محمدرضا سنگری در این مراسم گفت: در کربلا ۲۳ کودک و نوجوان داریم که نویسندگان و شاعران مان درباره آنها کار نمی‌کنند. یکی از آنها عمر بن جناده است که قیصر امین پور درباره اش کار کرد و شعر گفت. زنان عاشورا هم ۴۴ نفر هستند که بسیاری از آنها هنوز ناشناخته مانده اند. به شیوه التماس از بانوان حاضر در این مراسم می‌خواهم درباره این زنان بنویسند؛ زنی مثل بحریه که پسرش عمر بن جناده است شاعر است.

وی افزود: من این‌حرف را می‌زنم و ممکن است ادعا باشد اما شروع یک بحث و راه است؛ اینکه از کجا معلوم فردوسی بزرگ ما شاگردی این شاعر ۱۲ ساله را نکرده باشد؟ «امیری حسین و نعم الامیر» که فردوسی با همین وزن می‌گوید «به نام خداوند جان و خرد» و شاهنامه را با این وزن می‌سراید. این وزن رجزی است که عمر بن جناده کنار پیکر پدرش خطاب به لشکر دشمن می‌خواند.

این پژوهشگر ادبیات آئینی گفت: در ابتدای جلسه قرآن خوانده شد و آیات سوره کهف را خواندند «ام حسبت ان اصحاب الکهف» امام حسین (ع) روی نیزه همین آیات را می‌خواند و می‌گفت من قصه عجیبی هستم. عجیب‌ترین و شگفت‌ترین سوره قرآن سوره کهف است که در آن ماجراهای موسی و خضر، خود اصحاب کهف و اصحاب رقیم روایت می‌شوند و زید بن ارقم با شنیدن تلاوت امام حسین خطاب به او گفت «به خدا که قصه شما عجیب‌تر است».

سنگری در ادامه گفت: امام زمان به جدش می‌گوید ملائک آسمان از صبر تو در عجب بودند. ما از چه حرف می زنیم. از چیزی که شبیه چیزی نیست. همیشه امر شگفت ما را به یک شکفتگی می‌رساند و شکفتگی هم ما را به شیفتگی می‌رساند، شیفتگی هم باعث می‌شود به چیزی جز معشوق نگاه نکنیم.

وی در بخش دیگری از سخنانش گفت: امام حسن (ع) هنگام شهادت خود به امام حسین (ع) گفت «لا یوم کیومک یا اباعبدالله» (هیچ روزی مثل روز تو نیست) اما ما این حرف را غلط ترجمه می‌کنیم لفظ امام حسن به معنی روز نیست بلکه به معنی واقعه است یعنی هیچ واقعه‌ای مثل واقعه عاشورا نیست. وقتی چیزی مثل هیچ چیز نیست اجزای تشکیل دهنده اش هم مثل چیزهای دیگر نیستند. هر اتفاق و حادثه‌ای که در طول تاریخ رخ داده با دور شدن از مبدا رنگ می‌بازد و تاثیرش کم می‌شود اما تنها یک اتفاق در تاریخ وجود دارد که هر چقدر از مبداش فاصله می‌گیرد بیشتر به سرنوشت انسان‌ها گره می‌خورد و آن حادثه عاشوراست.

این پژوهشگر گفت: یکی از معانی زیارت این است که فقط معشوق را ببینیم، این به همان شیفتگی رسیدن است و زائر چند ندیدن دارد. یکی از آنها ندیدن خودش است و جالب است که شما در مسیر اربعین افرادی را می‌بینید که خود را نمی‌بینند از جمله مسیحی، یهودی، بودایی، برهمایی و حتی افراد بی دین که می‌گویند هنوز مرام مارکسیستی را باور دارند. خانم مظلومی در سفر اربعین دچار همان شیفتگی و گمگشتگی بوده است. بسیاری از شاعران ما نثرنویس نیستند. اما ایشان با وجود اینکه اولین کتاب نثر خود را نوشته طنزپردازی و نثر فوق العاده ای دارد و می‌خواهم در این جلسه بگویم تنها شعر نیست که موید روح القدس است. نثر هم می‌تواند موید روح القدس باشد.