اودبیورن هیلاند و همسرش آنی، موقعی که مشغول خاک‌برداری حیاط پشتی خانه‌شان در منطقۀ ستسدال  (Setesdal) نروژ بودند، با شیء عجیبی برخورد کردند که معلوم شد یک شمشیر قدیمی متعلق به دورۀ وایکینگ‌هاست. خانۀ هیلاند و همسرش خانه‌ای بسیار قدیمی است که بنای اولیۀ آن به سال 1740 میلادی برمی‌گردد.

موقعی که هیلاند علف‌ها و خاک سطحی حیاط را کنار زد، ابتدا با یک سنگ مستطیل‌شکل رو به رو شد که در ابتدا برای او چیز مهمی به نظر نمی‌رسید. او سنگ را کنار گذاشت و به حفاری ادامه داد. اما کمی پایین‌تر یک شیء فلزی از زیر خاک بیرون آمد.

هیلاند می‌گوید: «به آن نگاه کردم و به نظرم رسید که شبیه یک تیغۀ شمشیر است. وقتی آن را به طور کامل بیرون آوردم دستۀ آن را هم دیدم و فهمیدم که این واقعا یک شمشیر است».

بعد از کشف شمشیر، هیلاند متوجه شد که سنگ مستطیل‌شکل در واقع یک سنگ قبر بوده و این شمشیر هم نوعی پیشکش تدفینی است که آن را همراه با یک مرده دفن کرده‌اند.

(اشیاء تدفینی دیگر؛ از جمله تزئینات طلاکاری شده)

علاوه بر شمشیر، اشیاء تدفینی دیگری نیز در قبر پیدا شد که برخی اشیاء تزئینی از جمله قلاب‌های کمربند، سنجاق‌های طلاکاری‌شده و مهره‌های شیشه‌ای از جملۀ آن‌ها بودند.

هیلاند بعد از تمیز کردن شمشیر، دست از حفاری کشید و موضوع را به مقامات مسئول محلی اطلاع داد. روز بعد یوآکیم وینتروول باستان‌شناس به همراه یکی از مسئولان موزۀ تاریخ و فرهنگ اسلو به خانۀ هیلاند رفتند و موضوع را بررسی کردند. آن‌ها تایید کردند که این یک مقبرۀ وایکینگی است.

باستان‌شناسان قدمت این یافته را از روی نحوۀ ساخت شمشیر معین کرده‌اند. دستۀ این شمشیر با همان سبک و سیاقی ساخته شده که در قرن نهم و اوایل قرن دهم میلادی یعنی بیش از هزار سال قبل رایج بوده است.

یوآکیم وینتروول می‌گوید: «نحوۀ ساخت قبضه‌های شمشیر در دوره‌های مختلف تغییرات زیادی داشته است و بنابراین ما به راحتی می‌توانیم شمشیرهای ادوار مختلف از اوایل عصر آهن تا اواخر قرون وسطی را از روی شکل قبضه‌شان تشخیص بدهیم».