قدس آنلاین/ « مباهله؛ اتمام حجت الهی » عنوان یادداشت روز در روزنامه قدس به قلم محسن فقیهی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

قال الله تبارک وتعالی: فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ.
آیه شریفه مباهله، از جمله آیاتی است که با زبانی رسا و گویا بر فضیلت و برتری مقام و منزلت اهل بیت عصمت و طهارت(ع) نزد خداوند متعال، ناطق است. این آیه شریفه متضمن نکاتی مهم است که باید مورد توجه اندیشمندان و شیعیان اهل بیت(ع) قرار بگیرد.

مباهله، مأموریت الهی

از دلایل قوت ایمان و اطمینان پیامبر مکرم اسلام(ص) به رسالتش، واقعه مباهله است؛ چرا که اگر حضرت به دعوت و رسالت خود ایمان و یقین نداشت، پیشنهاد آن از طرف ایشان یک کار خطرناک و به‌معنای دادن سند بطلان به طرف مقابل بود و هیچ صاحب عقل و خردی، چنین پیشنهادی را مطرح نخواهد کرد، مگر آنکه اطمینان و یقین کامل به اجابت دعای خود و هلاکت و نابودی دشمن رسالت داشته باشد.
پیامبر مکرم(ص) نیز چون یقین صددرصدی به اجابت دعای خود و نابودی مخالفان رسالت داشت، با شجاعت تمام و بدون هیچ خوف و تردیدی، پیشنهاد مباهله را داد که البته اصل این عمل و نیز تعیین افراد شرکت‌کننده در آن یعنی علی و فاطمه زهرا و حسن و حسین -صلوات الله علیهم اجمعین- مأموریت الهی و امر پروردگار متعال بود که نشان داد این انوار مقدسه نزد خداوند، شایسته‎ترین بندگان و نزد پیامبر، عزیزترین و نزدیک‌ترین افراد بودند.

تصریح آیات قرآن بر ولایت امیرالمؤمنین(ع)
آیات کریمه قرآن کریم که صراحت بر ولایت و جانشینی بلافصل امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب(ع) دارد، بسیارند. دلالت برخی از آن آیات، آشکار و دلالت بعضی دیگر، با کمک روایات و خفی است.
عالم بزرگ و ولایی، ابن بطریق در کتاب خصائص الوحی المبین فی مناقب امیرالمؤمنین علیه‌السلام، به بسیاری از آیاتی که دلالتشان بر ولایت و امامت حضرت امیرالمؤمنین(ع) أظهر من الشمس است، اشاره کرده‌، مانند آیه شریفه «إِنَّمَا وَلِیُّکُمُ اللهُ» و نیز آیه کریمه مباهله. آیاتی که دلالتی آشکار ندارند ولی از حیث رتبه و مقام، موقعیتی بسیار محکم دارند و با نظر به اظهر و اتمّ مصادیق، ولایت و امامت امیرالمؤمنین و سایر ائمه طاهرین(ع) را اثبات می‌کند، مانند آیه شریفه «أَفَمَنْ یَهْدِی إِلَی الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ یُتَّبَعَ أَمَّنْ لاَ یَهِدِّی إِلا أَنْ یُهْدَی فَمَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُون».

نقل واقعه مباهله در کتب فریقین
علاوه بر نقل واقعه بزرگ مباهله در منابع و مصادر معتبر شیعه، مفسران بزرگ و محدثان و نیز مورخان عامه، آن را در کتاب‌های تفسیری، حدیثی و تاریخی نقل کرده‎اند. از جمله تفاسیر نیشابوری، طبری، بیضاوی، زمخشری و نیز الدر المنثور سیوطی و اسباب‌ النزول واحدی و همچنین مصابیح‌السنه بغوی، سنن ترمذی و کتب و مصادر دیگر.
این نقل‌ها نشان می‌دهد مطلب نزد همه مسلمانان، مقبول و پذیرفته ‌شده است؛ بنابراین باید آن را به‌عنوان رویداد بزرگ تاریخی و مایه وحدت امت اسلام با محوریت منزلت والای اهل بیت(ع) نزد خداوند و پیامبر(ص) مطرح کرد.

نفس و جان پیامبر(ص)

پیامبر گرامی اسلام(ص) براساس این آیه شریفه، امیرمؤمنان علی بن ابیطالب(ع) را نفس و جان خویش معرفی کرده و از این تعبیر، بالاتر و والاتر در عظمت مقام علی(ع) چه تعبیری می‌توان داشت؟
تعبیر نفس و جان، درباره امیرمؤمنان(ع) آن هم از لسان پیامبری که «مَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَی إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی» بسیار مهم است و حجت را بر همه مسلمانان تمام کرده است.

ضرورت تجلیل از روز مباهله
با توجه به مطالب بالا، همان‌طور که شیعیان و دوستداران اهل بیت(ع) در روز عید بزرگ غدیر، محافل و مجالس باشکوهی بر پا داشتند؛ سخنرانان و نویسندگان به ایراد خطابه و نگارش مقاله و کتاب همت گماردند و رسانه‌ها این عید بزرگ را تبلیغ و تجلیل کردند؛ بیست و چهارم ماه شریف ذی‌الحجه، ماه امامت و ولایت که به عنوان روز بزرگ و جاودانیِ مباهله در صفحات تاریخ اسلام، ثبت و ضبط شده و از اسناد مهم حقانیت اهل بیت عصمت و طهارت(ع) است نیز تجلیل و تعظیم شود و سخنرانان و اندیشمندان در فضیلت این روز بزرگ بگویند و بنویسند و شاعران و مداحان شعر بگویند و مدیحه‌سرایی کرده و همگان را بیش از پیش، با عظمت
 یوم الله الاکبر، روز عید بزرگ مباهله آشنا کنند.