خراسان/ خانمی هستم که چند سال پیش از شوهرم جدا شدم. بعد از جدایی به دلیل فشار روانی زیادی که روی من است، بدبین و حساس شدم. در جمع‌ها به علت فرار از نگاه‌ها، قضاوت و تفکرات ترحم‌آمیز دیگران حاضر نمی‌شوم اما نمی‌خواهم گوشه‌نشین شوم. راهنمایی‌ام کنید.
پاسخ مشاور:
مخاطب گرامی، بازسازی روان پس از طلاق فرایندی دشوار و زمان‌بر است و ابعاد مختلفی دارد. یکی از آسیب‌هایی که  افراد پس از طلاق با آن مواجه می‌شوند، قضاوت و نگاه اطرافیان به این قشر است. و اما چند توصیه به شما:
      گوشه‌گیری رفتار سالمی نیست
آن چه عبور از طلاق را راحت‌تر می‌کند، ارتباطات دوستانه عمیق، روابط فامیلی امن و روابط اجتماعی با اقشار مختلف در جامعه است. آن چه خودتان فهمیده‌اید کاملا درست است و گوشه‌گیری رفتار سالمی نیست و یک نوع فرار از مشکل است. شما همچنان که به چند دوست صمیمی نیاز دارید که رابطه صمیمی با آن‌ها داشته باشید، به روابط فامیلی هم نیاز دارید که آدم‌های امنی باشند و درک درستی از شما و شرایطی که تجربه می‌کنید، داشته باشند. حذف کامل دورهمی‌های فامیلی درست نیست البته ارتباط مستمر با افرادی که شما را قضاوت می کنند و باعث می‌شوند از نظر روحی آسیب ببینید هم به  صلاح نیست.
      زودرنجی‌تان حاصل زخم‌های درونی طلاق است
در دوران پس از طلاق گاهی خود افراد به دلیل ناراحتی و احساس شکستی که دارند، ممکن است زودرنج‌تر، حساس‌تر و بدبین بشوند که نمی‌توان آن را به نگاه یا عوامل بیرونی نسبت داد بلکه ناشی از زخم‌های درونی و ذهن‌خوانی خود فرد است که بهتر است با وارسی افکار و پرهیز از بدبینی، اقدام به بهبود شرایط روحی خود کنید. فعالیت در گروه‌های مذهبی، ورزشی، تفریحی، کاری، خیرخواهانه، بدون دادن اطلاعات به اعضای آن از گذشته خود می‌تواند در توسعه روابط بین فردی شما و بهبود حساسیت در مقابل نگاه ترحم‌آمیز دیگران موثر باشد. در صورت ادامه‌دار بودن مشکل از مشاور کمک بگیرید.

نویسنده : زهره حسینی| ‌ مشاور و دانش‌آموخته دانشگاه علامه‌طباطبایی