آخرین خبر/ حاج_آقا_مجتبی_تهرانی: در این جلسه مطلبی را برای حلّ مشکلات انسان در زندگی دنیوی ، مطرح می کنم. ما در باب دعا داریم که انسان باید برای «دفع ضرر» و «جلب منفعت»، چه مادّی و چه معنوی، دعا کند. خیلی هم به آن سفارش شده است.
در مقابل، از اینکه انسان در زندگی دنیوی خود «نعوذبالله»! برای «جلب ضرر»، چه نسبت به خود و چه نسبت به دیگران دعا کند، نهی شده است.  انسان، در زندگی خود، یا بر اثر «غفلت» و یا بر اثر «سرخوردگی»، درخواست «جلب ضرر» می کند؛
این، دو مطلب است: یک؛ «غفلت» از اینکه وقتی من با مشکلی برخورد کردم، مشکل گشایی، مافوق این ابزار مادّی وجود دارد که اگر من دستم را به سوی او درازکنم، مشکل من را حلّ خواهد کرد؛ اسم این، دعا است. به تعبیر دیگر؛ وقتی غفلت از دعا و درخواست از خدا در انسان به وجود می آید، بر اثر آن می بیند به بن بست رسیده است؛ لذا برای خودش آرزوی ضرر و حتّی آرزوی مرگ می کند.
در روایتی دارد که از حضرت‌سؤال می کنند: آقا! بدتر از مرگ چیست؟ الآن به هر کس بگویید که بدترین چیز چیست؟ می گوید: مردن و مرگ. این سؤال را از حضرت‌می پرسند که بدتر از مرگ چیست؟ حضرت‌می گوید: بدتر از مرگ، آن چیزی است که وقتی به سراغت آمد، آرزوی مرگ کنی. چقدر زیبا می فرماید! یعنی آن مسئله آن قدر تلخ است که مرگ نزد آن، برای تو شیرین تر می شود. چقدر زیبا! گاهی انسان بر اثر غفلت، برای خودش درخواست ضرر می کند.