دوره‌ی نامزدی‌تان را طولانی نکنید
بیش‌ازاندازه طولانی شدن دوره نامزدی، می‌تواند آینده‌ی رابطه‌ی شما را تهدید کند. درست است که برای شناخت فردی که قرار است با او زیر یک سقف بروید، نباید به نامزدی کوتاه‌تر از شش ماه تن دهید، اما بعد از گذشتن حدود یک سال از این دوره‌ی شناخت، بهتر است سر خانه و زندگی خودتان بروید. طولانی شدن دوره‌ی نامزدی یا عقد، درحالی‌که دو طرف در دو خانه جدا از هم زندگی می‌کنند، یک پیش‌آگهی منفی است که می‌تواند از ریسک‌پذیر بودن رابطه‌ی آن‌ها در آینده خبر دهد.

نه خانی بیاید و نه خانی برود
تعریفتان از نامزدی چیست؟ دوره‌ای که به شما و همسر آینده‌تان فرصت فراهم کردن مقدمات عروسی را می‌دهد؟ یا یک دوره‌ی شناخت که با عبور از آن می‌توانید تصمیم بهتری برای آینده‌تان بگیرید؟ نکند از نظر شما نامزدی پایان دوره تجرد باشد و تصور کنید که با وارد شدن به آن، وقت سوختن و ساختن با هر مشکلی رسیده است؟ اشتباه نکنید.

شما در این شش ماه تا یک سال، باید تنها و تنها برای شناختن فرد مقابلتان و بررسی شرایطی که قرار است در آن با هم زندگی کنید، قدم بردارید و درصورتی‌که احساس کردید این فرد، همسر ایدئالی برای شما نیست، نه به خاطر ترس از حرف‌های اطرافیان، نه به خاطر هراس از تنها ماندن و نه به دلیل رودربایستی با خانواده‌ها و نه به هر دلیل دیگری، نباید به این رابطه ادامه دهید. شما در حال شناختن فرد مقابلتان هستید و هر جا که احساس کردید او به درد زندگی‌تان نمی‌خورد، باید بدون ترس و خجالت نقطه‌ی پایان داستان را بگذارید.

دستتان را رو نکنید
یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات دوران نامزدی، پرده برداشتن از همه‌ی راز‌های شخصی و خانوادگی است. شما باید با همسر آینده‌تان روراست باشید؛ درست! اما دلیلی ندارد راز‌هایی را که دانستن یا ندانستنشان تغییری در رابطه‌ی شما ایجاد نمی‌کند، برایش فاش کنید؛ پس رازی را نگویید که چه در صورت بر هم خوردن رابطه و چه در صورت ادامه پیدا کردنش، علیه شما یا خانواده‌تان مورداستفاده قرار گیرد و غرور و احساساتتان را جریحه‌دار کند.

خودتان را درست معرفی کنید
مهم‌ترین کاری که در دوره‌ی نامزدی باید انجام دهید، شناخت طرف مقابلتان نیست. بلکه درست معرفی کردن خودتان به اوست. به خاطر خجالت، ترس از رها شدن یا همدلی کردن با فرد مقابلتان، خودسانسوری نکنید و آرزوها، رؤیا‌ها و خواسته‌هایتان را پنهان نکنید. بهترین زمان برای نشان دادن خودِ واقعیتان، همین امروز است؛ پس فرصت سوزی نکنید و نگذارید ادامه پیدا کردن این رابطه در هاله‌ای از ابهام به زیان هر دوی شما تمام شود. اگر او شما را خوب بشناسد و بداند که با چه کسی روبه‌رو است، تصمیم بهتری برای آینده‌اش می‌گیرد و درصورتی‌که توان زندگی با خودِ واقعی شما یا راضی نگه داشتنتان را نداشته باشد، به این رابطه ادامه نمی‌دهد؛ پس در هر موقعیتی، همان کسی باشی که قرار است یک عمر باشید و با این کار نامزدتان و خانواده‌اش را هم آزمون کنید.

منتظر معجزه نباشید
شاید شما و نامزدتان بعد از ازدواج تغییرات زیادی بکنید، اما نباید قبل از رخ دادن این تغییرات، به آن‌ها امید ببندید. منتظر معجزه نباشید و فکر نکنید از فردای ازدواج، انسانی متفاوت با آنچه امروز بوده‌اید، می‌شوید و تصور نکنید همسرتان بعد از جاری شدن خطبه عقد، فردی مسئولیت‌پذیرتر، صادق‌تر یا توانمندتر می‌شود. خودتان را با ایجاد تغییرات در نحوه‌ی پوشش، برنامه‌ریزی‌ها و حتی معاشرت‌هایتان گول نزنید.

شما بعد از خوابیدن تب‌وتاب این رابطه، همان کسی می‌شوید که یک عمر بوده‌اید و نامزدتان بعد از ازدواج هم همان کسی می‌ماند که تا امروز بوده است؛ پس نه خودتان را برای خوش کردن دل او تغییر دهید و نه به تغییر کردن او دل‌خوش کنید.

توی غار نروید
ازدواج کردن، زیریک سقف رفتن با یک نفر نیست، بلکه انتخاب یک مجموعه از روابط است. شما نمی‌توانید با گفتن این‌که «خودش پسر خوبی است» درصورتی‌که می‌دانید تحمل هم صحبت شدن با خواهرش یا وقت گذراندن با مادرش را ندارید، با او ازدواج کنید. فکر نکنید که همسرتان به خاطر شما خانواده و دوستانش را کنار می‌گذارد و حتی اگر چنین کاری را انجام دهد، تصور نکنید که ترکش‌های ناشی از تن دادن به این تنهایی، به رابطه‌تان صدمه نمی‌زند. گذشته از این، هرگز به خاطر خوش‌آمد کسی که قرار است با او زندگی کنید، از خانواده، دوستان، سرگرمی‌ها و لذت‌های زندگی‌تان دل نکنید و نگذارید تغییر بزرگی مثل ازدواج، تغییرات بزرگ‌تری را در زندگی‌تان ایجاد کند و شما را مجبور به سروسامان دادن چند بحران متفاوت بکند.