محمد بهارلو (زاده ۱۳۳۴ در آبادان) نویسنده ایرانی است. او نخستین داستان خود را در سال ۱۳۵۲ با عنوان «گاومیش» نوشت. مدت‌ها با نشریاتی نظیر آدینه، دنیای سخن و چیستا همکاری داشت و سال‌ها مدرس کارگاه داستان‌نویسی بود. مقالات بسیاری از بهارلو در زمینه داستان‌نویسی و فرهنگ عامیانه و قصه‌های هزارویک شب منتشر شده‌است.

از داستان‌های منتشرشده محمد بهارلو می‌توان به «بانوی لیل»، «عروس نیل»، «شهرزاد قصه بگو» و «عشق‌کشی» اشاره کرد.

در این رمان آمده است: قفس قناری تو سایه از دیوار آشپزخانه آویزان بود. گفت: نمی‌دانم چرا دو روز است صداش درنمی‌آید.

مال هواست. پاییز دارد از راه می‌رسد.

پارسال از خواندن نیفتاد. تو قفس چه‌طور می‌توانند از فصل‌ها سردربیاورند؟

پرنده‌ها تو پاییز غذای کمتری نصیب‌شان می‌شود.

پرنده مهاجر است که گرسنه می‌ماند نه پرنده تو قفس.

پرنده گرسنه گرسنه است، چه مهاجر باشد چه تو قفس.

اسحاق آمد چیزی بگوید که صدای کوبه در بلند شد...