صبح نو/ « مواضع سینوسی گروسی » عنوان سرمقاله سردبیر  روزنامه صبح نو، محبوبه نیاورانی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

ایران طی چند ماه گذشته با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نهایت همکاری را داشته است تا جایی که دو پرونده ادعایی آژانس با همکاری ایران بسته شد و دوربین‌های آن نیز به تاسیسات هسته‌ای ایران بازگشت اما «رافائل گروسی» مجددداً بنای بدعهدی با ایران گذاشته و در اظهاراتی مدعی شده است «همکاری آژانس با ایران ادامه دارد اما نه در سطحی که دوست دارم، باشد.» او همچنین تاکید کرده که «وضعیت توافق هسته‌ای با ایران «دشوار» است و تلاش‌ها در خصوص توافق هسته‌ای در حال حاضر به بن‌بست رسیده است.» اظهارات گروسی در حالی مطرح می‌شود که در این مدت ایران نهایت همکاری را با آژانس در موضوع افزایش نظارت‌ها و ایجاد نظارت‌های فراپادمانی داشته است.
 تجربه نشان داده است که نوع موضع‌گیری و مواضع آژانس نسبت به برنامه‌های هسته‌ای ایران، نه براساس همکاری‌های ایران، بلکه بر اساس مناسبات سیاسی میان ایران و غرب تنظیم می‌شود و رافائل گروسی تنها در نقش کارگردان ناشیانه‌ای درصحنه تقابل با جمهوری اسلامی ایران عمل می‌کند و بسته به نوع سیاست‌های غرب در قبال ایران شاهد تغییر و تنوع در موضع‌گیری گروسی در قبال کشورمان هستیم. همچنانکه می‌توان ریشه موضع‌گیری اخیر گروسی را در بیانیه اخیر تروئیکای اروپا در جلسه شورای امنیت دانست.  در طول مذاکرات همواره آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قصد داشت با مفتوح نگاه داشتن پرونده‌های ادعایی علیه ایران، به‌نوعی از این پرونده‌ها به‌عنوان مفر و حفره‌ای... جهت بازرسی‌های گسترده از کشورمان و همچنین شمشیر داموکلسی بر سر مذاکرات استفاده کند اما ایران قبل از هرگونه توافق سعی کرد مشکلات خود را با آژانس به صورت فنی حل و فصل سازد و بدون اینکه توافق جدیدی در کار باشد، دو پرونده ادعایی مختومه شد.
اما رافائل گروسی، مدیرکل آژانس به جای آنکه مسیر مذاکرات را هموار سازد، شانتاژ و سیاسی‌کاری را در دستور کار قرارداده است . آژانس بارها ثابت کرده است به‌عنوان ابزار دولت‌های غربی عمل کرده و هرگاه آمریکا و اروپا خواسته‌اند ایران را وادار به عقب‌نشینی و یا قبول خواسته‌ای بکنند از طریق آژانس این فشار را به ایران وارد می‌سازند. 
اما تمام بهانه‌جویی غربی‌ها و اتهامات‌شان برای ارسال سلاح و همچنین پیشرفت برنامه هسته‌ای ایران، به «بندهای غروب» مربوط می‌شود. یکی از بندهای غروب مربوط به رفع تحریم‌های تسلیحاتی می‌شود که طبق آن ممنوعیت واردات و صادرات فناوری مرتبط با صنایع موشکی نظیر موشک و پهپاد با برد ۳۰۰ کیلومتر (۱۸۶ مایل) یا بیشتر رفع می‌شود و اتحادیه اروپا نیز باید تحریم‌های باقی‌مانده خود علیه برنامه هسته‌ای ایران را بردارد.

با وجود آنکه ایران به‌طور یک‌طرفه در برجام مانده و از هیچ‌یک از امتیازهای اقتصادی آن بهره‌مند نشده است؛ اما غرب سعی دارد این بندهای غروب را تمدید کند. هرچند که چنین محدودیت‌هایی مانع دستیابی ایران به توان نظامی نشده است همچنانکه اخیرا شاهد رونمایی از موشک هایپرسونیک بودیم اما عدم انقضای بندهای غروب برجام قطعا دست ایران را برای برداشتن گام‌های جدی‌تر در زمینه کاهش تعهدات هسته‌ای مصمم‌تر خواهد ساخت؛ چرا که تاکنون ایران هیچ یک از بندهای برجام را نقض نکرده است، اما درصورت تغییر در محتوای حقوقی برجام، ایران این حق را دارد که سطح غنی‌سازی خود را افزایش داده و برنامه‌های متنوع‌تری برای فعالیت‌های هسته‌ای خود داشته باشد.