشاره به قیمت بالای دوخت لباس و گرانی، می‌گوید: «هزینه دستمزد خیاط و دوخت لباس بسیار بالاست، اما تولیدکننده تعداد بالا تولید می‌کند و هزینه‌ها پایین می‌آید اما وقتی شخصا برای دوخت یک لباس می‌روید، هزینه‌ها سخت‌تر و سنگین‌تر است. و هر خیاطی هم نمی‌تواند لباسی که مد نظرتان است را بدوزد. در واقع پوششی که خانم‌ها در جمع خانوادگی و مهمانی‌ها دارند با پوشش جامعه فرق دارد و نحوه پوشش ما نشان دهنده شخصیت ما خانم هاست و این موضوع تاثیر منفی می‌گذارد.» 

خانزاده که خودش صاحب دو دختر جوان است، می‌گوید: «دخترهای امروزی به جامعه و به محیط توجه دارند و هرچه جلوی چشم‌شان باشد و مُد باشد را طلب می‌کنند، نمی‌توانم آن چیزی که مد نظر خودم و دینم هست را در تربیت فرزندانم انجام دهم و نگرانی‌ام در این زمینه بیشتر است که نتوانم پوششی که به صلاح فرزندم را برای آن‌ها تهیه کنم.»