خراسان/ در ازدواج‌هایی که شروع پرچالشی دارند، عیب‌جویی و توهین به همسر زمینه رفتار دفاعی را فراهم می‌کند. در نهایت یکی از دوطرف به‌جای گفت و گو با همسرش از او فاصله می‌گیرد و با دور شدن از همسرش از بگومگو فرار می‌کند و به مرور زمان بی‌تفاوت می‌شود.
راهکاری اشتباه برای حفظ آرامش زندگی‌
اگرچه هم زنان و هم مردان می‌توانند بی‌تفاوتی پیشه کنند اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این رفتار بین مردان شایع‌تر است. در گفت‌و‌گوهای معمولی بین دو نفر، شنونده با اشاره‌های زیاد به گوینده می‌فهماند به او توجه می‌کند. ممکن است تماس چشمی برقرار کند، سرش را تکان دهد و چیزهایی شبیه «بله» یا «آهان» بگوید، اما فرد بی‌تفاوت چنین بازخوردهایی را نشان نمی‌دهد. او نگاهش را می‌دزدد یا به پایین و اطراف می‌نگرد یا هیچ صدایی از او درنمی‌آید؛ مثل یک دیوار سنگی بی‌حس می‌نشیند. فرد بی‌تفاوت چنان رفتار می‌کند که گویی بیش از این نمی‌تواند به حرف شما اهمیت دهد حتی اگر آن را شنیده باشد. بی‌تفاوتی معمولاً آخر از همه (بعد از عیب‌جویی، توهین و رفتار دفاعی) در ازدواج سر می‌رسد. قدری زمان می‌برد تا منفی‌نگری که رفتارهای ناکارآمد می‌آفریند، آن‌قدر رابطه را فرابگیرد که بی‌تفاوتی راه فرار قابل درکی بشود. اشتباه رایج بسیاری از زوج‌ها در به کار بردن بی‌تفاوتی این است که عقیده دارند برای حفظ آرامش زندگی سکوت کرده‌اند و جلوی ایجاد تنش را گرفته‌اند، در حالی که همین بی‌تفاوتی در دراز مدت پیوندهای عاطفی زوج‌ها را از هم می‌پاشد و آن‌ها را به سمت انزوا، گوشه‌گیری یا روابط فرازناشویی سوق می‌دهد.
 این تمرین را انجام دهید
حال که با رفتارهای ناکارآمد آشنا شدید، بررسی کنید خود شما (نه همسرتان) کدام واکنش ناکارآمد (عیب جویی، توهین، رفتار دفاعی یا بی‌تفاوتی) را بیشتر به کار می‌برید؟ یک نمونه از رفتارتان را روی یک کاغذ بنویسید و به آن فکر کنید.

نویسنده : زهرا متقی‌شکیب| ‌ کارشناس‌ارشد روان‌شناسی