جهان صنعت/ « تبعات غفلت از ظرفیت‌های بندر چابهار » عنوان سرمقاله روزنامه جهان صنعت به قلم مسعود پل‌مه است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
 
تفاهماتی میان ایران و هند مبنی بر توسعه بندر چابهار شده است. بر اساس این تفاهم‌ها قرار بود هند در بندر چابهار سرمایه‌گذاری کند؛ اقدامی که موجب توسعه زیرساخت‌های لجستیکی بندری و سایر مُدهای حمل‌و‌نقلی برای فعالیت‌هایی شود که عملیات دریایی را پشتیبانی می‌کند.

متاسفانه در خلال ۲۲‌سالی که این تفاهم از مذاکرات اولیه به شکل توافق مکتوب و نوشتاری درآمده و متعاقبا سرمایه‌گذاری‌ای که ایران و هند شروع کردند و تا به امروز گسترش پیدا کرده است، آن مواردی که از طرف هندی‌ها در تفاهمات و قراردادها مورد تعهد بوده، به طور کامل اجرا نشده است. با وجود اینکه کشور هندوستان متعهد بوده تا فعالیت‌های حمل دریایی از مسیر ایران به کشورهایی مانند افغانستان را متعاقب سرمایه‌گذاری‌‌ای که باید انجام شود، از بندر چابهار اجرا کند، باز هم شاهد آن بودیم که کوتاهی و اهمال شده است. در نتیجه بندر چابهار آن‌طور که براساس توافقات و سرمایه‌گذاری‌هایی که باید می‌شد، توسعه نیافته است.
ما نیز در این خصوص باید مسوول و پاسخگو باشیم، چراکه نسبت به سوابق شرکتی که با عنوان مجری طرح از طرف هند معرفی و طرف قرارداد واقع شده، اهمال کرده‌ایم و بررسی‌های لازم درخصوص صلاحیت فنی و توانمندی‌هایی که این شرکت باید داشته باشد را انجام نداده‌ایم. ما نیز به همین تناسب نقصانی در ایفای مسوولیت‌های ملی برای ایجاد زیرساخت‌هایی مانند ارتباط ریلی خیلی پیش‌تر از اینی که در حال حاضر برای ساخت و اتصال ریلی به بندر چابهار شدت و حدّت گرفته است، داشته‌ایم؛ اتفاقاتی که حداقل باید در ۱۰ سال گذشته رخ می‌داد تا می‌توانستیم از فرصت‌هایی که به صورت پی‌در‌پی از دست داده‌ایم، استفاده کنیم. در این رهگذر، فرصت‌سوزی‌ای که در انتقال گندم اهدایی سازمان ملل از مبداء هندوستان به مقصد افغانستان و بالغ بر یک میلیون تن مورد توافق برای حمل از ایران بود، به تعبیری ۸۰ هزار تن و به نقلی دیگر ۱۰۸ هزار تن بیشتر حمل نشد. به واقع پیمانکارانی که برای تخلیه کشتی و انتقال بار به افغانستان انتخاب کردیم و همچنین کوتاهی‌هایی که بخش خصوصی و دولتی در این حوزه داشتند باعث شد هند عملیات انتقال گندم‌های اهدایی را از طریق پاکستان به افغانستان ادامه دهد و استمرار ببخشد.

در مجموع می‌توان گفت با وجود اهمیت شایسته و بالایی که بندر چابهار برای ایران و برای توسعه فعالیت‌های لجستیکی منطقه و بین‌المللی داشته است، تا به امروز آنگونه که انتظار می‌رفت نتوانسته نقش بایسته‌ای در فعالیت‌های اقتصادی و لجستیکی بندری و دریایی ایفا کند و به اجرا برساند.