آخرین خبر/ غذا پختن، غذا خوردن، سرو غذا و کلا هر چیزی که مربوط به غذا باشد یکی از لذت‌های عمیق زندگی است و این اصلا به این که چه می‌پزی و چه می‌خوری، ربطی ندارد. به این بستگی دارد که چقدر از روی علاقه و عاشقانه آشپزی می‌کنی و چطور آنچه را پخته‌ای، می‌خوری و از مزه و طعم آن کیف می‌کنی.

برخی اشکنه کشک می‌پزند و آن‌قدر با شور از آن تعریف می‌کنند و آن را می‌خورند که تو احساس می‌کنی اشکنه بهترین غذای دنیاست و هوس می‌کنی آن را امتحان کنی.

بعضی‌ها هم هستند که شیشلیک و کباب ترش را آن‌قدر بی‌اشتها می‌خورند که احساس می‌کنی دارند بدترین مائده زمینی را زیر دندان مزه‌مزه می‌کنند.

با گسترش و همه‌گیر شدن شبکه‌ های اجتماعی گیاهخواران ایرانی هم فضایی پیدا کردند تا درباره این سبک از تغذیه صحبت کرده و آن را ترویج کنند. حالا مردم با بشقاب‌های زیبایی مواجه می‌شوند که با انواع سبزی‌ها و میوه‌ها آراسته شده هوس خوردن را در آنها زنده می‌کند و وسوسه این‌که ما هم گیاهخوار شویم هم برای سلامت‌مان خوب است و هم تفاوتی با بقیه مردم خواهیم داشت و مثل همه نخواهیم بود! اما راستش را بخواهید برای انسان همه‌چیز خوار که به خوردن گوشت عادت کرده و از آن لذت می‌برد، انتخاب گیاه برای تغذیه چندان هم ساده نیست.

در کنار مزایایی که گیاهخواری دارد اما این سبک از زندگی‌چندان آسان نیست.انسان به عنوان موجودی اجتماعی به ارتباطات انسانی نیازمند است اما کسی که گیاهخوار می‌شود برخی از این ارتباطات را از دست می‌دهد.وقتی به منزل دوست و فامیل دعوت می‌شود، میزبان حتما برای غذا تدارکاتی می‌بیند اما گیاهخوار نمی‌تواند آنها را بخورد، مثلا میزبان، خورش قورمه‌سبزی با گوشت پخته و مهمانش می‌گوید: نه ممنون من نخود پخته می‌خورم یا سالاد کاهو! این رفتار به ارتباطات او آسیب می‌زند. در کشورهایی که گیاهخواری به عادت و سبک‌زندگی تبدیل و پذیرفته‌شده، گیاهخواران گروه‌های دوستی دارند که معاشرت و روابط آنها را تامین کرده و از این بابت آنها آسیب نمی‌بینند. در فروشگاه‌های موادغذایی بخشی برای فروش محصولات گیاهخواران در نظر گرفته‌ شده و در رستوران‌ها و فست‌فود فروشی‌ها هم غذای مخصوص گیاهخواران سرو می‌شود و آنها اگر با گروه دوستان خود برای غذا خوردن به رستوران بروند، دچار مشکل نمی‌شوند چون برای آنها هم غذا موجود است.

در کشور ما مثل دیگر کشورها، خانم‌ها بیشتر به گیاهخواری روی آورده‌اند به این دلیل است که خانم‌ها بنا به دلایل فیزیولوژی، بیولوژی بیشتر از مردان مسائل مربوط به زیبایی، اندام و سلامت را پیگیری می‌کنند و در واقع ورودی‌های انتخاب و رژیم‌غذایی برای خانواده هستند.آنها هر چه را برای خوردن انتخاب کنند بقیه افراد خانواده هم کم‌وبیش مجبورند همان را بخورند. در جامعه ایران که هنوز خانواده‌ها سنتی هستند و مادر و همسر معمولا مسوول تهیه غذای خانواده است، این رفتار خیلی جدی‌تر است بنابراین وقتی مثلا مادر خانواده تصمیم می‌گیرد رژیم بگیرد و لاغر شود یا به سمت گیاهخواری می‌رود بقیه اعضای خانواده هم مجبورند تابع او باشند! خوشبختانه در جامعه ما خانم‌ها معمولا درباره پخت‌وپز و رژیم‌های‌غذایی اطلاعات زیادی دارند و سوادشان دراین‌باره در حال ارتقاست اما این نکته را یادآوری کنم که هیچ پژوهش و تحقیقی ثابت‌نکرده که انواع گیاهخواری در درمان بیماری‌های صعب‌العلاج ازجمله سرطان تاثیری دارد. سبک‌زندگی و رژیم‌غذایی می‌تواند در پیشگیری از بیماری تاثیر داشته باشد یا درمان مثلا بیماری‌های قلبی و عروقی را امکان‌پذیرتر کند اما راه درمان نیست.
نویسنده: فرزانه عطار