خراسان/ انتشار یک عکس جالب و خنده‌دار که از مترو در شبکه‌های ‌اجتماعی وایرال شده، بهانه‌ای شد تا از حریم‌خصوصی بگوییم
 حریم‌خصوصی مفهومی است که با گسترش شهرها و پیچیده‌تر شدن جوامع به مرور اهمیت بیشتری یافت. با آمدن فناوری های جدید، حریم‌خصوصی به گوشی‌های تلفن‌همراه و باقی شبکه‌های‌اجتماعی هم تسری یافت. به تازگی عکسی جالب و خنده‌دار از مترو وایرال شده که نشان ‌می‌دهد در این مکان، حریم‌شخصی عملا معنایی ندارد! البته داستان این عکس مشخص نیست و ممکن است صاحب گوشی از دیگران سوالی کرده باشد و آن‌ها در حال پاسخ به او باشند. با این حال، درباره اهمیت توجه به حریم خصوصی دیگران بارها صحبت شده و در آن هیچ بحثی نیست، اما این‌ بار می‌خواهیم بگوییم که چرا فضولی برای برخی‌ها جذاب است؟ سه عامل مهم برای جذابیت فضولی می‌توان نام برد.
1 کنجکاوی شخصی
اولین آن‌ها، کنجکاوی شخصی است.  برخی افراد ذاتا کنجکاوتر از بقیه هستند و حتما باید از مسائل سر در بیاورند. ابهام و ندانستن برای این افراد ایجاد تنش می‌کند مثل گرسنگی و باید آن را برطرف کنند.  برای این افراد مشغول شدن به حل مسائل دیگر پیشنهاد می‌شود. یادگیری مسائل جدید باعث کاهش حس کنجکاوی آن‌ها می‌شود.
2 به‌دنبال قصه‌های زندگی دیگران
عامل دوم، قصه دوستی است! همه ما با شنیدن قصه در کودکی به خواب رفته‌ایم. زندگی بقیه آدم‌ها حکم یک قصه یا روایت را دارد. امروز فیلم ها و سریال‌ها بخشی از نیاز انسان به قصه را تامین می‌کند، اما قصه آدم‌هایی که وجه مشترکی با آن‌ها داریم قاعدتا جذاب‌تر است حتی اگر وجه مشترک صرفا سوار یک واگن قطار شهری شدن باشد. او هم همین مسیر من را می‌رود، چرا؟ چه قصه‌ای دارد؟

3 فرار از سر رفتن حوصله
عامل سوم و مهم‌تر که با دو عامل قبلی هم پوشانی دارد، سر رفتن حوصله است! بیشتر انسان ها نمی‌توانند بیشتر از 5 دقیقه افکار خود را تحمل کنند! ملال و سر رفتن حوصله باعث می‌شود که انسان با خودش خلوت کند و با افکار خودش تنها باشد. این بی‌پرده با خود خلوت کردن معمولا دردآور است.  پس انسان برای فرار از این خلوت با خود، به یک فعالیت نیاز دارد.فضولی به خصوص در مکان‌های عمومی که نمی توان کار خاصی  انجام داد، یک راه فرار برای خلوت با خود است. این جا هم قصه وجود دارد، هم کنجکاوی و هم تنها نشدن با خود و افکار گاهی ترسناک و اضطرابی.
    چند پیشنهاد برای نجات از دام فضولی
فعالیت‌هایی مانند کتاب خواندن، گوش دادن به پادکست و ... در این فواصل که مجبور به تنهایی هستیم یک راه بسیار موثر برای فضولی نکردن است. از آن مهم تر، تمرین خلوت با خویشتن است. ملال و در نتیجه خلوت با خود، باعث ارزیابی خود و زندگی خود می‌شود. در ابتدا بسیار دردناک و سخت است. برای همین هیچ کاری نکردن بسیار دردناک است، اما برای رشد روحی و معنوی، انسان به خلوت با خود نیاز دارد. هرچه رابطه بهتری با خود خویشتن داشته باشیم، کمتر به فضولی در کار دیگران نیاز خواهیم داشت.