آلبینیسم جزئی در برخی از حیوانات رخ می‌دهد و بسیار شایع‌تر از آلبینیسم واقعی است. در آهو‌های دم سفید، گاهی اوقات به آن "پیبالد" می‌گویند که در آن خز آن‌ها ظاهری لکه دار و سفید دارد، اما آن‌ها فاقد چشم‌های صورتی هستند که در آلبینو‌ها وجود دارد. گوزن پیبالد با فراوانی کمتر از ۱ درصد در جمعیت‌های شکار شده رخ می‌دهد. بروز بیشتر ناهنجاری‌های فیزیکی برای گوزن پیبالد گزارش شده است.

اگرچه در طبیعت نادر است، حیوانات آلبینو در همه جا از آسمان تا دریا مشاهده شده اند. این موجودات منحصربه‌فرد رنگدانه‌ها را به طور جزئی یا کامل از دست می‌دهند، به همین دلیل رنگ پوست آن‌ها در مقایسه با سایر اعضای گونه‌شان کم‌رنگ است. اگرچه تولد یک حیوان آلبینو در برخی فرهنگ‌ها یک رویداد مقدس یا مبارک تلقی می‌شود، تحقیقات نشان می‌دهد که برخی از حیوانات آلبینو در طبیعت مشکل دارند.

در مارها، فقدان نسبی رنگدانه بیشتر از آلبینیسم مطلق است. برای مار‌هایی که معمولاً رنگ‌های طرح‌دار دارند، به‌صورت آبی کم‌رنگ، هلویی یا زرد دیده می‌شوند. در این موارد، جهش ژنتیکی در انتقال ملانین و رنگدانه وجود داشته است.