آفتاب یزد/متن پیش رو در آفتاب یزد منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست

‌رئیس بانک مرکزی گفته بازار غیررسمی ارز را قبول ندارد.

یگانه شوق الشعراء| اخیرا رئیس بانک مرکزی در مصاحبه‌ای اعلام کرده است که نرخ غیر رسمی دلار مورد تایید نیست. در این مصاحبه به این موضوع اشاره شده است که تنها نرخ دلار نیمایی و نرخی که در مرکز مبادلات کشف می‌شود مورد تایید رسمی است. این مصاحبه واکنش‌های گسترده‌ای را برانگیخته است زیرا به نظر رئیس بانک مرکزی دلار با نرخ 50 هزارتومان در بازار آزاد مورد پذیرش نیست و دلیلی که برای آن ذکر شده این است که کالاهای اساسی مورد نیاز مردم با دلار 50 هزارتومان تامین نمی‌شود. اما در واقعیت در اقتصاد ایران ما با نوعی تناقض مواجه هستیم؛ نرخ سکه و طلا بر اساس نرخ دلار 50 هزارتومانی تعیین می‌شود و از سوی دیگر مردم بسیاری از کالاهای مورد نیاز خود را با این نرخ دلار تهیه می‌کنند. اینکه رئیس بانک مرکزی این نرخ را قبول نداشته باشد آیا باعث تغییری در واقعیت اقتصاد می‌شود؟

بازار آزاد سراب نیست
 آلبرت بغزیان از دیگر کارشناسان اقتصادی و استاد دانشگاه در خصوص مصاحبه رئیس بانک مرکزی به آفتاب یزد گفت:«بازار غیر رسمی اسم خود را دارد اینکه قبول ندارند به چه معنا است؟ بازار غیر رسمی هرچه که باشد قابل قبول نیست. اینکه رئیس بانک مرکزی می‌گوید این بازار را به رسمیت نمی‌شناسد به این معنا است که این بازار توسط نهاد‌های رسمی تقویت نمی‌شود و نظارتی نیز بر آن وجود ندارد و بی‌متولی است. اما همه می‌دانیم که این بازار سراب نیست و ارز با نرخ مشخص در این بازار در حال خرید و فروش است. از سوی دیگر کالا‌ها و خدمات نیز حتی ممکن است با نرخ دلار در بازار آزاد قیمت‌گذاری شوند. به حدود 90 درصد کالا‌ها ارز رسمی تخصیص داده می‌شود و منظور ایشان این است که اگر به کالاها ارز تخصیص داده می‌شود باید با همان نرخ در بازار قیمت‌گذاری شوند نه بر اساس بازار آزاد و این گفته درستی است. بعضی از کالاها ممکن است مورد نظارت باشند؛ برای مثال اگر کسی با نرخ 28 هزارتومان نهاده دامی وارد می‌کند با همین نرخ این محصول را می‌فروشد یا بالاتر؟ آیا بانک مرکزی در این زمینه نظارتی دارد؟ ماده اولیه وارد و کالای نهایی از آن ساخته می‌شود آیا این محصول با نرخ آزاد به فروش می‌رسد؟ اینکه با افزایش نرخ دلار کالا‌ها نیز گران می‌شوند مورد شک نیست و همه این موضوع را به درستی حس کرده ایم. تا دلار گران می‌شود برای مثال قیمت لوازم خانگی افزایش پیدا می‌کند اما آیا لوازم خانگی با دلار 28 هزارتومانی سفارش داده شده و یا مواد اولیه آن با دلار 50 هزارتومانی تهیه شده است؟ مسلما با دلار 28 هزار و 500 تومانی این اتفاق رخ داده است اما وقتی که بررسی می‌کنیم متوجه می‌شویم که کالاها با دلار 50 هزارتومانی به فروش می‌رسند. وقتی دولت قیمت نهایی را کنترل نکند به میزان ارز بری‌ای که یک کالا دارد با دلار بازار آزاد قیمت‌گذاری می‌شود.»