فارس/ گاهی انگار همه خبرهای خوب دنیا را جمع کرده اند در یک خبر...در یک مراسم؛ مراسم تجلیل رییس جمهور ازخانواده هایی که فرزندان معلول و نیاز به درمان را به فرزندخواندگی پذیرفتند. شاید تعجب کنید. تعجب که نه شاید حیرت کنید وقتی بشنوید یک خانواده، فرزند بی سرپرستی را از بهزیستی به فرزندخواندگی قبول کرده که نیازمند درمان و معلول است. مادر با افتخار می‌گوید خانه‌مان را فروختیم و خرجش کردیم. قربان صدقه راه رفتن دختر کوچکش می‌رود و با بغض می‌گوید دکتر گفته بود این بچه ویلچرنشین میشه با چه انگیزه‌ای به فرزندخواندگی قبولش کردید؟ خانواده‌ای کودکی را به فرزندخواندگی قبول می‌کنند و یک سال بعد متوجه می‌شوند کودک سرطان خون دارد. می‌توانستند لغو فرزندخواندگی را اعلام کنند و تمام... اما با جان و دل دار و ندارشان را خرج کودک کردند.

آن طرف یک حقوق بگیر بازنشسته هست و بچه نیازمند درمانی که به فرزندخواندگی پذیرفته. آن طرف تر مردی نشسته که ۵ بچه بی سرپرست را فرزندخوانده کرده. زنی که خودش کودک کم شنوا داشته اما یک بچه کم شنوا و معلول را به سرپرستی قبول کرده و می‌گوید این بچه به لطف حضور در خانواده درمان‌های سخت را تحمل کرد و توانست بلند شود و راه برود وگرنه اصلاً راه نمی‌رفت. گاهی قلم هم عاجز می‌شود و کلمه کم می‌آورد وقتی قرار است از این مهر بی پایان بنویسد. فقط می‌توانیم بگوییم همه خبرهای خوب عالم اینجا جمع است.