سیناپرس/ تامین روشنایی معابر شهری و خیابان ها یکی از اصلی ترین وظایف مدیران شهری در جهان محسوب می شود. در این میان یک فناوری جدید با تلفیق سیستم روشنایی و درختان طبیعی توانسته است معابر شهری را با کمک گیاهان نورپردازی کند.
دانشمندان موفق شدند، روشی برای تامین روشنایی شهری پایدار با کمک گیاهان ساطع کننده نور توسعه دهند که می تواند یک اقدام انقلابی در کلان شهرها به شمار رود.
تیمی از مهندسان موسسه فناوری ماساچوست با استفاده از نانوذرات تخصصی تعبیه ‌شده در برگ ‌های گیاهان، یک نیروگاه ساطع کننده نور ایجاد کرده‌ اند که می‌تواند توسط  ال ای دی شارژ شده و پس از ۱۰ ثانیه شارژ، گیاهان برای چند دقیقه  می‌ درخشند و می ‌توان آن‌ها را بارها و بارها شارژ کرد.

گفتنی است این گیاهان می توانند نوری تولید کنند که ۱۰ برابر روشن تر از نسل اول گیاهان درخشانی است که گروه تحقیقاتی در سال ۲۰۱۷ تولید کردند.
پروفسور مایکل استرانو، از دانشکده مهندسی شیمی کربن پی دابز در موسسه فناوری ماساچوست و در این رابطه می ‌گوید: ما می ‌خواستیم یک گیاه ساطع کننده نور با ذراتی ایجاد کنیم که نور را جذب ، مقداری از آن را ذخیره کرده و به تدریج ساطع کند. این گام بزرگی به سوی نورپردازی مبتنی بر گیاه است.

شیلا کندی، استاد معماری در موسسه فناوری ماساچوست و از پزوهشگران ارشد این تیم مطالعاتی که سال ها در زمینه نور پردازی گیاهی کار کرده است، در این رابطه می‌ گوید: ایجاد نور محیط با انرژی شیمیایی تجدید پذیر گیاهان زنده، ایده جسورانه‌ ای است. این فناوری نشان دهنده یک تغییر اساسی در نحوه تفکر ما در مورد گیاهان زنده و تامین انرژی الکتریکی برای روشنایی است.

این ذرات همچنین می توانند تولید نور را در هر نوع دیگر از گیاهان ساطع کننده نور، از جمله آنهایی که آزمایشگاه این تیم مطالعاتی در ابتدا توسعه داده بودند، افزایش دهند. این گیاهان از نانوذرات حاوی آنزیم لوسیفراز که در کرم شب تاب یافت می شود برای تولید نور استفاده می کنند. توانایی ترکیب و تطبیق نانوذرات کاربردی وارد شده به یک گیاه زنده برای تولید خواص عملکردی جدید، نمونه‌ ای از حوزه نوظهور نانوبیونیک گیاهی است.
این تیم مطالعاتی چندین سال است که در زمینه نانوبیونیک گیاهی فعالیت می کند که هدف آن ارائه ویژگی های جدید به گیاهان با جاسازی آنها با انواع مختلف نانوذرات است. اولین نسل از گیاهان ساطع کننده نور این تیم مطالعاتی حاوی نانوذرات حامل لوسیفراز و لوسیفرین بود که با هم  عمل می کنند تا به کرم شب تاب درخشش دهند. با استفاده از این ذرات، محققان گیاهانی تولید کردند که می ‌توانستند نور ضعیفی را ساطع کنند.

در این مطالعه جدید، پروفسور استرانو و همکارانش می خواستند اجزایی بسازند که بتواند طول مدت نور دهی را افزایش داده و آن را روشن تر کند. آنها ایده استفاده از یک خازن را مطرح کردند که بخشی از یک مدار الکتریکی است که می تواند الکتریسیته را ذخیره کرده و در صورت نیاز آن را آزاد کند. در مورد گیاهان درخشان، می توان از یک خازن نور برای ذخیره نور به شکل فوتون استفاده کرد و سپس به مرور زمان آن را به تدریج آزاد کرد.
محققان برای ایجاد خازن نور گیاهی خود تصمیم گرفتند از فسفر استفاده کنند. این ماده می توانند نور مرئی یا فرابنفش را جذب کرده و سپس به آرامی آن را آزاد کنند. محققان از ترکیبی به نام آلومینات استرانسیوم که می تواند به نانوذرات تبدیل شود، برای ایجاد فسفر استفاده کردند. قبل از قرار دادن آنها در گیاهان، محققان این ذرات را در سیلیس پوشانده بودند که گیاه را از آسیب محافظت می کند.