هنگامی که جوزف پولیتزر، ناشر روزنامه، جوایز پولیتزر را سال ۱۹۱۷ بنیاد نهاد آن را فقط مختص آمریکایی‌ها تعریف کرد. این مهاجر مجارستانی در وصیت نامه خود اهدای جوایز سالانه برای یک «رمان آمریکایی»، یک «نمایشنامه اصلی آمریکایی»، «بهترین تاریخ آمریکا» و «بهترین بیوگرافی آمریکایی» تعیین کرد.

در طول دهه‌ها که از اهدای این جایزه گذشت تعداد جوایز به ۸ دسته در بخش کتاب شامل کتاب داستانی، بیوگرافی، خاطرات یا زندگینامه، شعر، غیرداستانی عمومی، تاریخ، نمایش و موسیقی و ۱۵ دسته در روزنامه‌نگاری افزایش یافت؛ اما تاکنون در بخش هنری یعنی کتاب، درام و موسیقی تنها شهروندان آمریکایی شانس رقابت داشتند.

یکی از استثناها در بخش کتاب تاریخی بود که به نویسندگانی از هر ملیت اجازه می‌داد تا کتاب‌هایی درباره تاریخ آمریکا نوشته باشند و در این رقابت حضور یابند، اما اکنون در بخش تاریخ نیز طبق مقررات جدید باید توسط نویسندگان ساکن آمریکا نوشته شده باشد.

جوایز پولیتزر در بخش روزنامه‌نگاری مدت‌هاست که آثار روزنامه‌نگاران از هر ملیتی را پذیرفته و تنها شرط این است که این نوشته توسط رسانه‌های مستقر در آمریکا منتشر شده باشد. این الزام بدون تغییر باقی مانده است.

در توضیح این تغییرات گفته شده: هیات مدیره می‌خواهد مطمئن باشد که جوایز شامل کسانی که آثار برجسته‌ای در کتاب، درام و موسیقی تولید می‌کنند بشود و به معنی به‌روزرسانی قوانین ما و انطباق با اهداف جوزف پولیتزر است. الزامی وجود ندارد که نوشته‌های بخش کتاب، درام و موسیقی در ابتدا به زبان انگلیسی در آمریکا منتشر شده باشند.

جوایز پولیتزر که دانشگاه کلمبیا خانه آن است، توسط جوزف پولیتزر، روزنامه‌نگار و ناشر روزنامه مجار-آمریکایی تأسیس شد که پس از فوتش در سال ۱۹۱۱، سرمایه‌اش را به دانشگاه کلمبیا واگذار کرد و طبق وصیت او بخشی از آن برای تأسیس مدرسه و بخش دیگر برای تاسیس جوایز پولیتزر صرف شد.

هیات مدیره این جوایز ۱۸ نفر و متشکل از روزنامه‌نگاران یا مدیران خبری برجسته از رسانه‌های سراسر آمریکا و همچنین ۵ تن از دانشگاهیان یا افراد رشته‌های هنری تشکیل شده است.

مقررات اصلاحی در انتخاب برندگان جوایز ۲۰۲۵ که بهار ۲۰۲۴ کارش را شروع می‌کند، اجرایی می‌شود.