خراسان/ دو پسر دارم که هر دو زیر 12 سال هستند. خیلی زود از دست‌شان عصبانی می‌شوم و دست خودم نیست. گاهی هم سرشان داد می‌زنم و حتی تنبیه‌بدنی می کنم اما زود پشیمان می‌شوم. بعد از فوت همسرم که چند سال پیش بود، این‌طور شدم. چه کنم؟
پاسخ مشاوره
 مخاطب گرامی، توجه داشته باشید که دادن زدن و تنبیه بدنی پسرهای زیر 12 ساله‌تان می‌تواند تاثیر بدی در تربیت آنان به‌جا گذارد مخصوصا این‌که آنان یاد می‌گیرند که می‌توانند بعدها دیگران را کتک بزنند. همچنین عزت‌نفس‌شان به شدت کاهش پیدا می‌کند و احتمال رفتارهای ضداجتماعی در پسران و افسردگی را در آینده افزایش می‌دهد. کتک‌زدن نشان دهنده عصبانیت شماست که توانایی کنترل احساسات منفی خود را ندارید. 
 
صبر بیشتری به خرج دهید
گفته‌اید بعد از فوت همسرم که چند سال پیش بود، این‌طور شدم. داشتن هیجانات منفی می‌تواند رفتارتان را با فرزندان‌تان به‌شدت تحت تاثیر قرار دهد و شما شرایط سختی را تحمل کنید. بهتر است در زمینه کنترل هیجانات‌تان، صبر و حوصله بیشتری به خرج دهید. این مسئله تا حدودی ذهنی است یعنی باید این‌گونه فکر کنید که فرزندان‌تان کم سن و سال هستند و تا حدودی طبیعی است که تحمل رفتار آن‌ها سخت باشد. از طرفی شما هم چون به تنهایی قرار است آن ها را تربیت کنید، مسئولیت دشوارتری در پیش دارید.
 
 روزی نیم‌ساعت با پسرهای‌تان بازی کنید
 برای داشتن ارتباط بهتر با فرزندان‌تان می‌توانید از تکنیک «زمان کیفی» بهره ببرید به این طریق که در طول شبانه‌روز زمانی حدود یک ربع تا نیم ساعت به فعالیت مورد علاقه آنان بپردازید مانند  نقاشی کشیدن،  کتاب‌خواندن، بازی کردن یا هر فعالیتی که دوست دارند. برای هرکدام زمان جداگانه ای اختصاص دهید تا باعث حسادت هیچ کدام نشود. تلفن تان را خاموش کنید و تمام توجه تان به فرزندان تان باشد. دقت کنید که مدت   «زمان کیفی» خیلی مهم نیست بلکه کیفیت آن که شامل تمام توجه شما می‌شود مهم است.
 
 از تکنیک بیان احساس استفاده کنید
 بیان احساس می‌تواند هم کلامی و هم غیرکلامی باشد. بیان احساس کلامی شامل گفتن جملاتی مانند «دوستت دارم»، «به داشتن فرزندی چون تو افتخار می کنم»، «دلم برایت تنگ شده بود» و... می‌شود و بیان غیر کلامی مانند لبخند زدن، چشمک زدن، دست تکان دادن، نوازش کردن، در آغوش کشیدن و ... است. این روش‌ها کمک می‌کند ارتباط شما با فرزندانتان بهبود یابد و آن‌ها به حرف شما بیشتر توجه کنند یعنی شما به فرد مهمی در زندگی آنان تبدیل می‌شوید. وقتی ارتباط‌تان بهتر شد در گام بعدی می‌توانید رفتارهای مثبت آنان را تشویق و به آن توجه کنید.

نویسنده : دکتر رضا یعقوبی | روان‌شناس سلامت