این کتاب که در ۸ فصل به رشته تحریر درآمده، روایتی از زندگی آزاده و جانباز مرحوم شهاب رضایی مفرد و رنجی می‌باشد که در هشت سال زمان اسارت و بعد از آزادی از اسارت کشیده است.

چگینی نویسنده این اثر اولین کتاب خود را به زندگی همسر آزاده اش اختصاص داده است تا به عنوان یک همسر ایثارگر دین خود را به فداکاری همسرش و دیگر ایثارگران ادا کند.

در بخشی از این کتاب می‌خوانیم:

در بین سربازان عراقی، یکی از سربازها که بیشتر از همه مرا زده بود، تا مرا دید بغضش ترکید و شروع کرد به گریه. به طرفش رفتم. دست روی شانه اش گذاشتم. او سرش را روی شانه ام گذاشت و طوری گریه کرد که گریه اش دیگران را هم تحت تأثیر قرار داد.

با همان بغض و هق هق گریه گفت: «من به تو خیلی بد کردم. به قدری در مورد شماها به ما توصیه کرده بودند که حتی حاضر بودیم شما را بکشیم؛ اما به مرور فهمیدیم که درباره شما اشتباه کردیم. اجازه نداشتیم تغییر روش بدهیم؛ چون همه ما تحت نظر بودیم و مدام کنترل می‌شدیم.»

با خنده گفتم: «نگران این چیزها نباش و خودت را اذیت نکن! حتی در آن لحظه که مرا با تمام نیرو و قدرت تنبیه می‌کردی، خدا می‌داند که برائت دعا می‌کردم که خداوند تو را هدایت کند. ما مسلمانیم و این روش را از بزرگانمان یاد گرفته ایم.»

این کتاب با ۲۱۶ صفحه، شمارگان ۲۰۰ نسخه و بهای ۱۰۰ هزارتومان منتشر شده است.