دنیای اقتصاد/متن پیش رو در دنیای اقتصاد منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

 مقامات ایالات متحده، اتحادیه اروپا و بریتانیا گفتند که سفر آنها به امارات متحده عربی در اوایل سپتامبر «بخشی از تلاش گسترده‌تر» با طیفی از کشورهای «شریک و متحد» برای بحث درباره تحریم‌های روسیه و جلوگیری از ورود قطعات الکترونیکی به این کشور است. به گزارش میدل‌ایست‌آی، اماراتی‌ها گفتند که این فرصتی برای برجسته کردن چارچوب کنترل صادرات امارات است.

 بر اساس داده‌های گمرک روسیه که توسط بنیاد روسیه‌ی آزاد تحلیل شده، صادرات قطعات الکترونیکی از امارات به روسیه هفت‌برابر شده و تقریبا به ۲۸۳میلیون دلار رسیده است. در سال۲۰۲۲، این کشور خلیج‌فارس ۱۵برابر بیشتر از سال قبل، ریزتراشه‌ها که بسیاری از آنها ساخت آمریکا بودند و ۱۵۸هواپیمای بدون سرنشین به روسیه صادر کرد. الیگارش‌های روسی که از تحریم‌های ایالات متحده فرار می‌کنند، بازار املاک دبی را هدف قرار داده‌اند. همچنین بیش از ۱۰۰هواپیما در فرودگاه بین‌المللی آل‌مکتوم دبی متوقف شده‌اند؛ از جمله یک بوئینگ ۷۸۷دریم‌لاینر ۲۵۰میلیون دلاری متعلق به مالک سابق باشگاه چلسی، رومن آبراموویچ. ایالات متحده و اتحادیه اروپا شرکت‌ها را از بیمه یا نگهداری هواپیماهای خود منع کرده‌اند. ورود مهاجران ثروتمند روسی بازار محلی را پر از پول نقد کرده است.

بر اساس گزارش کپیتال اکونومیکس، ارز ورودی به امارات از ماه مه۲۰۲۲ تاکنون ۲۰درصد رشد داشته است. اما رونق عظیم تجارت با روسیه از هر دو سو (واردات و صادرات) ادامه دارد. امارات متحده عربی در سال گذشته رکورد خرید ۶۰میلیون بشکه نفت روسیه و ۴میلیارد دلار طلای روسیه را شکست که جهشی خیره‌کننده از خرید ۶۱میلیون دلاری نسبت به سال پیش‌ترش داشت. جای تعجب نیست که الیزابت روزنبرگ، دستیار وزیر خزانه‌داری آمریکا در امور تامین مالی تروریسم و جنایات مالی، امارات متحده عربی را «کشور مورد توجه» خواند که رابطه آن با روسیه در دست بررسی است. آمریکا و اتحادیه اروپا از ارتباط ابوظبی با روسیه وحشت دارند. آنها نظاره‌گر تار عنکبوتی هستند که محمد بن‌زاید ایجاد کرده است. او توانسته این تارهای ارتباطی را با شرق، شمال و غرب بگستراند.

برای همین چیزهای نگران‌کننده زیادی در رابطه با امارات متحده عربی وجود دارد که غرب را مشغول به خود کرده است. همه مداخلات امارات را می‌توان علیه منافع کلیدی غرب تلقی کرد. اینها ثبات منطقه‌ای را از بین می‌برد. هر کدام از اقدامات آنها به صف فزاینده مهاجران در سواحل لیبی و تونس می‌افزاید. در یمن، سیاست امارات جداسازی شمال از جنوب، کنترل بندر استراتژیک عدن و تصرف کامل جزیره سقطری است. حمایت ابوظبی از «شورای انتقال جنوبی» به امارات متحده عربی کنترل بسیاری از بنادر و جزایر یمن با دسترسی به تنگه استراتژیک باب‌المندب و شاخ آفریقا را می‌دهد. این به‌طور مستقیم با منافع دو همسایه‌اش، یعنی عربستان سعودی و عمان، در تضاد است.
   
ریاض به تازگی از گفت‌وگوهای صلح با حوثی‌ها با هدف پایان دادن به جنگ خبر داده است. هم عمان و هم عربستان از اقدامات امارات تهدید می‌شوند. رقابت عربستان و امارات بر سر بنادر و نفت است تا مردم و رفاه یمن. بر اساس گزارش‌هایی که در سال۲۰۱۸ به الجزیره درز کرد، ریاض قصد داشت خط لوله انتقال نفت عربستان به نیشتون در مرزهای عمان را بسازد که می‌توانست تنگه هرمز را دور بزند. این می‌توانست شبکه حمل و نقل امارات را تضعیف کند. در سودان، امارات متحده عربی از تلاش فرمانده جنگ، ژنرال محمد حمدان داگالو، معروف به هِمِتی، برای به دست گرفتن قدرت در ۱۵آوریل حمایت کرد. در لیبی، خلیفه حفتر، یکی دیگر از جنگ‌سالاران مورد حمایت اماراتی‌ها، در تلاش خود در سال۲۰۱۹ برای تصرف طرابلس شکست خورد. از آن زمان این کشور از هم پاشیده و اقدامات اماراتی‌ها به ضرر همه لیبیایی‌ها تمام شده است.