خراسان/ خانمی هستم 28 ساله. وضع مالی شوهرم خوب است. شوهرم خانه مجردی دارد تا با دوستانش آن‌جا برود. قبل از ازدواج این را به من گفته بود. چند وقت است که به او مشکوک شده‌ام. چه کنم؟
پاسخ مشاور:
مخاطب گرامی، این‌که شوهرتان قبل از ازدواج خانه مجردی داشته و با دوستانش به آن‌جا می‌رفته، موضوعی است که اکنون نمی‌خواهیم به آن بپردازیم اما این‌که ضرورت آن مکان را چگونه برای شما توجیه کرده و شما بر چه اساسی این امر را پذیرفته‌اید، مطلبی است که نیاز به واکاوی بیشتری دارد.
چرا شوهرتان باید خانه مجردی داشته باشد؟
معمولا کسانی که به خانه‌های مجردی روی می‌آورند، ممکن است به دنبال رفع برخی محدودیت‌های محیط خانواده باشند و قاعدتا اموری که از لحاظ قانونی، مذهبی و اجتماعی منعی نداشته باشد در محیط‌های خانوادگی هم منع نمی‌شود. بنابراین نیاز به داشتن مکان مجردی وجود نخواهد داشت. این‌که شما قبل از ازدواج با این موضوع مشکلی نداشته‌اید ولی اکنون به وی بی‌اعتماد شده‌اید قابل درک نیست مگر این‌که اتفاق جدید یا دلیل مشخصی وجود داشته باشد که شما درباره دلایل احتمالی آن اطلاعاتی به ما نداده‌اید.
معیارتان برای ازدواج فقط وضع مالی بوده؟

این‌که گفته‌اید وضع مالی شوهرم خوب است، یکی از موضوعات چالش‌برانگیز در ازدواج و زندگی مشترک برخی از افراد است؛ زیرا متاسفانه در برخی موارد، ملاک‌های انتخاب همسر را تحت تاثیر قرار می‌دهد. بعد از ازدواج هم ذهنیت‌های فرد را درباره رعایت برخی قواعد و اصول زندگی‌مشترک خدشه‌دار می‌کند به نحوی که برخی از افراد با تمکن مالی بالاتر، فکر می‌کنند که بسیاری از هنجارشکنی‌ها را با عنوان تفریح و سرگرمی می‌توانند انجام بدهند، در حالی که برای طبقات پایین‌تر مجاز نمی‌دانند. البته با توجه به این‌که شما اطلاعات کمی در این خصوص در اختیار ما قرار داده‌اید، نمی‌توان گفت این موضوع قطعا درباره شوهر شما صدق می‌کند یا خیر اما نیاز به بررسی دارد.
با شوهرتان درباره خانه مجردی حرف بزنید
از طریق گفت‌وگو به دنبال دلیل رفتارهای شوهرتان باشید. همان‌طور که اشاره شد، بعد از ازدواج دلیل منطقی برای داشتن خانه مجردی وجود ندارد؛ بنابراین سعی کنید در یک محیط آرام با شوهرتان صحبت کنید و از او بخواهید دلایل قابل قبول برای داشتن خانه مجردی را بیان کند. در صورتی که به نتیجه نرسیدید، توصیه می‌کنم به همراه همسرتان به یک مشاورخانواده مراجعه کنید و از او کمک بگیرید.
 
نویسنده : دکتر حسین محرابی | ‌ روان‌شناس و مدرس دانشگاه