خراسان/ « اوکراین ؛ ۵۰۰ روز پس از آغاز جنگ » عنوان یادداشت روز در روزنامه خراسان به قلم نبی شریفی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
 
بیش از 500 روز  از آغاز جنگ اوکراین گذشت. جنگی که ابتدا گمان می رفت مدت کوتاهی ادامه خواهد داشت اما تبدیل به یک درگیری نظامی طولانی و خونین شده است. با گذشت این زمان قابل توجه، کدام یک از طرفین جنگ اوکراین را می توان پیروز نبرد دانست؟ با نگاهی به تحولات 16ماه گذشته می‌توان گفت که نه روسیه و نه اوکراین به اهداف اعلام شده ای که در آغاز جنگ تعیین کرده بودند، دست پیدا نکرده اند. پوتین، از آغاز جنگ سه هدف را دنبال می کرد. دور کردن کی یف از عضویت در ناتو، خلع قدرت رئیس جمهور غرب‌گرای این کشور و در نهایت به رسمیت شناختن دونتسک و لوهانسک، دو منطقه جدایی طلب  شرق اوکراین، به عنوان کشورهای مستقل و منطقه ای حایل. اگرچه در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲ رئیس‌جمهور روسیه سند الحاق چهار استان نیمه اشغالی اوکراین شامل لوهانسک، دونتسک، خرسون و زاپوریژیا را امضا کرد اما تاکنون در حفظ مناطق اشغالی و سپس الحاق شده کاملا موفق نبوده است. در مقابل، ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین نیز نتوانسته اهداف ادعایی خود مبنی بر آزادسازی تمام سرزمین های اشغالی از جمله کریمه (اشغال و الحاق شده در سال 2014) را محقق کند. از طرفی، ضدحمله نیروهای اوکراینی علیه ارتش روسیه مطابق انتظار پیش نمی‌رود که یکی از علت‌های اصلی آن برتری هوایی روسیه (پهپاد و جنگنده) است. مین‌گذاری مناطق شرقی اوکراین نیز کار پیشروی نیروهای زلنسکی را سخت کرده است. سومین طرف ناکام جنگ در این پانصد و اندی روز، کشورهای اروپایی هستند. پس از پشت سر گذاشتن دو جنگ جهانی و گذراندن چند دهه ثبات نسبی، شبح جنگ دوباره به قاره اروپا بازگشته است. بحران غذایی ناشی از متوقف شدن تجارت غلات به اروپا، بحران انرژی و افزایش قیمت تمام شده برای شهروندان اروپایی از دیگر خسارت های جنگ برای ساکنان این قاره است. حضور شبه‌نظامیان واگنر در خاک بلاروس پس از یورش اخیر نیز، موج هراسی جدید را به دل کشورهای اروپای شرقی انداخته است تاجایی که وزیر دفاع لهستان می‌گوید اعزام هزار نیروی نظامی به مرز شرقی این کشور با بلاروس آغاز شده است. درمقابل،آن گونه که از اسناد افشا شده پنتاگون برمی ‌آید غربی ها از پیروزی اوکراین در برابر روسیه و بازپس‌گیری مناطق از دست رفته ناامید شده‌اند و به همین دلیل سعی دارند با ارسال سلاح های پیشرفته، اورانیوم ضعیف شده وبه تازگی بمب های خوشه ای با طولانی کردن جنگ، هزینه‌های مسکو را بالا ببرند و در نهایت زمین سوخته را به رقیب سنتی خود تحویل دهند. اکنون مناطق شرقی اوکراین به دلیل 16 ماه درگیری، به تلی از ویرانه تبدیل شده و بسیاری از شهرها خالی از سکنه هستند و در صورت استفاده از سلاح های اورانیوم ضعیف شده و بمب های خوشه ای، غیرقابل سکونت خواهند شد. بنابراین، تنها چیزی که نصیب روس ها می‌شود خرابه‌هایی است که برای بازسازی آن ها بیش از 500 میلیارد دلار هزینه لازم است.خلاصه آن که ارسال سلاح های پیشرفته غربی که در ماه های اخیر روانه اوکراین شده‌اند، فقط با هدف طولانی‌تر کردن جنگ و تضعیف قدرت نظامی و اقتصادی روسیه انجام می‌شود، اما این تحرکات ممکن است مسکو را به سمت اتخاذ تصمیمات دشوار و سرنوشت‌ساز سوق دهد که عاقبت خوشی برای جهان نخواهد داشت.  تجربه استفاده آمریکا از اورانیوم ضعیف شده در افغانستان و عراق که آثار زیانبار آن پس از گذشت دو دهه گریبانگیر کودکان شده است، برای اوکراینی‌ها هم در آینده تکرار خواهد شد و مسبب آن همان غربی هایی هستند که به نام دفاع از متحدشان، اوکراین را به گورستان سلاح های ممنوعه تبدیل می کنند.خلاصه آن که500 روز پس از جنگ، برندگان و بازندگان آن مشخص شده اند. برندگان جنگی که کشور‌های اروپایی با همکاری ناتو و آمریکا در اوکراین به راه انداختند، شرکت‌های بزرگ انرژی و سازندگان تسلیحات عمدتا آمریکایی و بازندگان آن دو کشور درگیر جنگ یعنی روسیه و اوکراین هستند. اروپا را نیز از برخی جهات می‌توان در زمره بازندگان جنگ اوکراین قرار داد، زیرا این جنگ شکاف‌های موجود در ناتو را تعمیق کرده، اختلاف‌های سیاسی میان آمریکا و اتحادیه اروپا را تشدید و اقتصاد وحتی امنیت قاره سبز را با آسیب‌هایی مواجه کرده است.