اعتماد/ « ما کجای این قرن ایستاده‌ایم؟! » عنوان سرمقاله روزنامه اعتماد نوشته محمد بلوچ‌زهی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:

یکی از مهم‌ترین فاکتورهای دخیل در سنجش سطح توسعه کشورها، شاخص میزان بهره‌مندی جامعه از امکانات بهداشتی ‌و ‌درمانی و نیز سطح سلامت و بهداشت عمومی است و دسترسی آسان و یکسان همه شهروندان آن به زیرساخت‌های مربوط به این حوزه.
متاسفانه در کشور ما عدم توازن در بهره‌مندی از زیرساخت‌ها و توزیع نابرابر امکانات و اعتبارات بهداشتی ‌و ‌درمانی چالشی است جدی پیش‌ ‌روی نظام سلامت و حوزه بهداشت ‌و ‌درمان که همواره جان شهروندان را در بسیاری از جهات و نقاط دورافتاده از جمله سیستان‌و‌بلوچستان تهدید نموده و سلامت مردم را نیز به مخاطره انداخته.
چند روز پیش خبر مرگ تاسف‌بار مادری باردار و جوان در یکی از شهرستان‌های محروم و فاقد زیرساخت‌ و امکانات درمانی این استان بار دگر تکرار شد و البته طبق معمول نسبت به از دست رفتن جان عزیز دو انسان، یک مادر و نوزاد آن، یک شهروند مظلوم و محروم ساکن در دورافتاده‌ترین جغرافیای ایران که قربانی سیاست‌های یک بام‌ و ‌دو هوای نظام سلامت و سیستم فلج و فشل بهداشتی‌ و ‌درمانی شده، طبق معمول تا تکرار و یادآوری مجددا حادثه به باد فراموشی سپرده شد و البته تلخی این مرگ فقط برای افکار عمومی در همان سطح انتشار خبر باقی ماند و رنج گران فقدان جان زن جوان نیز برای نزدیکان آن!
بر پایه آمارهای رسمی سیستان‌و‌بلوچستان در ردیف نخست یکی از استان‌هایی قرار دارد که بالاترین میزان مرگ ‌و ‌میر مادران باردار و کودکان سنین پایین را داراست و نیز این حوادث تلخ در حالی تکرار می‌شوند که سیاست‌های مربوط به فرزندآوری و جوانی جمعیت وزارت بهداشت ‌و ‌درمان بی‌پشتوانه مراقبتی و بدون فراهم آوردن الزامات طرح و بالا بردن سطح کیفیت خدمات و ارتقای زیرساخت‌ها دنبال می‌شود و با قوت در دست اجراست. به گونه‌ای که وسایل و مواد پیشگیری بارداری نه تنها در سطح مراکز بهداشتی و خانه‌های بهداشت ارایه نمی‌شود بلکه عرضه آن در داروخانه‌ها و فروشگاه‌های بهداشتی نیز ممنوع گردیده است!
با این رویه و وضعیت فقر زیرساخت‌ها واقعا مردم به کدام ساز سیاست‌های وزارت بهداشت و دولت برقصند و آن را باور داشته باشند و مدنظر قرار دهند و در سبک زندگی خویش لحاظ؟! سیاست فرزند‌آوری و جوانی جمعیت یا که دسترسی نداشتن به امکانات اولیه و زیرساخت بهداشتی و درمانی حداقل؟ کدام؟! اگرچه با همین وضعیت فقر زیرساخت‌های درمانی و نیز سطح پایین خدمات بهداشتی، این استان طبق آمارهای رسمی بالاترین میزان موالید را نسبت به دیگر مناطق کشور داراست و جوان‌ترین جمعیت استانی را در بین استان‌ها، اما نباید از یاد برد که همواره موفقیت‌آمیز بودن یک طرح در گرو اجرای مقدمات و پیش‌نیازهاست و تحقق پیوست‌های پیش از اجرای آن و نیز بالا بودن میزان زاد‌و‌ولد این استان به منزله تثبیت یا افزایش آمار موالید نیست، چراکه مطابق آمارهای رسمی استانی طی سال‌های اخیر میزان فرزندآوری در این استان نسبت به قبل با افتی محسوس مواجه شده که بی‌تردید ضعف بنیان اقتصادی خانوارها و نیز دسترسی نداشتن کافی به خدمات مطلوب بهداشتی و درمانی نمی‌تواند در این امر بی‌تاثیر باشد. همچنین باید توجه داشت که مورد یاد شده مرگ اخیر مادر باردار از شهرستانی بوده بسیار محروم و فاقد بیمارستان و تجهیزات و تسهیلات تخصصی زایمانی و اگر احتمال خطای انسانی و نیز قصور پزشکی و کادر درمان را هم در مرکز تحت نظر و مورد مداوا قرار گرفته صفر بگیریم اما باز بعد مسافت تا نزدیک‌ترین مرکز درمانی مجهز به شهرستان مبدا، مسیرهای تردد غیراستاندارد، ضعف فاحش آموزش همگانی بهداشت عمومی، فقر مطلق، ضعف مفرط اقتصادی خانواده‌ها و دسترسی نداشتن به تغذیه مناسب همه این موارد در پایین ماندن مداوم شاخص‌ها و بالا بودن میزان مرگ‌و‌میر مادران باردار و کودکان این استان دخیل هستند.
و نیز در طول تمام ادوار مدیریتی ارتقای سطح شاخصه‌های مربوط به بهداشت ‌و ‌درمان و خدمات نظام سلامت در این استان دور مانده از توجه با افتان و خیزان همراه بوده و البته به میزان سطح دغدغه و اولویت مقامات بهداشتی کج‌دار‌و‌مریز از دولتی به دولت دیگر دست ‌به دست شده و تحویل؛ بی‌آنکه به تقویت اثربخش و ملموس زیرساخت‌ها بینجامد و افزایش سطح شاخص‌های این حوزه را موجب شود و بهبود سلامت جامعه را در پی‌داشته باشد.
حال در این میان آنچه سیستان‌و‌بلوچستان را از لحاظ شاخص‌های سطح سلامت و زیرساخت‌های مرتبط با حوزه بهداشت ‌و ‌درمان با سایر مناطق کشور متمایز کرده و وضعیت را به‌ شکلی بحرانی و بسیار تاسف‌باری روبه‌رو، ابتدا بالا بودن و پیشتاز ماندن همچنان آمارهای مربوط به این حوزه از جمله سوءتغذیه شدید، مرگ و میر مادران باردار و کودکان، حوادث جاده‌ای و... است و سپس فقر مفرط زیرساخت‌های درمانی و پایین بودن سرانه تخت‌ بیمارستانی نسبت به جمعیت و فاصله طولانی و معنادار آن با سایر مناطق کشور. امری که در مرگ اخیر مادر باردار و موارد مشابه آن نقش قابل انکاری دارد.
با این وصف در قرن بیست‌و‌یک که کشورها روز‌به‌روز با جدیدترین ابزارهای پیشرفته تکنولوژیک خدمات درمانی و بهداشتی را برای شهروندان خود تسهیل می‌کنند و ارایه، ما کجای این قرن ایستاده‌ایم که همچنان در بهبود سطح شاخص‌های اولیه توسعه‌ای مانده و هنوز از مرگ‌و‌میر مادران باردار و کودکان زیر هشت سال سخن به میان می‌آوریم؟!