اعتماد/متن پیش رو در اعتماد منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

همزمان با راه‌اندازی مرحله اول از فاز 11 پارس جنوبی، «ایلنا» گفت‌وگوی مفصلی با مدیرعامل شرکت ملی نفت در دولت روحانی انجام داده و به بررسی برخی ابعاد پنهان این اتفاق بزرگ پرداخته است. علی کاردر، در این گفت‌وگو در ارزیابی اجرایی شدن پروژه فاز ۱۱ پارس‌جنوبی از ابتدا تا اکنون اظهار داشت: فاز ۱۱ هم مثل بقیه فازهای پارس‌جنوبی در مرز مشترک واقع شده و در اولویت تولید قرار داشته است، در دوره اول وزارت آقای زنگنه تمام فازها تعیین تکلیف شده و تا فاز ۹ به توسعه رفته بود که دولت تغییر کرد، در دولت نهم و دهم سی‌ان‌پی‌سی به عنوان پیمانکار فاز ۱۱ انتخاب شد که البته به دلیل تحریم پروژه را ترک کرد. بنابراین فاز ۱۱ در آن مقطع هم به توسعه نرسید البته ناگفته نماند همزمان فازهای دیگری بودند که در مدار توسعه قرار گرفتند، در دوره دوم وزارت آقای زنگنه تمامی فازها در سطوح مختلف تحت توسعه قرار گرفتند و استراتژی اولویت‌بندی تدوین شد و توسعه و بهره‌برداری از همه فازها غیر از فاز ۱۴ به میزان خیلی زیادی سرعت گرفت.

سکوی فشارافزایی؛ یک ضرورت در پارس‌جنوبی

وی افزود: زمانی که برجام به امضا رسید تصمیم بر این شد که فاز ۱۱ هم در دستور کار توسعه قرار گیرد و نکته مهم در کلیه فازهای پارس‌جنوبی و از جمله فاز ۱۱ سکوی فشارافزایی بوده است، زیرا چاه‌ها دچار افت تولید شده بودند و رفته‌رفته مخزن توان خود را از دست می‌دهد، یعنی به‌ زودی امکان برداشت به میزان کنونی را نخواهیم داشت. بنابراین جزو ضروریات و نیازهای اولیه برای تمامی فازهای میدان گازی پارس‌جنوبی استقرار سکوی فشارافزایی بوده است. مدیرعامل اسبق شرکت ملی نفت ایران تاکید کرد: ما در آن زمان طبق برآوردها به این نتیجه رسیده بودیم که شرکت توتال تکنولوژی احداث سکوی فشارافزایی را در اختیار دارد و کنار توسعه فاز ۱۱ می‌تواند کار احداث این سکو را نیز اجرایی کند، در هر حال فاز ۱۱ باید در تیپ استاندارد توسعه پیدا می‌کرد، اما مهم‌ترین مساله این بود که توتال سکوی فشارافزایی را نیز مستقر کند.

زمانی تیپ استاندارد توسعه را هم بلد نبودیم

وی یادآور شد: ما از ابتدای اجرای پروژه در پارس‌جنوبی تیپ استاندارد توسعه را نیز بلد نبودیم آن زمان هم توتال فاز ۲ و ۳ را توسعه داد و ما نیز به‌طور موازی فاز یک را توسعه دادیم و کلی اطلاعات نحوه توسعه و اجرای کار مثل احداث سازه‌های دریایی را یاد گرفتیم و اکنون ایران در اجرای تیپ استاندارد کار بسیار موفق است، در مورد فاز ۱۱ قرار بود یک کار استاندارد اجرا شده، یعنی اقدامات مربوط به احداث چاه و تولید و برداشت و انتقال به خشکی صورت گرفته و در کنار آن فشارافزایی فاز اجرایی شود و ما یاد بگیریم و برای تمام فازها اجرایی کنیم.

ماجرای فاز ۱۱؛ از زنگنه تا اوجی

در همین ارتباط یک منبع آگاه نیز در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی ایلنا، با بیان اینکه هدف بخش فنی پروژه در تمامی دولت‌ها این بوده که فاز ۱۱ در اسرع وقت به ثمر بنشیند و تولید داشته باشیم، اظهار داشت: قرارداد فاز ۱۱ به عنوان یک فاز مستقل در سال ۹۶ با شرکت توتال و سی‌ان‌پی‌سی منعقد شد، آن زمان این فاز یک فاز مستقل بود یعنی قرار بود تمام تاسیسات از جمله هر دو سکو را خود پیمانکار بسازد، ۱۲ حلقه چاه حفر شود و دو خط لوله مستقل داشته باشد تا پروژه تکمیل شود و گاز تولیدی به خشکی برسد، قرار بود یک خط لوله به فاز ۱۲ و دیگری به فازهای ۶، ۷ و ۸ متصل شود، اما با خروج ترامپ از برجام توتال و سی‌ان‌پی‌سی از قرارداد خارج شدند و بنا بر این شد که پروژه را پتروپارس به تنهایی جلو ببرد و اکنون صفر تا صد پروژه دست پیمانکار ایرانی است. وی ادامه داد: در دولت آقای روحانی تصمیم بر این شد که سکوی فاز ۱۲C که برای برداشت یک میلیارد فوت مکعب ساخته شده بود، اما تولید کمی داشت به فاز ۱۱ منتقل شود، اکنون فاز ۱۲c یک‌پنجم یعنی ۲۰۰ میلیون مترمکعب تولید دارد و آن هم هم رو به افول است و عنقریب قطع می‌شود، بنابراین برای اینکه در زمان و هزینه صرفه‌جویی شود تصمیم گرفتیم سکوی ۱۲C را که در منطقه خشک و حاشیه‌ای و روی گسل واقع شده و هر کاری هم کنیم امکان تولید ندارد را در موقعیت ۱۱B نصب کنیم، زیرا عملا به این نتیجه رسیده بودیم که استقرار تاسیسات در این فاز به صلاح نیست و باتوجه به اینکه این سکوها در هیچ جای دنیا مشابه ندارد و در دنیا یونیک است باید خودمان تصمیم می‌گرفتیم و تصمیم گرفتیم، سکویی را که در یک فاز بهره‌وری نداشت منتقل کنیم، این ایده در دولت آقای روحانی مطرح و اقدامات ابتدایی مهندسی انجام شد، همین ایده در دولت سیزدهم اجرا شد به عبارت دیگر کارهای مقدماتی در دولت گذشته انجام و در دولت سیزدهم به اجرا رسید.

اگر اوشنیک نبود....

به گفته وی؛ در هر حال این پروژه مشکلات عدیده‌ای داشت از جمله اینکه شناور اوشنیک در آب‌های روسیه توقیف بود، ضمن اینکه انتقال یک سکو از یک فاز به فاز دیگر کار یونیکی بوده و در تمام دنیا بی‌نظیر بود، بنابراین کار با سختی فراوان انجام شد. این منبع آگاه در ادامه بیان داشت: در حال حاضر سکوی ۱۱A نیز در مرحله مناقصه است و قرار است از سکوی فاز ۱۱A دوازده حلقه چاه و ۲۸ میلیون مترمکعب تولید داشته باشیم و از ۱۱A هم دوازده حلقه چاه ۲۸ میلیون مترمکعب در روز تولید و برداشت داشته باشیم اکنون از ۱۱B، سه حلقه چاه وارد مدار شده و ۲۵۰ میلیون فوت مکعب که معادل یک‌چهارم ظرفیت سکو است، تولید می‌شود و هر ۳ ماه یک‌بار یک چاه دیگر وارد مدار و به ظرفیت تولید اضافه می‌شود.