به گزارش یاهو، این تحقیق حدود ۱۵۰ نوزاد متولد شده از مادران مبتلا به کووید در دوران بارداری را مورد مطالعه قرار داد. نتایج نشان داد که وزن آنان هنگام تولد در مقایسه با ۱۳۰ نوزادی که مادرانشان در دوران بارداری این ویروس را نداشته‌اند، کمتر بوده و در سال اول زندگی، وزنشان بیشتر افزایش یافته است.

بر اساس انجمن غدد درون‌ریز، این تغییرات با افزایش خطر ابتلا به چاقی، دیابت و بیماری‌های قلبی عروقی در دوران کودکی و بعد از آن مرتبط است.

دکتر لیندسی تی فورمن، از بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون آمریکا و یکی از محققان این تحقیق، گفت: یافته‌های ما نشان می‌دهد کودکانی که در رحم مادر در معرض کووید ۱۹ قرار می‌گیرند، الگوی رشد تغییر یافته‌ای در اوایل زندگی دارند که ممکن است خطر ابتلا به چاقی، دیابت و بیماری‌های قلبی عروقی را در طول زمان افزایش دهد.

هنوز تحقیقات زیادی برای درک تاثیرات کووید ۱۹ بر زنان باردار و فرزندان آنان مورد نیاز است.

بر طبق نظر انجمن غدد درون‌ریز بیش از ۱۰۰ میلیون مورد ابتلا به کووید در ایالات‌ متحده از سال ۲۰۱۹ گزارش شده که هنوز اطلاعات محدودی در مورد اثرات طولانی‌مدت این عفونت بر سلامتی وجود دارد.

طبق این گزارش ۹ درصد از زنان در سنین باروری مبتلا به این ویروس را تشکیل می‌دهند و میلیون‌ها نوزاد طی رشد جنین در پنج سال آینده در معرض عفونت مادر قرار خواهند گرفت.

دکتر آندریا جی ادلو، یکی از محققان این تحقیق، خاطرنشان کرد: یافته‌های ما بر اهمیت پیگیری طولانی‌مدت کودکانی که در رحم مادر در معرض عفونت کووید ۱۹ مادری قرار گرفته‌اند؛ همچنین اجرای گسترده راهبردهای پیشگیری از کووید ۱۹ در میان افراد باردار تاکید می‌کند.

ادلو افزود: برای تایید این ارتباط مطالعات بزرگتر با مدت زمان پیگیری طولانی‌تر مورد نیاز است.

به گفته انجمن غدد درون‌ریز یافته‌های این تحقیق در مقاله‌ای تحت عنوان «افزایش وزن طولی تسریع شده میان نوزادان مبتلا به کووید ۱۹ در رحم»، قبل از چاپ به‌ صورت آنلاین منتشر شد.

در ژانویه شواهدی ظاهر شد که نشان می‌داد عفونت کووید ۱۹ ممکن است با خونریزی مغزی در نوزادان متولد نشده، مرتبط باشد.

دانشمندان کالج کینگ لندن که بافت‌های جنین را مورد بررسی قرار دادند، گفتند که تعداد خونریزی‌های مغزی تشخیص داده شده بسیار غیرعادی است.

تحقیق آنان نشان داد که کووید ممکن است در مراحل اولیه بارداری بر مغز جنین تاثیر بگذارد و نیاز به تحقیقات بیشتر در مورد تأثیر بالقوه بر رشد عصبی بعدی را برجسته می‌کند.

نتایج این تحقیق در مجله غدد درون ریز و متابولیسم بالینی انجمن غدد درون ریز (the Endocrine Society’s Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism) منتشر شد.