او برای سایت جنایی از زندگی‌اش می‌گوید:

*چرا تصمیم به جدایی گرفتی؟

سه سال است عذاب می‌کشم، دیگر نمی‌توانم تحمل کنم.

*چرا؟ مگر همسرت را خودت انتخاب نکردی؟

اشتباه کردم. نباید به حرف‌های مرتضی دل می‌بستم.

*چطور با هم آشنا شدید؟

ما از طریق اینستاگرام با هم آشنا شدیم و بعد چند باری همدیگر را دیدیم. در ظاهر بسیار مودب و مبادی آداب بود. به همین خاطر هم از او خوشم آمد. ارتباط ما نزدیک‌تر شد و یک سال بعد در حالی که فکر می‌کردم خیلی همدیگر را دوست داریم عقد کردیم؛ اما اشتباه می‌کردم.

*وقتی فهمیدی اشتباه کردی چرا در همان دوران عقد جدا نشدی؟

من در دوران عقد باردار شدم و چاره‌ای نداشتم جز اینکه ادامه بدهم. خیلی زود ازدواج کردیم و بعد هم بچه‌ام به دنیا آمد.

*چه اختلافی با شوهرت داری؟

او رفیق‌باز است. هیچ ارزشی برای من و بچه‌اش قائل نیست. می‌گوید بچه را نمی‌خواسته و من او را در شرایطی قرار دادم که بچه‌دار شود. من هیچ وقت دلم نمی‌آید بگویم بچه‌ام را نمی‌خواهم. خدا رحمتی به ما کرده و قهرش می‌گیرد اگر من این‌طور بگویم.

*پیش مشاور رفته‌اید؟

بله ما یک سال و نیم مشاوره رفتیم. هیچ راهی پیدا نشد. بچه‌ام هر روز بیشتر در عذاب است، با پدری که فقط بداخلاقی می‌کند و حتی چند بار او را کتک زده است.

*به نظر می‌رسد تصمیم تو برای جدایی قطعی است، آیا منبع درآمد داری؟

مدتی است در یک مغازه فروشندگی می‌کنم. صبح‌ها بچه را پیش مادرم می‌گذارم و سرکار می‌روم. دادگاه هم حکم داده که پدر بچه به او نفقه بدهد، البته من مطمئن هستم این کار را نمی‌کند چون هرچه پول دارد خرج خودش و دوستانش می‌کند. در تمام دو سال گذشته هم من خودم خرج بچه را دادم. پدرم کمک کرد. پدرم همه لباس‌ها و شیر خشک و وسایل بچه را می‌خرید و پول می‌داد تا بچه را دکتر ببرم. پدرم بازنشسته است، با همان حقوق بخور و نمیر بازنشستگی که برای خودش و مادرم است از من هم حمایت می‌کرد. او تاکسی اینترنتی کار می‌کند که خرج بچه من را بدهد اما پدر بچه حاضر نیست پول بدهد! من چطور باید با این مرد زندگی کنم؟

*چطور حضانت بچه را گرفتی؟

تا هفت‌سالگی حضانت بچه با مادر است بعد هم که من کلاً حضانت بچه را گرفتم؛ مهریه‌ام را بخشید و حضانت بچه را گرفتم دیگر نمی‌تواند ادعایی برای بچه داشته باشد.