خراسان/ خانمی هستم 18 ساله، دانشجو و یک سال است که ازدواج کرده ام و همسرم 19 ساله است. من در زندگی زناشویی هر کاری می کنم توجه همسرم را به خودم جلب کنم تا زندگی خوبی داشته باشیم نمی شود و او فکر می کند من هرکاری انجام می دهم، اشتباه است و من عصبانی می شوم و با هم قهر می کنیم و هرچه می خواهم آشتی کنیم او قبول نمی کند و شاید حدود چند هفته با هم قهر باشیم تا اینکه خانواده ها ما را آشتی دهند. لطفا راهنمایی ام کنید تا زندگی خوبی داشته باشیم.
 پاسخ مشاور: 
ورود به زندگی مشترک مثل عضویت در یک گروه است. هر گروهی معمولاً در طول عمر خود سه مرحله را پشت سر می گذارد. در مرحله اول، شما و همسرتان (به عنوان اعضای یک گروه) برای یکدیگر جذابیت زیادی دارید، احتمالاً ساعات زیادی را با هم سپری می کنید؛ تحت تأثیر ویژگی های مثبت یکدیگر هستید و شاید چندان به تفاوت ها، ویژگی های منفی و اختلاف نظرها دقت نکنید. در مرحله دوم، کم کم متوجه برخی اختلاف نظرها می شوید و به تدریج بحث و جدال هایی شکل می گیرد. برای گذشتن از این مرحله لازم است دو کار اساسی انجام دهید: 1.شرایط قابل تغییر را تغییر دهید؛ درباره اختلاف نظرها به توافق برسید. 2.شرایط غیرقابل تغییر را بپذیرید؛ به تفاوت ها احترام بگذارید و فرد مقابل را بپذیرید. برای انجام هر دو مورد لازم است شما و همسرتان بتوانید با هم گفت و گو و مذاکره کنید. به نظر می رسد در حال حاضر شما و همسرتان مهارت لازم را برای گفت و گو ندارید؛ پیشنهاد می شود برای یادگیری این مهارت، به صورت مشترک در کارگاه های مهارت ارتباطی و مذاکره شرکت کنید. در صورتی که به این توانمندی دست پیدا کنید می توانید وارد مرحله بعدی شوید؛ یعنی بار دیگر وارد صلح و سازش شوید. در صورتی که به شیوه فعلی ادامه دهید به احتمال زیاد در مرحله دوم متوقف خواهید شد. پیشنهاد می کنیم برای عبور از این مرحله دشوار از هم گروهی خود (همسرتان) کمک بگیرید. قطعاً پیمودن این مسیر بدون همکاری او ممکن نخواهد بود. برای شروع می توانید نظرات او را درباره رابطه تان بشنوید. از او درباره خواسته ها و نیازهایش بپرسید و سعی کنید با همدیگر برای بهبود شرایط برنامه ریزی کنید. موفق باشید!